Uzasadnienie
M. i U. K. we wniosku złożonym na urzędowym druku PPF z 10 sierpnia 2009 r., zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Złożenie wniosku zostało poprzedzone doręczeniem skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, należnego z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej.
Sprawa ze skargi M. i U. K. na decyzję Wojewody znajduje się początkowej fazie rozpoznania. Wnioskodawcy z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej zobowiązani są w sposób solidarny uiścić wpis sądowy w kwocie 500 zł. Zakończenie sprawy może się wiązać dla skarżących z obowiązkiem poniesienia także innych kosztów sądowych w postaci wpisu od zażaleń, skargi kasacyjnej, a także opłaty kancelaryjnej. Wpis sądowy od skargi kasacyjnej, będzie wynosić ze względu na wysokość opłaty od skargi na decyzję Wojewody kwotę 250 zł. Ponadto sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga ustanowienia przez stronę fachowego pełnomocnika (np. adwokata).
Stwierdzono, co następuje:
Opisane powyżej żądanie zasługuje na uwzględnienie.
Treść wniosku o prawo pomocy oraz jego uzasadnienie nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, iż skarżący spełniają wymogi uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzyskanie prawa pomocy w zakresie całkowitym treść art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), uzależnia od wykazania braku możliwości uiszczenia jakichkolwiek kosztów postępowania przed sądem ze względu zagrożenie poziomu koniecznego utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Innymi słowy, z uwagi na zdolności płatnicze strony, uiszczenie pełnej kwoty kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z wyboru spowodowałoby zachwianie bardzo wątłych podstaw egzystowania rodziny.
Do powyższego wniosku prowadzą następujące względy: w skład rodziny skarżących wchodzą trzy osoby – M. K., U. K. oraz ich córka E. K. Na dochód rodziny składa się kwota 1’615 zł brutto. Małżonkowie M. K. oraz E. K. wymagają leczenia, którego kosztów nie są w stanie pokrywać uzyskiwanymi dochodami. Wymienione osoby są nieuleczalnie chore. Z tej przyczyny nie jest możliwe podjęcie przez małżonkę skarżącego U. K. jakichkolwiek działań zarobkowych. Choroba męża i córki wymaga od U.K. sprawowania nad nimi ciągłej opieki. Okoliczności życia rodziny K. bardzo dokładnie zostały opisane w uzasadnieniu wniosku w rubryce o nr 5. Z dokonanego opisu oraz wyliczeń wydatków o charakterze niezbędnych wynika, iż koszty życia rodziny oscylują na granicy osiąganego dochodu netto. Do wydatków niezbędnych zaliczyć wypada podatek od nieruchomości - 740 zł za rok, woda - 52,97 zł za dwa miesiące, opłata za abonament telewizyjny - 20 zł, co miesiąc, wywóz śmieci - 10,70 zł, zakup gazu - 70,35 zł, za dwa miesiące, energii elektrycznej - 134,94 zł za dwa miesiące, telefon - 144,59 zł. W okresie zimowym dochodzi znaczny wydatek na zakup opału w kwocie 2’500 zł. Oświadczenie o wysokości ponoszonych wydatków potwierdzają załączone do skargi oryginały pokwitowań za zakup dóbr i usług niezbędnych dla życia rodziny.
Tak ustalone okoliczności życia Skarżących oraz ich córki przekonują do postawionej we wniosku tezy o tym, że rodzina K. znajduje się sytuacji wymagającej podjęcia interwencji. Bez pomocy publicznej wnioskodawcy nie byliby w stanie samodzielnie poradzić sobie z dotykającymi rodzinę problemami i trudnościami wynikającymi ze stanu zdrowia M. E.K. Należy podkreślić, że sytuacja osobista tych osób nie jest wynikiem jakichkolwiek zaniedbań, a więc brakiem wymaganej staranności w przezwyciężaniu trudności życiowych. Rodzaj choroby M. E.K. nie pozwala przypuszczać, że stan majątkowy gospodarstwa domowego w najbliższym czasie ulegnie jakiejkolwiek poprawie. Konieczność zabezpieczenia bytu rodziny K. uzasadniają postulaty solidaryzmu społecznego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym pomoc państwa dla wymienionych skarżących powinna polegać na pełnym zwolnieniu od kosztów sądowych oraz na ustanowieniu z urzędu adwokata. Koszty wynagrodzenia adwokackiego nie będą pokrywać strony; zostanie ono pokryte ze środków budżetowych państwa.
Z wyżej przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu U. M.K. prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.