Uzasadnienie
T. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r. znak: [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011r. znak: [...] - która nakazywała wyżej wymienionemu jako właścicielowi obiektu w postaci zbiornika wodnego (stawu) zlokalizowanego przy ul. E. w T. usunięcie nieprawidłowości wynikających z przedłożonej ekspertyzy hydrologicznej – i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Wobec braków skargi wezwano skarżącego do ich usunięcia poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł oraz przedłożenie jednego odpisu skargi zaznaczając, że czynności tych należy dokonać w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, a konsekwencją procesową ich niedopełnienia będzie odrzucenie skargi. Wezwanie powyższe doręczone zostało adresatowi dnia 19 lipca 2012r.
Pomimo upływu wskazanego terminu (26 lipca 2012r.) skarżący nie uczynił zadość wezwaniu.
W dniu 4 sierpnia 2012r. T. K. wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Podniósł w nim, iż w dacie odebrania przedmiotowego wezwania nie zapoznał się z jego treścią, bowiem pracował w tym dniu przy żniwach w swoim gospodarstwie rolnym. Zwrócił uwagę, iż nie jest prawnikiem i dlatego nie wiedział, że wskazanych przez Sąd czynności należy dokonać w wyznaczonym terminie, zaś treści pouczenia nie zrozumiał. W dniu 30 lipca 2012r. zakończyły się prace przy żniwach i dopiero wówczas przeczytał treść wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Czynność podjęta przez stronę postępowania sądowego po upływie terminu jest bezskuteczna po myśli art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części P.p.s.a.
Jeśli jednak brak zachowania terminu spowodowany został przez sytuację niezawinioną przez stronę, może ona – stosownie do art. 86 P.p.s.a. - wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie. Sąd uwzględni go, jeśli po pierwsze zostanie on złożony w siedmiodniowym terminie liczonym od czasu ustania przyczyny jego uchybienia (art. 87 § 1 P.p.s.a.), równocześnie z wnioskiem strona dokona czynności, której nie podjęła w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.), a nadto uprawdopodobni, iż niedotrzymanie terminu nie zostało przez nią zawinione (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
Należy podkreślić, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy co oznacza, iż przesłanka jej zastosowania w postaci braku zawinienia strony wiązać się musi z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonywaniu określonej czynności procesowej. Brak winy zachodzi zatem wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody w terminowym podjęciu czynności przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny. Nie budzi bowiem wątpliwości, że termin odnoszący się do uiszczenia wpisu od skargi, jak też do przedłożenia jednego jej odpisu nie został przez skarżącego dotrzymany (upłynął bezskutecznie – jak wyżej zaznaczono – z dniem 26 lipca 2012r.). Ponadto skarżący zachował siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o jego przywrócenie. Jako przyczynę, dla której nie dochował terminu na uzupełnienie braków skargi T. K. wskazał bowiem okoliczność w postaci prac przy żniwach w swoim gospodarstwie rolnym. Przeszkoda ta ustała zgodnie z jego oświadczeniem w dniu 30 lipca 2012r., zaś wniosek złożono 4 sierpnia 2012r. Do wniosku skarżący dołączył odpis skargi. Na skutek z kolei wezwania z dnia 10 sierpnia 2012r. o uzupełnienie braków formalnych przedmiotowego wniosku skarżący uiścił wpis od skargi.
Dokonując natomiast merytorycznej oceny wniosku Sąd stwierdza, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.
Praca przy żniwach w gospodarstwie rolnym wymaga niewątpliwie dużego nakładu sił i poświęcenia sporej ilości czasu, nie można jej jednak uznać za nieprzewidzianą i nie dającą się usunąć przeszkodę w terminowym podjęciu czynności przed Sądem. Osoba należycie dbająca o własne interesy, w tym procesowe, winna bowiem tak zorganizować czas, aby wszystkie spoczywające na niej obowiązki zostały wykonane. Szczególnie zaś te, z których niedokonaniem łączą się dotkliwe w różnym wymiarze skutki.
Dla uprawdopodobnienia braku po swojej stronie winy skarżący nie może skutecznie powoływać się na fakt, iż nie jest prawnikiem i w związku z tym nie wiedział, iż żądanych przez Sąd czynności należy dokonać w we wskazanym terminie, zaś treści pouczenia nie zrozumiał. Powyższa sytuacja świadczy bowiem tylko i wyłącznie o niedbalstwie skarżącego, który mając jakiekolwiek wątpliwości co do treści skierowanego do niego wezwania sądowego mógł skorzystać z pomocy profesjonalisty (prawnika) albo też skontaktować się z sekretariatem sądowym w celu zasięgnięcia stosownych informacji. Niepodjęcie przez skarżącego wysiłku w tym zakresie nie może świadczyć o braku winy będącej przesłaną przywrócenia uchybionego terminu, wskazuje natomiast niewątpliwie na niezachowanie należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
W zaistniałej sytuacji, a zatem uznając, iż T. K. ponosi winę w niezachowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi Sąd odmówił przywrócenia tego terminu, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.