Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...].
Po doręczeniu uzasadnienia wyroku, wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF wniósł o ustanowienie adwokata. Wskazał, że od 30 lat jest bezrobotny i nie ma żadnych środków do życia, wegetując na łasce ludzi. Jako posiadany majątek wykazał dom o pow. 80 m² oraz nieruchomość gruntową (pastwisko) o pow. 0,75 ha.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Sporządzenie skargi kasacyjnej objęte jest tzw. przymusem adwokackim.
Wobec uprzedniego przyznania już skarżącemu w niniejszej sprawie częściowego prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych (postanowienie z dnia 14 maja 2015 r.), jego wniosek o ustanowienie adwokata podlega analizie pod względem spełnienia przesłanki do przyznania tego prawa w zakresie całkowitym, tj. wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Ocena aktualnych możliwości płatniczych wnioskodawcy nie pozostawia żadnych wątpliwości, że analogicznie do kosztów sądowych, nie będzie on w stanie ponieść również kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Sytuacja materialna skarżącego od momentu rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie uległa żadnej zmianie, co dotyczy zarówno okoliczności mających bezpośredni wpływ na możliwość sfinansowania wydatków związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru (długotrwałe pozostawanie bez pracy i brak źródeł dochodu, brak możliwych do spieniężenia składników majątkowych), jak też warunków bytowych (całkowite oparcie się w zakresie zaspokajania potrzeb życiowych na wsparciu udzielanym przez inne osoby).
Nie można także pominąć sygnalizowanego już w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r. związku między przedmiotem sprawy, tj. nałożeniem grzywny w celu przymuszenia wykonania określonych robót budowlanych w stanowiącym jego własność budynku mieszkalnym, a jego złym stanem technicznym, co zapewne wynika właśnie z braku środków finansowych, które mógłby na ten cel przeznaczyć. Prowadzenie przez skarżącego 1-osobowego gospodarstwa domowego praktycznie wyklucza przy tym możliwość uznania, że w zakresie kosztów postępowania sądowego, może liczyć na czyjeś wsparcie.
Skutkuje to nie budzącym wątpliwości uznaniem braku po jego stronie możliwości ustanowienia fachowego zastępcy prawnego celem skorzystania – niezależnie od sytuacji materialnej - z prawa do instancyjnej kontroli wyroku Sądu I instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.