Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2010 r. skarżący W. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia z dnia 23 listopada 2010 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 07 grudnia 2010 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy pocztowy dowód doręczenia (k. 504 akt sądowych).
W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał urzędowego formularza PPF.
Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 20118 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania.
W ustawowym terminie skarżący wniósł od tego zarządzenia sprzeciw, żądając rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący podniósł, iż nie z jego winy w wyznaczonym terminie nie wypełnił obowiązku dołączenia do wniosku druku formularza. Wyjaśnił, iż termin nie mógł być dochowany z uwagi na chorobę i brak możliwości przyjazdu do Poznania lub udania się na pocztę. Podniósł także, że już same okoliczności podniesione we wniosku o zwolnienie od opłat wystarczają dla prawidłowego rozstrzygnięcia wniosku. W tych okolicznościach zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w jego ocenie uznać należy za wadliwe.
Wezwaniem doręczonym skarżącemu w dniu 28 lutego 2011 r. został on ponownie zobowiązany przez Sąd do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (karta nr 770 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 259 §1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a), sprzeciw od zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy można wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, a spóźniony sprzeciw podlega odrzuceniu (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł sprzeciw w terminie, stąd zgodnie z art. 260 p.p.s.a. zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, przy czym ustawa nie przewiduje możliwości zwolnienia strony z tego obowiązku. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku pomimo faktu, iż wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku zostało mu dwukrotnie skutecznie doręczone oraz został on pouczony o skutku nie wykonania obowiązku. W wyznaczonym przez Sąd terminie, który ostatecznie upływał w dniu 07 marca 2011 r., obowiązku tego strona skarżąca nie dopełniła i wymagany formularz PPF do akt sprawy nie wpłynął. W tych okolicznościach, wobec braku dochowania wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu, Sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, działając na mocy art. 260 w zw. z art. 257 p.p.s.a.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak