Uzasadnienie
M. M., Z. M. oraz T. M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmian stanu wody na gruncie w miejscowości K. W związku z faktem, że skarga ta nie była opłacona, jak też brakowało podpisu jednego ze skarżących – T. M., wezwano składających skargę do uzupełnienia tychże braków tj. M. M. i Z. M. do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł, natomiast T. M. do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu w wysokości 300 zł.
M. M. i Z. M. doręczono powyższe wezwanie w dniu 4 września 2013 r., zaś T. M. w dniu 18 września 2013 r., w tym ostatnim przypadku przy uwzględnieniu regulacji zawartej w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Przepis ten przewiduje możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia wówczas, gdy doręczenie korespondencji jej adresatowi osobiście bądź też do rąk dorosłego domownika, administracji domu lub dozorcy nie jest możliwe. Wówczas to pismo składa się w placówce pocztowej na okres czternastu dni, pozostawiając jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienie o złożeniu pisma, z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia tego zawiadomienia. W razie gdy pismo nie zostanie we wskazanym terminie podjęte, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej.
Procedura powyższa została w niniejszej sprawie zachowana. W związku bowiem z niezastaniem T. M. w miejscu zamieszkania, doręczyciel dokonał tzw. awizacji przesyłki w dniu 4 września 2013 r. Następnie zaś wobec braku odbioru przesyłki nastąpiła ponowna awizacja tj. dnia 12 września 2012 r. Czternastodniowy termin przechowywania przesyłki sądowej upłynął z dniem 18 września 2013 r. i z tym dniem doręczenie należy uznać za skuteczne w świetle powołanego wyżej art. 73 P.p.s.a.
Dnia 5 września 2013 r. Z. M. uiścił wpis od skargi.
Do dnia 25 września 2013 r. T. M. nie uzupełnił natomiast podanych wyżej braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem takim jest w świetle art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego bądź też pełnomocnika. Podpis jest bardzo istotnym warunkiem nadania skardze dalszego biegu, bowiem umożliwia identyfikację osoby, która złożyła pismo określonej treści.
Nieuzupełnienie tego rodzaju braku skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Nadto, wedle brzmienia art. 230 P.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem w pierwszej instancji należy pobrać wpis. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek skargi, od której nie została uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wówczas wnoszącego taką skargę do uiszczenia stosownej opłaty – art. 220 § 1 P.p.s.a. Niewykonanie wezwania zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze brzmienie powołanych regulacji prawnych, jak też okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skardze T. M. nie można nadać dalszego biegu. Wyżej wymieniony we wskazanym terminie siedmiu dni nie podpisał skargi, jak też jej nie opłacił. Wezwanie dotyczące dokonania powyższych czynności wskazywało zaś, iż skutkiem nieuzupełnienia braków skargi będzie konieczność jej odrzucenia.
Z podanych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 230 i art. 220 § 1, § 3 P.p.s.a.
Skarga Z. M. oraz M. M. będzie natomiast podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.