Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.M. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], zwane dalej: SKO lub Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zaopiniowania pozytywnie wstępnego projektu podziału działek.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] maja 2013r., nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta [...] zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w N. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki 1767, 1736, 1740, 1742, 1748/3, 1744/2, 1744/7, 1752/3, 1757/1, 1761, 1764/1, 1774, 1769, 1771/2, 1781, 1776/1, 1776/2 na działki 1767/3, 1767/4, 1767/5, 1736/3, 1736/4, 1736/5, 1740/3, 1740/4, 1740/5, 1742/3, 1742/4, 1742/5, 1748/12, 1748/13, 1748/14, 1748/15, 1744/19, 1744/20, 1744/21, 1744/15, 1744/16, 1744/17, 1744/18, 1752/8, 1752/9, 1752/10, 1757/5, 1757/6, 1757/7, 1761/1, 1761/2, 1761/3, 1764/6, 1764/7, 1764/8, 1774/3, 1774/4, 1774/5, 1769/3, 1769/4, 1769/5, 1771/5, 1771/6, 1771/7, 1781/1, 1781/2, 1781/3, 1776/3, 1776/4, 1776/5, 1776/6, 1776/7, 1776/8.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wstępny projekt podziału nie jest sprzeczny z decyzją z dnia [...] maja 2013r., nr [...] o ustaleniu warunków ustalającą zasady podziału nieruchomości.
W zażaleniu na wskazane wyżej postanowienie I.G., M.M. A.K. oraz G.M. zarzuciły, że decyzja z dniu Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. nie jest ostateczna, ponieważ złożyły od niej odwołanie do Kolegium.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. zaskarżonym w niniejszej sprawie i wymienionym na wstępie Kolegium uchyliło postanowienie organu I instancji oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a.".
Organ wyjaśnił, że zasady podziału nieruchomości zostały określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) dalej: "Ugn", w tym w przepisach art. 93 ust. 1 i 94. ust. 1.
Kolegium wskazało, że decyzja wydana z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji pn.: "budowa drogi gminnej na części działek o nr ewid. 1761, 1764/1, 1774, 1771/2, 1769, 1767, 1736, 1740, 1742, 1744/2, 1744/7, 1748/3, 1752/3, 1757/1, 1781, 1776/1, 1776/2: położonych w miejscowości N. gmina [...]. na rzecz Gminy [...] została uchylona decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. Z uwagi na utratę bytu prawnego decyzji z dnia [...] maja 2013 r. niniejsze postępowanie utraciło swój byt prawy co uzasadniało umorzenie postępowania.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M.M. zarzuciła, że umknęło organowi II instancji, że postępowanie w sprawie decyzji Burmistrza Gminy i Miasto [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 801/13 nie zostało zakończone. W związku z tym stwierdzenie zawarte w decyzji organu II instancji o utracie bytu prawnego przez ww. decyzję stanowi nadużycie prawa. Zaskarżone postanowienie należy uznać za wydane przedwcześnie bowiem nie wiadomo, jaki będzie rozstrzygnięcie WSA w Rzeszowie we wskazanej wyżej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy organy prowadząc postępowanie dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem. Natomiast zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi.
Ustalenia stanu faktycznego są bezsporne i nadaje się sprawa do wyrokowania.
Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W razie braku planu zastosowanie ma przepis art. 94 u.g.n. W przedmiotowej sprawie nieruchomości objęte wnioskiem o podział znajdują się na terenie, gdzie brak jest planu zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do przepisu art. 94 ust. 1 ustawy, który ma wówczas zastosowanie podziału nieruchomości można dokonać wówczas, gdy podział:
- 1) nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo
- 2) jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu opiniuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Natomiast jeżeli podział dotyczy nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu opinia ta dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W przedmiotowej sprawie Burmistrz Gminy i Miasta [...] decyzją z dnia [...] maja 2013 r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji p.n. Budowa drogi gminnej na części działek o nr ew.1761, 1764/1, 1774, 1771/2, 1769, 1767, 1736, 1740, 1742, 1744/2, 1744/7, 1748/3, 1752/3, 1757/1, 1781, 1776/1, 1776/2 położonych w miejscowości N. Wstępny projekt podziału, który został pozytywnie zaopiniowany dotyczył również wymienionych wyżej działek.
Decyzja lokalizacyjna z dnia [...] maja 2013 r. po rozpoznaniu zażalenia została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchylona decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. [...] następnie została zaskarżona w WSA.
W związku z tym, że decyzja lokalizacyjna utraciła byt prawny nie spełniony był warunek z art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami warunkujący podział nieruchomości.
Z tych względów zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami prawa.
Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił.
Orzeczono również o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.