Uzasadnienie
Skarżący K. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z wniosku tego, jak też dodatkowego oświadczenia wynika, że składający go mieszka wraz z matką, która ma 82 lata. Wnioskodawca jest inwalidą o znacznej niepełnosprawności ruchowej, dlatego sam nie uprawia stanowiącej własność rodziny nieruchomości rolnej. Ze środków otrzymywanych na to gospodarstwo z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa opłaca osoby wykonujące przy tym gospodarstwie czynności. Skarżący uzyskuje rentę w wysokości 968 zł, natomiast jego matka emeryturę w wysokości 1060 zł. Strona zwróciła uwagę na brak środków potrzebnych do zakupu wózka inwalidzkiego. Roczne wydatki wynoszą ok: opał – 6000 zł, prąd, woda, kanalizacja, telefon – 2000 zł, lekarstwa skarżącego – 5000 zł, lekarstwa matki – 3000 zł, ubezpieczenie – 500 zł, wyżywienie – 7000 zł, remonty i bieżące naprawy budynków – 2000 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych, o które ubiega się skarżący wchodzi w zakres tzw. częściowego prawa pomocy, o czym przesądza brzmienie art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wnioskujący o nie może je otrzymać, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przedmiotowe wsparcie stanowi odstępstwo od obowiązującej w postępowaniu sądowym reguły (art. 199 P.p.s.a.), iż to strony tego postępowania ponoszą związane z nim koszty.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione przez stronę okoliczności dotyczące jej sytuacji rodzinnej oraz materialnej uznano, że spełnia ona przesłankę przyznania częściowego prawa pomocy. Skarżący to bowiem osoba niepełnosprawna ruchowo. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi tylko z matką. Obydwoje dysponują stosunkowo niewielkim dochodem (z tytułu renty i emerytury), który przeznaczają na pokrycie podstawowych wydatków tj. związanych z leczeniem i utrzymaniem siebie i domu, w którym mieszkają. Nie mają majątku w postaci cennych ruchomości czy oszczędności pieniężnych. Ponadto, na wnioskodawcy spoczywa ciężar spłaty kredytu zaciągniętego na zakup węgla.
Tym samym, K. G. nie jest w stanie wygospodarować ze środków, którymi rodzina co miesiąc dysponuje tych potrzebnych do pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bowiem oznaczałoby to powstanie uszczerbku w tzw. koniecznych potrzebach.
Z podanych względów orzeczono o zwolnieniu strony od kosztów sądowych, czego podstawę stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.