Uzasadnienie
W piśmie złożonym w Sądzie w dniu 17 czerwca 2008r. J. S. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez wyznaczenie adwokata z urzędu i zwolnienie od kosztów w całości oraz zażalenie na postanowienie z dnia 4 czerwca 2008r. odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. Wskazał, że jest ono bezzasadne i wbrew rzeczywistości.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2008r. sygn. akt IISA/Rz 189/08 odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to wraz z pouczeniem o sprzeciwie doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2008r. i J. S. nie skorzystał z przysługującego środka zaskarżenia.
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2008r. sygn. akt II SA/Rz 189/08 Sąd odrzucił zażalenie J. S. na postanowienie z dnia 4 czerwca 2008r. odrzucające skargę kasacyjną J. S., ponieważ zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Natomiast wniesione zażalenie nie spełniało tego wymogu.
W dniu 21 sierpnia 2008r. wpłynęło do Sądu zażalenie J. S. na postanowienie z dnia 4 sierpnia 2008r.
Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2008r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100zł., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2008r. (k. 91 akt sądowych).
W dniu 2 września 2008r. skarżący nadał na poczcie pismo, w którym domagał się zmiany orzeczenia referendarza sądowego podając, że "(...) występuje o jego zmianę, gdyż to postanowienie jest bezzasadne wobec rzeczywistości (...)". Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o zwolnienie z opłat w całości bo nie ma pieniędzy na opłaty; podał, że nadszedł czas jesienno-zimowy i musi zabezpieczyć się w opał i inne sprawy - pożyczki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że sprawa z wniosku skarżącego o udzielnie prawa pomocy została już rozstrzygnięta przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 10 lipca 2008r. Postanowienia w przedmiocie prawa pomocy należą do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, a zatem mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.).
Wniosek skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 10 lipca 2008r. jest kolejnym wnioskiem dotyczącym przyznania prawa pomocy. W takim stanie rzeczy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy mógłby być uwzględniony tylko w przypadku zamiany okoliczności (art. 165 P.p.s.a.), to jest pogorszenia sytuacji skarżącego w stosunku do istniejącej w dacie odmowy, czyli w dniu 10 lipca 2008r. (podobny pogląd został wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 17 kwietnia 2007r. sygn. akt II GZ 64/07). Innymi słowy, aby prawo pomocy mogło być przyznane musi nastąpić zmiana polegająca na pogorszeniu sytuacji finansowej skarżącego, a rzeczywista sytuacja majątkowa, rodzinna oraz możliwości płatnicze skarżącego musiałyby tego rodzaju, żeby w ich świetle przyznanie prawa pomocy stało się uzasadnione.
W niniejszej sprawie J. S. w złożonym piśmie z dnia 3 września 2008r. podał, że brakuje mu pieniędzy na opłaty i w związku ze zbliżającym się porą jesienno-zimową musi zabezpieczyć się w opał i inne sprawy - o pożyczki. Niemniej jednak w ocenie Sądu nie stanowi to zmiany w warunkach materialnych wnioskodawcy w stosunku do sytuacji istniejącej w dacie postanowienia z dnia 10 lipca 2008r.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 165 P.p.s.a. należało oddalić wniosek o zmianę postanowienia Sądu.