Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 608/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi P. B. i A. S. na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach.
Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, został przesłany, zgodnie z wnioskiem, wyłącznie P. B. – reprezentowanemu przez pełnomocnika adw. R. J. P. W ustawowym terminie wyżej wymieniony złożył skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku. Odpis skargi kasacyjnej przesłany został pozostałym stronom postępowania, w tym m. in. A. S. i odebrany przez nią w dniu 25 maja 2016 r.
W dniu 1 czerwca 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) A. S. złożyła do WSA w Rzeszowie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku z dnia 1 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem. Wnioskodawczyni wskazała, że o wydanym wyroku dowiedziała się z doręczonego jej odpisu skargi kasacyjnej złożonej przez P. B. Podała, że wskutek nieprawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie miała świadomości, że również jej skarga będzie rozpatrywana na rozprawie w dniu 16 lutego 2015 r.
Z otrzymanego zawiadomienia o rozprawie wynikało, że Sąd rozpozna jedynie skargę P. B., zaś jej skarga będzie przedmiotem rozpoznania na odrębnym posiedzeniu. Jej zdaniem wskutek wadliwego poinformowania jej o posiedzeniu Sądu i wprowadzeniu w błąd, została pozbawiona możliwości obrony swych praw, a tym samym możliwości złożenia skargi kasacyjnej. Końcowo zwróciła uwagę na dotkliwość nałożonej na nią, zaskarżoną decyzją, kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu.
Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).
W świetle powyższej regulacji uznać należy, że wniesiony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu spełnia ustawowe wymogi formalne, albowiem złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu (ustanie przyczyny uchybienia nastąpiło w dniu 25 maja 2016 r., kiedy to skarżąca otrzymała odpis skargi kasacyjnej P. B., zaś wniosek o przywrócenie terminu złożony został 1 czerwca 2016 r.), dokonano również uchybionej czynności procesowej, tj. złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem.
Dokonując zaś merytorycznej oceny złożonego wniosku, tut. Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie a okoliczności wskazane przez skarżącą uprawdopodobniają, że po jej stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca A. S. – prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Działalność Gastronomiczna i Handlowa A. S. została zawiadomiona o terminie rozprawy. W treści zawiadomienia (k. 171 akt sądowych) zawarto sformułowanie, że "w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 stycznia 2016 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawiadamia Panią – jako skarżącą o posiedzeniu Sądu, które odbędzie się dnia 16 lutego 2016 r. o godz. 11:50, Sala 1 w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry (nr zaskarżonego aktu [...]).". Zdaniem wnioskodawczyni nie została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy. Zawiadomienie o rozprawie skonstruowane zostało w błędny sposób, sugerujący, że na rozprawie zostanie rozpoznana jedynie skarga P. B. Jako wyjaśniła, z otrzymanego zawiadomienia wynikało, że Sąd rozpozna jej skargę i skargę P. B. na odrębnych posiedzeniach.
Powyższe zaś powodowało, że oczekiwała na informację z Sądu o terminie rozpoznania jej skargi. Wadliwe poinformowanie pozbawiło ją możliwości obrony jej praw i możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia a tym samym i uniemożliwiło zaskarżenie wyroku poprzez złożenie skargi kasacyjnej.
Dokonując oceny powyższych okoliczności Sąd uznał, że rzeczywiście skarżąca A. S. mogła mylnie zrozumieć treść skierowanego do niej zawiadomienia o rozprawie. Nadto nieprecyzyjne sformułowanie, że Sąd dokonuje zawiadomienia o rozprawie w sprawie ze skargi P. B., mogło wprowadzić skarżącą w błąd.
W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi nie miało miejsca z winy skarżącej i zasadnym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem
Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.