Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji decyzję MK zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania podnosząc ogólnie, że nieuwzględnienie wniosku spowoduje dla niego "niepowetowaną szkodę, naruszenie interesu społecznego i ważnych interesów obywateli". Decyzja tą Wojewoda [.] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [.] z dnia [.] grudnia 2015 r. nr [.], którą umorzono postępowanie w sprawie wygaszenia trwałego zarządu sprawowanego przez Bieszczadzki Park Narodowy na nieruchomości Skarbu Państwa oznaczonej nr ewid. 137/5, 137/6 i 137/7 (powstałych z działki nr 137/3) w [.].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania sądowego determinowane jest w pierwszej kolejności ustaleniem, że poddany kontroli sądu akt objęty wnioskiem posiada atrybut wykonalności, czyli że nadaje się do wykonania lub wymaga wykonania, tj. spowodowania w sposób dobrowolny lub w trybie przymusu państwowego (egzekucji) takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej powinien być należycie umotywowany, aczkolwiek - mając na uwadze postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi.
Zaskarżoną do Sądu decyzją Wojewody utrzymano w mocy decyzję pierwszej instancji umarzającą postępowanie administracyjne. Rozstrzygnięcie takie ma charakter procesowy i nie rozstrzyga wprost o prawach lub obowiązkach stron. Rozstrzygnięcie umarzające postępowania nie nadaje się do wykonania, ponieważ jego treść nie może bezpośrednio zmienić sytuacji stron postępowania, skoro samodzielnie nie wywołuje (nie może wywołać) skutków materialnoprawnych. Nie wymaga podjęcia żadnej czynności tak przez stronę ani organ, aby wywołać (spowodować) stan zgodny z jego treścią. Decyzja umarzająca postępowanie administracyjne nie posiada bowiem przedmiotu wykonania, a tym samym atrybutu wykonalności.
Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.