Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 589/09
I. Postanowieniem z 12.08.2009 r., o sygn. akt II SA/Rz 589/09, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał skarżącym M. i U. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata (karta akt sądowych nr 26). Przed wydaniem przez WSA wyroku, Rada Adwokacka wyznaczyła do reprezentowania skarżących adwokata A. S. Postępowanie sądowe w sprawie zostało zakończone na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 402/10.
Adwokat A. S. w piśmie dnia 5.07.2011 r., wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronom skarżącym poprzez sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W treści złożonego do Sądu wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę korzystającą z prawa pomocy. Adwokat w podstawach prawnych swego żądania przytoczył § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości).
II. Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 120 zł, co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Adwokat prowadził sprawę w toku postępowania przed WSA i nie brał udziału w rozprawie przed NSA. Potwierdza to powołana w rozpoznawanym wniosku podstawa prawna przyznania wynagrodzenia.
III. Praca adwokata polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej do NSA. Biorąc pod uwagę wniesiony nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 120 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. Stawka 22 % ma w niniejszej sprawie zastosowanie z uwagi na chwilę powstania obowiązku podatkowego, który ustawa podatkowa wiąże z chwilą wykonania usługi /art. 41 ust. 14a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)/. Skarga kasacyjna od wyroku NSA została sporządzona i wniesiona przez adwokata w w dniu 12.01.2010 r., czyli przed wejściem w życie nowych stawek podatku VAT. Wobec tego stawka 22 %, jest stawką obowiązującą w dniu orzekania o należnej adwokatowi opłacie.
Ponadto, wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną obejmuje zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przed NSA w wysokości 17 zł.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 163,4 zł.