Uzasadnienie
W dniu 31 sierpnia 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga MK na opisaną w sentencji decyzję, którą zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 1225/16, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Z wyjaśnień skarżącego wynika, że wnosząc skargę skorzystał z wzoru pisma opracowanego przez Stowarzyszenie na rzecz restytucji B. wsi: [.] i przez omyłkę podał w niej numer decyzji, która nie dotyczyła jego osobiście. Z odpowiedzi Wojewody na tamtą skargę dowiedział się o popełnionej omyłce i niezwłocznie złożył do Sądu stosowne wyjaśnienie, a jednocześnie wniósł skargę na właściwie oznaczoną decyzję z wnioskiem o przywrócenie terminu. Na wezwanie Sądu przesłał odpis tej skargi z kopią dowodu jej nadania; z urządzeń biurowych prowadzonych w Sądzie wynika, że skargę tę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 1026/16.
Mając na względzie powyższe wyjaśnienia skarżącego analizie poddano akta sprawy o sygn. II SA/Rz 1026/16, w której zarejestrowano skargę MK na decyzję Wojewody [.] z dnia [.] maja 2016 r. nr [.]. Z akt administracyjnych tamtej sprawy wynika, na co zresztą zwrócił uwagę Wojewoda w odpowiedzi na skargę MK opatrzoną datą 24.06.2016 r., że nie był on stroną tamtego postępowania, lecz postępowania zakończonego decyzją nr [.]. W aktach II SA/Rz 1026/16 znajduje się również wyjaśnienie MK o popełnionej omyłce w oznaczeniu zaskarżonej decyzji zawarte w piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 r. Uwzględniając te wyjaśnienia zarządzeniem z dnia 25 listopada 2016 r. przewodniczący wydziału postanowił wyłączyć skargę MK nadaną w dniu 26 czerwca 2016 r. ze sprawy II SA/Rz 1026/16 i włączyć ją do sprawy II SA/Rz 1225/16 wraz z innymi dokumentami, szczegółowo opisanymi w tym zarządzeniu.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [.] maja 2016 r. nr N [.] w tych okolicznościach jest bezprzedmiotowe. Skargę na opisaną w sentencji decyzję wniesiono bowiem w dniu 25 czerwca 2016 r., a zaskarżoną decyzję doręczono mu w dniu 2 czerwca 2016 r. Wniesiono ją zatem z zachowaniem ustawowego terminu, wynoszącego – jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", 30 dni od dnia doręczenia zaskarżanego aktu. Skardze tej zostanie więc nadany dalszy bieg. Instytucja przywrócenia terminu ma zaś zastosowanie tylko do czynności dokonywanych z uchybieniem ustawowego terminu, co wprost wynika z art. 86 § 1 Ppsa, a przypadek takie w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Z podanych względów na podstawie art. 86 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.