Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r., II SA/Po 175/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił C.K. przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczono skarżącej dnia 29 maja 2013 r. (k. 56 akt sądowych), a termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 5 czerwca 2013 r.
Dnia 6 czerwca 2013 r. C.K. złożyła bezpośrednio w Biurze Podawczym Sądu pismo zawierające wniosek o uchylenie postanowienia z dnia 20 maja 2013 r., a więc stanowiące sprzeciw od postanowienia w sprawie prawa pomocy (skarżąca sprzeciw ten nazwała "zażaleniem"). W piśmie tym wyraźnie zaznaczono, że dotyczy ono odmowy przyznania prawa pomocy cyt. "w sprawie uznania zażalenia za nieuzasadnione decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu nr [...]".
Przed rozpoznaniem powyższego sprzeciwu z dnia 6 czerwca 2013 r., to jest 10 czerwca 2013 r., C.K. nadesłała pocztą elektroniczną pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu, cyt. "w sprawie uznania zażalenia za nieuzasadnione decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu nr [...]" (k. 60-63 akt sądowych). Co prawda, w części wstępnej pisma oznaczono sygnaturę "II SAB/Po 21/13", jednak Przewodniczący Wydziału potraktował to jako oczywistą omyłkę, zważywszy na fakt, że skarżąca wskazała (jak w wyżej cytowanym fragmencie), do jakiej sprawy składa wniosek o przywrócenie terminu.
Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2013 r. Przewodniczący Wydziału polecił wezwać C.K. do własnoręcznego podpisania wyżej wskazanego wniosku o przywrócenie terminu z dnia 10 czerwca 2013 r. (który nadesłała drogą elektroniczną) w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.
Skarżąca, pomimo przedstawionych jej przez Przewodniczącego Wydziału wyjaśnień, nie podpisała pisma z dnia 27 czerwca 2013 r.
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu bez rozpoznania z uwagi na fakt, że wniosek, pomimo wezwania, nie został podpisany.
Zażalenie C.K. na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2013 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., II OZ 890/13.
Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że sprzeciw C.K. (złożony 6 czerwca 2013 r. - zob. k. 57 akt sądowych.) od postanowienia referendarza z dnia 20 maja 2013 r. nie został skutecznie uzupełniony o wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Przechodząc zatem do oceny warunków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza Sąd stwierdza, że został on złożony po upływie wymaganego terminu i jednocześnie nie zachodziły przesłanki do przywrócenia tego terminu.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ J. Szaniecka