Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 5 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 393/26

Uzasadnienie

1. 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r. nr 27/2026 Wojewoda Łódzki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 - powoływanej dalej jako: "k.p.a."), utrzymał w mocy postanowienie Starosty Kutnowskiego z dnia 19 stycznia 2026 r., znak: AB.6740.2242.543.2024.2026, odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty Kutnowskiego Nr 30/2025 z dnia 3 lutego 2025 r., zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę "Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych" wraz z bazą magazynową dla Z. w miejscowości K., gmina K.1, działki nr ewid. [...], [...], [...], obręb [...].

1. 1. Z akt sprawy wynika, że Starosta Kutnowski decyzją Nr 30/2025 z dnia 3 lutego 2025 r., zwaną dalej "decyzją Pnb", zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę "Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych" wraz z bazą magazynową dla Z. w miejscowości K., gmina K.1, działki nr ewid. [..], [...], [...], obręb [...].
2. 2. Pismem z dnia 24 października 2025 r. M. B., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Pnb, powołując się na posiadany interes prawny w sprawie zakończonej decyzją Pnb oraz na okoliczności dotyczące terminu na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Pnb.
3. 3. Przedmiotowa sprawa była już przedmiotem postępowania, w wyniku którego Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu zażalenia M. B. na postanowienie Starosty Kutnowskiego z dnia 3 listopada 2025 r., odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją Pnb, postanowieniem Nr 93/2025 z dnia 19 grudnia 2025 r. uchylił ww. postanowienie Starosty Kutnowskiego, z uwagi na naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. brak wyłączenia z postępowania wznowieniowego pracowników biorących udział w wydaniu decyzji Pnb.
4. 4. Następnie, Starosta Kutnowski postanowieniem z dnia 7 stycznia 2026 r. wyłączył pracownika biorącego udział w postępowaniu w sprawie wydania decyzji Pnb i wyznaczył do prowadzenia sprawy innego pracownika Wydziału Architektury i Budownictwa.
5. 5. Pismem z dnia 14 stycznia 2026 r. A. G., pełnomocnik inwestora P. Sp. z o.o., przedstawiła stanowisko w sprawie, wskazując, że wnosi o wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, z uwagi na przekroczenie przez wnioskującego zawitego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W załączeniu do ww. pisma przesłano dokumentację fotograficzną przedstawiającą tablicę informacyjną zamieszczoną na ogrodzeniu ww. inwestycji, z której treścią, jak stwierdziła pełnomocnik inwestora, M. B. zapoznał się najpóźniej w dniu 11 września 2025 r., kiedy to skierował do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
6. 6. Starosta Kutnowski postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Pnb z wniosku M. B., wskazując w uzasadnieniu, że wnioskodawca nie zachował terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a., bowiem posiadał wiedzę o decyzji Pnb co najmniej w dniu 12 września 2025 r., tj. w dniu złożenia do organu I instancji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w treści którego powołał się na decyzję Pnb.
7. 7. Zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewody Łódzkiego wniósł M. B., żądając uchylenia w całości postanowienia Starosty oraz wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Pnb. M. B. postanowieniu organu I instancji zarzucił naruszenie:
8. 1) art. 7, 8 § 1, 11, 12 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a., polegające na braku rzetelnego i wnikliwego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności zbadania, czy wnioskodawca rzeczywiście znał treść decyzji Pnb przed 1 października 2025 r. oraz czy zostały spełnione przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;
9. 2) art. 149 § 3 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4, 5 k.p.a., gdyż organ przyjął błędną wykładnię przepisów uznając samo powołanie się wnioskodawcy na numer decyzji w piśmie z dnia 11 września 2025 r. za równoznaczne z wiedzą o jej treści. Takie stanowisko jest oderwane od rzeczywistości i rażąco narusza zasadę trwałości decyzji tylko w granicach przewidzianych przez ustawodawcę. Organ odmówił wznowienia postępowania mimo istnienia przesłanek, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;
10. 3) art. 2, 7 k.p.a. oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, gdyż organ poprzez odmowę wznowienia postępowania działał z naruszeniem zasady demokratycznego państwa prawnego, ignorując konstytucyjne gwarancje ochrony własności oraz prawa do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji bezprawnie zamknięto wnioskodawcy drogę do wykazania, że nieruchomość należąca do wnioskodawcy znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji i wnioskodawca został pominięty jako strona postępowania.

1. 1. W uzasadnieniu powyższego zażalenia M. B. podniósł, że organ I instancji błędnie przyjął, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 11 października 2025 r. i tym samym wniosek z dnia 24 października 2025 r. został złożony po terminie. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., miesięczny termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu decyzji, a w niniejszej sprawie - jak wskazano we wniosku - wnioskodawca dowiedział się o treści decyzji dopiero z pisma Starosty Kutnowskiego z dnia 23 września 2025 r., które zostało doręczone w dniu 1 października 2025 r.
2. 2. Natomiast, jak stwierdził wnioskodawca, wcześniejsze wystąpienie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w dniu 11 września 2025 r. nie świadczy o znajomości treści decyzji, a wręcz przeciwnie, świadczy o tym, że tej decyzji wnioskodawca nie znał, skoro domagał się jej udostępnienia. Zdaniem wnioskodawcy, wniosek "o informację publiczną był wyrazem braku wiedzy o treści decyzji - gdyż inwestorzy nie publikują sentencji i uzasadnień decyzji na tablicach informacyjnych inwestycji, a jedynie numer pozwolenia na budowę. Tak było również w tym przypadku. Tablica informacyjna na terenie inwestycji zawierała jedynie ogólny numer pozwolenia na budowę, bez treści sentencji i bez uzasadnienia decyzji. Nie byłem stroną postępowania, nie byłem zawiadomiony o wszczęciu ani zakończeniu sprawy. Nie miałem zatem formalnej ani faktycznej możliwości zapoznania się z treścią decyzji przed otrzymaniem odpowiedzi z dnia 23 września 2025 r.".
3. 3. Ponadto, wnioskodawca powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił, że: "informacja o wydaniu decyzji musi być na tyle precyzyjna, by możliwe było jej zidentyfikowanie w zakresie pozwalającym stronie na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Sama znajomość numeru decyzji, bez wiedzy jej treści, stronach, sposobie doręczenia czy uzasadnieniu, nie jest wystarczająca dla takiej identyfikacji". Wnioskodawca podniósł także, że: "wbrew logice, organ nie wyjaśnił, w jaki sposób osoba nieuznana za stronę postępowania miałaby dowiedzieć się o treści decyzji o pozwoleniu na budowę. Twierdzenie organu, że sam numer decyzji widniejący na tablicy informacyjnej przesądza o znajomości jej treści, jest całkowicie nieuprawnione".
4. 8. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r. nr 27/2026 Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

1. 1. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpił M. B., który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Pnb. Starosta Kutnowski uznał, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu przysługującego na jego złożenie. Organ I instancji wskazał, że z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że wiedzę o decyzji Pnb M. B. posiadał co najmniej w dniu 12 września 2025 r., tj. w dniu złożenia do organu I instancji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w treści którego powołał się na decyzję Pnb. Jak wskazał organ I instancji: we wniosku o udzielenie informacji publicznej skierowanego do Starosty Kutnowskiego M. B. wskazał wprost, że zna treść zamieszczonej na placu budowy tablicy informacyjnej. Okoliczność ta jednoznacznie świadczy o tym, iż posiadał on wiedzę o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż tablica informacyjna zawiera dane dotyczące przedmiotowej decyzji, w tym informację o jej wydaniu, co pozwala przyjąć, że wnioskodawca miał świadomość istnienia tej decyzji co najmniej w dacie złożenia wskazanego wniosku.
2. 2. Organ II instancji wskazał, że skarżący zarówno we wniosku z dnia 24 października 2025 r., jak i złożonym zażaleniu, wskazał, iż o treści decyzji dowiedział się z pisma Starosty Kutnowskiego z dnia 23 września 2025 r. które zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 1 października 2025 r.
3. 3. Mając na uwadze powyższe organ II instancji zauważył, że termin wniesienia podania o wznowienie postępowania został określony w art. 148 k.p.a. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Przy czym, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.).
4. 4. Jednocześnie organ II instancji wyjaśnił, że przez pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia, w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Chodzi tu o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy z zastrzeżeniem, iż nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia. Przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja.
5. 5. Organ II instancji stwierdził, że z treści znajdującego się w aktach sprawy wniosku M. B. o udostępnienie informacji publicznej, który wpłynął do organu I instancji w dniu 12 września 2025 r., wynika, że skarżący wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej inwestycji polegającej na rozbudowie-składowiska odpadów w miejscowości K., realizowanej pod nazwą "Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych", dla której - zgodnie z informacją zawartą na tablicy informacyjnej - została wydana przez Starostę Kutnowskiego decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 3 lutego 2025 r. nr 30/2025.
6. 6. Ponadto, organ II instancji zauważył, że w treści ww. wniosku o udostępnienie informacji skarżący wskazał nazwę inwestora oraz: "Inwestycja ta potencjalnie wywiera istotny wpływ na korzystanie z nieruchomości wnioskodawcy, w szczególności w zakresie oddziaływania odorowego, hałasu oraz możliwych zagrożeń środowiskowych". Mając na uwadze treść wniosku M. B. o udostępnienie informacji publicznej organ II instancji stwierdził, że co najmniej w dniu 12 września 2025 r. skarżący posiadał wiedzę nie tylko w zakresie wydania decyzji, ale także o rozstrzygnięciu, tj. udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Ponadto, posiadał wiedzę o organie, który wydał decyzję oraz danych umożliwiających identyfikację decyzji, tj. numer i datę.
7. 7. Organ II instancji podkreślił, że z przytoczonego orzecznictwa sądów administracyjnych, dla rozpoczęcia biegu terminu na złożenie wniosku na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., nie jest wymagane, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia. Wobec powyższego M. B. składając w dniu 24 października 2025 r. podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Pnb nie zachował miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. W związku z powyższym, w ocenie organu II instancji, organ otrzymując taki wniosek zobligowany jest, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., odmówić wznowienia postępowania.
8. 8. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., poprzez przyjęcie przez organ I instancji błędnej wykładni przepisów, uznając samo powołanie się wnioskodawcy na numer decyzji w piśmie z dnia 11 września 2025 r. za równoznaczne z wiedzą o jej treści, organ II instancji stwierdził, że nie znajduje on uzasadnienia w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Jak wykazano powyżej, dla rozpoczęcia biegu terminu na złożenie wniosku na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., nie jest wymagane, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, a nadto skarżący w dniu 12 września 2025 r., składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej, posiadał wiedzę na temat decyzji w zakresie wystarczającym na sformułowanie wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wskazywane przy tym naruszenie przez organ I instancji art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – zdaniem organu II instancji - również jest niezasadne, gdyż z całości materiału dowodowego, w tym przede wszystkim wniosku o wznowienie postępowania wynika jednoznacznie, że skarżący żądał wszczęcia postępowania z uwagi na niezawiniony brak udziału w postępowaniu jako strony, tj. przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
9. 9. Mając na uwadze powyższe ustalenia organ II instancji uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 7, 8 § 1, 11, 12 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a., oraz art. 2 i 7 k.p.a. w związku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, gdyż organ I instancji dysponował wystarczającym materiałem dowodowym pozwalającym na ustalenie okoliczności istotnych do podjęcia rozstrzygnięcia, tj. w zakresie ustalenia daty dowiedzenia się przez skarżącego o decyzji. Jednocześnie organ II instancji wyjaśnił, że w przypadku żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ nie bada przymiotu strony wnoszącego w zakończonym postępowaniu, jak to ma miejsce przy pozostałych przesłankach określonych w § 1 powyższego artykułu, gdyż jest to poddane analizie dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.
10. 10. Natomiast odnosząc się do wskazywanych przez skarżącego orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego organ II instancji wskazał, że np. w wyroku z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1464/20, NSA stwierdził, że przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (por. wyrok NSA z 4 grudnia 2019 r., II OSK 168/18). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Wystarczające jest aby strona wiedziała czego dana decyzja dotyczy (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak, J. Borkowski, wydawnictwo C.H. BECK s. 852 - 853). Zatem, sformułowany przez skarżącego zarzut: "Sama znajomość numeru decyzji, bez wiedzy jej treści, stronach, sposobie doręczenia czy uzasadnieniu, nie jest wystarczająca dla takiej identyfikacji", nie znajduje podstawy w orzecznictwie i doktrynie, w tym w orzeczeniach wskazanych przez skarżącego.
11. 11. W ocenie organu II instancji, w sprawie bezspornie doszło do uchybienia miesięcznego terminu do wniesienia podania, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

1. 1. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł M. B., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzucając naruszenie:
2. 1) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
3. a) art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. - przez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów w zakresie ustalenia daty, zakresu i źródeł informacji, z których skarżący miał rzekomo dowiedzieć się o decyzji nr 30/2025, w szczególności przez: nieustalenie, jakie dane rzeczywiście widniały na tablicy informacyjnej inwestycji we wrześniu 2025 r.; nieustalenie daty, autora, miejsca wykonania i waloru dowodowego fotografii złożonej przez uczestnika; oraz nierozważenie znaczenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jako dowodu świadczącego raczej o poszukiwaniu i weryfikowaniu informacji niż o posiadaniu już wcześniej pewnej i wystarczającej wiedzy o decyzji;
4. b) art. 148 § 2 i art. 149 § 3 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że jeszcze przed dniem 1 października 2025 r. zakres informacji dostępnych skarżącemu pozwalał zidentyfikować decyzję nr 30/2025 w stopniu wystarczającym do skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, podczas gdy ustalenie to nie zostało oparte na pełnym, spójnym i wiarygodnie zweryfikowanym materiale dowodowym;
5. c) art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 2, art. 7 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP - przez takie zastosowanie przepisów dotyczących wznowienia postępowania, które przy niedostatecznie ustalonym stanie faktycznym zamknęło skarżącemu drogę do realnej ochrony jego interesu prawnego wynikającego z prawa własności nieruchomości sąsiedniej oraz do skutecznego zakwestionowania pominięcia go w postępowaniu podstawowym;
6. 2. prawa materialnego - pomocniczo, art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - przez pominięcie znaczenia twierdzenia skarżącego, że jako właściciel nieruchomości położonej w pobliżu inwestycji, której charakter mógł powodować ograniczenia wynikające z przepisów odrębnych, powinien był zostać objęty oceną pod kątem statusu strony w postępowaniu głównym. Okoliczność ta nie przesądza jeszcze o zasadności wznowienia, ale potwierdza, że wniosek wznowieniowy nie był oczywiście bezzasadny i tym bardziej wymagał szczególnie rygorystycznego zbadania dochowania terminu z art. 148 § 2 k.p.a.

1. 1. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniających dowodów ze wskazanych dokumentów.
2. 2. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację podniesionych zarzutów podkreślając, że organy nie ustaliły jakie dane rzeczywiście widniały na tablicy informacyjnej w relewantnym okresie, to jest we wrześniu 2025 r. i czy tablica w tym okresie miała tożsamą treść, jak treść widoczna na przedłożonej fotografii. Organy nie ustaliły również, czy fotografia przedstawia stan z tego właśnie okresu, czy też została sporządzona później albo wcześniej. Zdaniem skarżącego, sam fakt, że zwrócił się o udostępnienie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dokumentów powiązanych, nie jest jeszcze dowodem przesądzającym, że już w tym dniu dysponował wiedzą pozwalającą na skuteczne złożenie wniosku wznowieniowego. Skarżący wyjaśnił, że pierwszym jednoznacznie udokumentowanym momentem, w którym uzyskał od organu informacje pozwalające na realną ocenę potrzeby wystąpienia z żądaniem wznowienia, było pismo Starosty z dnia 23 września 2025 r., doręczone skarżącemu w dniu 1 października 2025 r.
3. 3. Ponadto skarżący stwierdzi, że jego nieruchomość, położona około 50 metrów od granicy działki inwestora, mogła znajdować się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Ocena ta wymaga oczywiście analizy przepisów odrębnych i konkretnego projektu budowlanego, ale już sam charakter inwestycji związanej z gospodarką odpadami oraz jej usytuowanie względem nieruchomości sąsiedniej uzasadniały co najmniej potrzebę starannego zbadania, czy skarżący nie powinien był zostać potraktowany jako podmiot objęty zakresem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

1. 2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
2. 3. Pismem z dnia 7 lipca 2026 r. uczestnik postępowania P. Sp. z o.o. z siedzibą w K.2, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz uczestnika postępowania kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego pisma odniesiono się do zarzutów skargi i stanowiska skarżącego w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

1. 4. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

1. 1. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu administracji (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.).

1. 2. Jak wynika z akt sprawy, Starosta Kutnowski decyzją Nr 30/2025 z dnia 3 lutego 2025 r., [dalej: "decyzją PNB" lub "PNB"], zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę "Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych" wraz z bazą magazynową dla Z. w miejscowości K., gmina K.1, działki nr ewid. [...], [...], [...], obręb [...].
2. 3. Pismem z dnia 24 października 2025 r. skarżący, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją PNB.
3. 4. Starosta Kutnowski postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026 r., znak: AB.6740.2242.543.2024.2026, odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją PNB z wniosku skarżącego. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ I instancji wskazał, że skarżący nie zachował terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a., bowiem posiadał wiedzę o decyzji PNB co najmniej w dniu 12 września 2025 r., tj. w dniu złożenia do organu I instancji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w treści którego powołał się na decyzję PNB i wniósł o jej udostępnienie.
4. 5. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. stanowi zaś, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
5. 6. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na powyższe postanowienie z dnia 19 stycznia 2026 r. organ II instancji zaskarżonym do tut. sądu postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r., nr 27/2026, znak GPB-III.7722.22.2026 MJ, utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji.
6. 7. W skardze wniesionej na powyższe postanowienie organu II instancji skarżący podnosi okoliczność zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wskazując, że o decyzji PNB dowiedział się z pisma Starosty z dnia 23 września 2025 r. będącego odpowiedzią na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, doręczonego skarżącemu dnia 1 października 2025 r., organy zaś twierdzą, że skarżący dowiedział się o decyzji dnia 12 września 2025 r. Spór w sprawie sprowadza się więc do oceny, czy skarżący zachował miesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a., a więc od chwili dowiedzenia się o decyzji.
7. 8. Należy podkreślić, że w ugruntowanym orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że przez "dowiedzenie się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi więc o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał, numer bądź znak ją identyfikujący, data wydania oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (por. np. wyroki NSA z 16.10.2025 r., II OSK 815/23; z 15.05.2024 r., II OSK 1979/21; z 7.04.2022 r., II OSK 838/19; z 23.03.2023 r., II OSK 271/22; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2023 r., I SA/Sz 614/22; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto w judykaturze wskazano, iż rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na budowie danych o wydaniu pozwolenia na budowę jest bez wątpienia okolicznością ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, z czego skarżący winien wyprowadzić wniosek, że zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne, w którym nie brał udziału, a zakończone decyzją o pozwoleniu na budowę (tak np. wyrok NSA w Warszawie z 7.10.1999 r., IV SA 1600/97, LEX nr 47922).

9. Należy też zauważyć, że organ jest obowiązany z urzędu badać zachowanie tego jednomiesięcznego terminu, a wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.) (tak np. wyrok NSA z 22.04.2022 r., I OSK 1595/21; wyrok NSA z 17.02.2022 r., I OSK 908/21).

10. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, analiza wniosku skarżącego datowanego na dzień 11 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej jednoznacznie wskazuje, że niewątpliwie w dacie jego wpływu do organu, tj. 12 września 2025 r., skarżący posiadał wiedzę niezbędną i wystarczającą do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Z treści tego wniosku wynika bowiem wprost, że skarżący posiadał wiedzę o organie, który wydał decyzję, o jej numerze, dacie i zakresie, rodzaju inwestycji, na którą PNB zostało udzielone. Zdaniem sądu, nie budzi więc wątpliwości, iż organy zasadnie zatem przyjęły, że data, od której zaczął biec termin na wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, to dzień 12 września 2025 r., przy czym organy przyjęły, że termin zakończył bieg 12 października 2025 r.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że termin z art. 148 § 2 K.p.a. jest procesowym terminem zawitym (prekluzyjnym) (tak np. wyrok NSA z 20.12.2023 r., I OSK 1724/23).

Skoro więc jest to termin procesowy, to zastosowanie najdzie tu art. 57 § 4 K.p.a., który stanowi, że jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Zauważyć należy, że 12 października 2025 r. to niedziela. Skoro więc termin mijał w niedzielę, to ostatnim dniem do dokonania czynności (tu złożenia wniosku o wznowienie postępowania) był dzień 13 października 2025 r., a nie 12 października 2025 r. jak przyjęły organy. Sąd podkreśla jednak, że ww. okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a to z tej przyczyny, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony w dniu 24 października 2025 r., a zatem po upływie miesięcznego terminu wskazanego w art. 148 § 2 K.p.a.

11. Sąd dostrzega, że skarżący w skardze stara się zakwestionować dowód ze zdjęcia tablicy informacyjnej budowy, wskazując na brak pewności, co do tego, jakie dane rzeczywiście widniały na tablicy informacyjnej inwestycji we wrześniu 2025 r., nieustalenie autora zdjęcia, miejsca wykonania zdjęcia i waloru dowodowego fotografii. Podnoszone przez skarżącego argumenty w powyższym zakresie nie mają znaczenia dla sprawy, ponieważ kluczowym dowodem w sprawie jest wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej, w którym skarżący jasno i precyzyjnie wskazał, o jaką decyzję chodzi, co bezsprzecznie świadczy o tym, że jego wiedza dotycząca PNB była w zupełności wystarczająca do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

12. Reasumując: "Dowiedzenie się o decyzji", o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. oznacza faktyczne powzięcie informacji o decyzji w takim zakresie, który pozwala na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Nie jest wymagane poznanie pełnej treści decyzji ani jej doręczenie; konieczna jest wiedza pozwalająca zidentyfikować decyzję (organ, rodzaj rozstrzygnięcia, czego dotyczy). Warunkiem nie jest więc to, aby strona znała wszystkie szczegółowe elementy treści decyzji, uzasadnienie czy podstawę prawną. Sąd stwierdza, że organy administracyjne w niniejszej sprawie prawidłowo oceniły materiał dowodowy i trafnie uznały, że skarżący posiadał wiedzę dotyczącą decyzji PNB w zakresie wystarczającym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego już w dniu 12 września 2025 r. i od tego dnia rozpoczął bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Tym samym nie można podzielić stanowiska skarżącego o naruszeniu art. 148 § 2 K.p.a. Zarzuty dotyczące wadliwych ustaleń faktycznych, a tym samym naruszenia art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, wskazanych przepisów Konstytucji RP nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy, podobnie jak zarzucane naruszenie art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

13. Skarga – stosownie do art. 151 P.p.s.a. - podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia przepisów prawa materialnego i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego bez naruszenia zasad tego postępowania i norm proceduralnych. Sąd nie stwierdził również, aby w kontrolowanym postępowaniu dopuszczono się naruszeń przepisów prawa, które Sąd ma obowiązek uwzględnić z urzędu, nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a.

14. Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 7 lipca 2026 r. wniosku uczestnika postępowania P. Sp. z o.o. o zasądzenie od skarżącego na rzecz uczestnika postępowania kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wskazać należy, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują takiej możliwości.

15. Końcowo wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

ds