Uzasadnienie
Decyzją z dnia 6 sierpnia 2025 r. znak: GPS.6132.2.2025.MAKR, działając na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3, art. 89 ust. 1 i 4j w związku z art. 84 ust. 1, art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1478, dalej: u.o.p.) w związku z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz. U. poz. 1330) oraz art. 104, art. 107, art. 127 § 1 i 2 k.p.a. Burmistrz Gminy i Miasta D. wymierzył A. S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł ([...]) za usunięcie bez zezwolenia 7 sztuk drzew gatunku topola osika, 3 sztuk drzew gatunku klon zwyczajny, 1 sztuki drzewa gatunku olsza czarna i 1 sztuki drzewa gatunku sosna zwyczajna z terenu działki nr [...] w miejscowości S., gmina D.. Organ wskazał, że uiszczenie kary winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że podczas interwencji w dniu 14 marca 2025 r. na terenie działki nr [...] w miejscowości S. ustalono, że:
Z ľ powierzchni działki nr [...] zostały usunięte drzewa różnych gatunków, a ich korzenie wyrwane z podłoża i zeskładowane w formie hałdy na działce nr [...]. Na terenie działki stwierdzono również obecność kłód usuniętych drzew, pociętych na metrowe kawałki, ułożonych w regularne hałdy.
Zabezpieczono i pomierzono jedynie te pnie po ściętych drzewach, znajdujące się w południowej części działki, które nie zostały jeszcze usunięte z podłoża. W ziemi pozostały pnie po: 39 sztukach drzew gatunku topola osika, 3 sztukach drzew gatunku klon zwyczajny, 1 sztuce drzewa gatunku sosna zwyczajna, 1 sztuce drzewa gatunku olsza czarna i 6 sztukach drzew gatunku wiśnia ptasia.
Podczas interwencji obecni byli obcokrajowcy, którzy podali, że działają na zlecenie osoby prowadzącej firmę, zajmującą się wycinką drzew. Zlecenie usunięcia drzew ich pracodawca otrzymał od właścicieli działki [...]. Pracownicy urzędu wstrzymali dalsze wykonywanie prac związanych z wycinką drzew.
Po ok. godzinie od rozpoczęcia interwencji na działce pojawił się Ł. P. - współwłaściciel przedmiotowej działki, który oświadczył, że drzewa zostały usunięte na jego zlecenie, a prace zlecił firmie, której nazwy nie pamięta.
Usunięcie drzew nastąpiło w dniu 14 marca 2025 r. i prawdopodobnie w dniach wcześniejszych, jednak pracownicy organu nie są w stanie precyzyjnie tego określić. Również pracownicy firmy zajmującej się wycinką drzew, obecni w terenie nie byli w stanie tego sprecyzować.
Usunięte również zostały drzewa z brzegu działki nr [...] w miejscowości S., przylegającej bezpośrednio od strony północnej do działki nr [...]. Działka nr [...] stanowi działkę drogową, będącą własnością Gminy D..
Organ ustalił, że działka nr [...] stanowi współwłasność po [...] udziału Ł. P., T. P. oraz R. Spółka z o. o. której prezesem jest Ł. P. (według danych z KRS).
W dniu 19 maja 2025 r. do organu zgłosił się A. S., legitymujący się pełnomocnictwem do działania przed organem administracji w imieniu współwłaścicieli ww. nieruchomości. W piśmie z dnia 20 maja 2025 r. ww. poinformował, że dokonał wycinki drzew na działce nr [...] w miejscowości S.. Oświadczył, że w trakcie prowadzonych prac zostało usuniętych kilka drzew mających obwody pozawymiarowe (tzn. wymagających pozwolenia na wycinkę). Nadmienił również, że do prac zostali zatrudnieni pracownicy z G. i w wyniku braku dobrej znajomości języka polskiego doszło do pomyłkowej wycinki. W związku z zaistniałą sytuacją, brakiem odpowiedniego nadzoru nad pracownikami wykonującymi prace w terenie, odpowiedzialność za usunięte drzew spoczywa na nim jako pracodawcy. Oświadczył, że chce dobrowolnie poddać się karze za usunięcie przedmiotowych drzew.
Pisemne wyjaśnienia A. S. organ potraktował jako przyznanie się do usunięcia drzew rosnących na działce nr [...] w S. bez wymaganego zezwolenia i rozszerzył krąg stron postępowania o A. S..
Pismem z dnia 6 czerwca 2025 r. organ poinformował A. S. o statusie strony postępowania i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym.
W dniu 24 czerwca 2025 r. A. S. ponownie złożył wyjaśnienia do sprawy. Z kolei współwłaściciele działki nr [...] informowani o czynnościach podjętych w sprawie, nie wykazali się zainteresowaniem.
Organ ustalił, że działka nr [...] położona w miejscowości S. nie jest wpisana do rejestru zabytków. Zgodnie z ewidencją gruntów są to tereny pastwisk oraz grunty zadrzewione i zalesione na użytkach rolnych klasy IV. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectwa S., przyjętym uchwałą nr XXXVI/236/2017 Rady Miejskiej w Dobczycach z dnia 17 marca 2017 r. z późn. zm. działka nr [...] przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. W przedmiotowej sprawie współwłaściciele działki nr [...] nie uzyskali zezwolenia na usunięcie drzew, gdyż nawet o nie nie wnioskowali, a część drzew podlegała zezwoleniu na ich usunięcie.
Organ wyjaśnił, że w czasie oględzin w terenie pracownicy urzędu zdołali pomierzyć jedynie pozostawione w ziemi pnie w ilości 50 sztuk, gdyż w zasięgu wzroku nie stwierdzono kłód po ściętych drzewach. W związku z powyższym zastosowano wytyczne określone w art. 89 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody: "Jeżeli ustalenie obwodu zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%".
Stosując się do w/w wytycznych, dokonano pomiarów pni drzew i w oparciu o art. 83f ust. 1 pkt 3 a-c i pkt 5 ustawy o ochronie przyrody ustalono, że tylko 12 sztuk drzew spośród 50 zmierzonych w terenie kwalifikowało się do uzyskania zezwolenia na usunięcie, tj. 7 sztuk drzew gatunku topola osika, 3 sztuki drzew gatunku klon zwyczajny, 1 sztuka drzewa gatunku olsza czarna i 1 sztuka drzewa gatunku sosna zwyczajna. Wyliczony obwód pnia zastosowano jako podstawę do naliczenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia.
Organ wskazał, że administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1, ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów (opłata ta jest liczona jako iloczyn obwodu pnia, stawki za 1 cm obwodu, współczynnik różnicujący dla poszczególnych gatunków drzew). Zawarta w decyzji tabela, wskazuje sposób obliczenia przedmiotowej kary, wynoszącej [...] zł.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A. S..
Decyzją z dnia 2 marca 2026 r. znak: SKO.Oś/4170/366/2025, działając na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 3, art.89 ust. 1 u.o.p. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy powtórzył ustalenia dokonane przez organ I instancji i uznał je za własne. W konsekwencji przyjął, że usunięto bez zezwolenia 7 sztuk drzew gatunku topola osika, 3 szt. drzew z gatunku klon zwyczajny, 1 szt. drzewa gatunku olsza czarna, 1 szt. drzewa sosna zwyczajna z terenu działki nr [...] w miejscowości S.. Wycinki dokonał A. S..
Odnosząc się do argumentów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że z art. 88 ust. 2 u.o.p. wynika kto może ponosić odpowiedzialność za wycięcie drzewa, kto może być uznany za sprawcę deliktu administracyjnego, zagrożonego administracyjną karą pieniężną, a w konsekwencji, kto może być adresatem decyzji o nałożeniu tej kary, jako podmiot zobowiązany. Z tej normy wywodzić trzeba również krąg stron postępowania w sprawie kary za niezgodne z prawem zniszczenie lub wycięcie drzewa, stanowiące potencjalne podmioty zobowiązane do uiszczenia kary pieniężnej. Wśród tych podmiotów art. 88 ust. 2 u.o.p. wymienia posiadaczy nieruchomości, obok właścicieli urządzeń przesyłowych i "innych podmiotów", jeżeli działały bez zgody posiadacza nieruchomości.
Dalej organ podał, że dokonane w postępowaniu administracyjnym ustalenia wykazały, jakie drzewa, w jakiej ilości i o jakim obwodzie pnia zostały wycięte. Ustalenia te nie są kwestionowane w odwołaniu. Przedmiotowe drzewa zostały usunięte bez zezwolenia. W sprawie zebrano dokumentację zdjęciową, przeprowadzono wizję w terenie, wezwano do złożenia wyjaśnień i zapoznania się z aktami sprawy.
Jak podał organ odwoławczy, nie sposób zgodzić się z argumentacją odwołującego się, że decyzja organu I instancji dotyczy nałożenia kary za wycinkę drzew dokonaną w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego. Działka nr [...] w miejscowości S., gmina D. znajduje się bowiem na gruntach oznaczonych jako Ps IV = pastwiska trwałe (Ps) o klasie bonitacyjnej IV (średnia jakość/produkcyjność) oraz Lzr-Ps IV - grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lzr), które "leżą na" użytku rolnym typu pastwisko Ps, klasa IV. Do skorzystania z zwolnienia uregulowanego w art. 83f ust. 1 pkt 3b u.o.p. niezbędne jest aby teren, z którego usuwane jest drzewo został przywrócony do rolniczego użytkowania. Ustawodawca nie uzależnił przedmiotowego zwolnienia od ziszczenia się żadnej innej przesłanki poza zamiarem usunięcia drzew lub krzewów w celu zdefiniowanym jako "przywrócenie gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego". Przepis ten ma zastosowanie do usunięcia drzew lub krzewów rosnących na gruncie rolnym, który był gruntem użytkowanym rolniczo zanim porósł drzewami i/lub krzewami, które mają być wycięte.
Zdaniem Kolegium okoliczności sprawy zostały w sposób wystarczający ustalone. Zarówno jeśli chodzi o rozmiary, gatunek drzewa, jak i czas i podmiot odpowiedzialny za uszkodzenie drzewa. Brak jest podstaw do kwestionowania tych ustaleń. Postępowanie zostało przeprowadzone z poszanowaniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Uzasadnienie decyzji, wbrew zarzutom odwołania odnosi się do zebranego w sprawie materiału dowodowego, a ocenie tego materiału nie można zarzucić dowolności. Jeśli chodzi o wysokość naliczonej kary, to jest ona prawidłowa i w sposób szczegółowy przedstawiona w decyzji. Zgodnie z art. 85 ust. 1 u.o.p. opłatę za usunięcie drzewa ustala się mnożąc liczbę cm obwodu pnia drzewa i stawkę opłaty. W konsekwencji wyliczenie wysokości kary na kwotę [...]zł jest prawidłowe.
Na powyższą decyzję A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
- - art. 88 ust. 2 u.o.p. - poprzez wymierzenie mu kary, o której mowa w art. 88 ust. 1 ww. ustawy pomimo, że nie jest posiadaczem działki nr [...] właścicielem urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, ani innym podmiotem, który działał bez zgody posiadacza nieruchomości,
- - art. 88 ust. 1 i art. 88 ust. 10 u.o.p. – poprzez wymierzenie mu kary za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia pomimo, że dozwolone jest usuwanie drzew bez uzyskania zezwolenia na usunięcie, a także bez zgłoszenia zamiaru usunięcia w przypadku przywracania gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego,
- - art. 83f ust. 1 pkt 3b u.o.p. – poprzez nieuwzględnienie faktu, iż usunięcie drzew miało na celu przywrócenie gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego,
- - art. 6 k.p.a. art. 8 § 1 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 81a § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie zawartego w protokole z 14 marca 2025 r. oświadczenia Ł. P., który w sposób jednoznaczny stwierdził, że drzewa zostały usunięte na jego zlecenie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu.
Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
W wyniku rozpoznania sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiot kontroli sądowej stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 2 marca 2026 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. z 6 sierpnia 2025 r. o wymierzeniu A. S. administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia.
Podstawę materialnoprawną skarżonej decyzji stanowią przepisy art. 88 i art. 89 ust. 1 u.o.p.
Zgodnie z art. 88 ust. 1 u.o.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia (pkt 1), jak też usunięcie drzewa lub krzewu bez zgody posiadacza nieruchomości (pkt 2). Zgodnie z art. 88 ust. 2 u.o.p. kara, o której mowa w ust. 1, jest nakładana na posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, albo na inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. Zgodnie z art. 88 ust. 9 u.o.p. decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 6-8, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.
Z kolei, zgodnie z art. 89 ust. 1 u.o.p. wskazaną wyżej administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art. 84 ust. 1, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. Zgodnie z art. 89 ust. 4 u.o.p. jeżeli ustalenie obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że z nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] w S. zostały wycięte drzewa, przy czym bez wymaganego zezwolenia usunięto 7 drzew gatunku topola osika, 3 drzewa gatunku klon zwyczajny, 1 drzewo gatunku olsza czarna, 1 drzewo gatunku sosna zwyczajna. Ustalenia w tym zakresie znajdują odzwierciedlenie w protokole oględzin przeprowadzonych 14 marca 2025 r. (k. 10-14 akt adm.) oraz zdjęciach (k. 15-72 akt adm.).
Ustalono ponadto bezspornie, że współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są Ł. P., T. P. oraz R. spółka z o.o. (vide: informacja z ewidencji gruntów dotycząca działki nr [...], [...] – k. 73). Ustalono również, że nie został zgłoszony zamiar dokonania wycinki, ani nie zostało wydane zezwolenie na wycinkę. Ustalenia w tym zakresie nie były kwestionowane przez strony.
Sporna w przedmiotowej sprawie okazała kwestia przypisania przez organy orzekające w sprawie odpowiedzialności za wycinkę drzew skarżącemu A. S.. W ocenie organów obu instancji, nałożenie na A. S. przedmiotowej kary uzasadniało złożenie przez niego oświadczenia datowanego na 19 maja 2025 r. (k. 90 akt adm.) o następującej treści: "Informuję, że dokonałem wycinki drzew na działce nr [...] w S. gm. D.. W trakcie prowadzonych prac zostało usuniętych kilka drzew mających obwody pozawymiarowe (wymagających pozwolenia na wycinkę). Do prac zostali zatrudnieni pracownicy z zagranicy (G. w wyniku braku dobrej znajomości języka polskiego doszło do pomyłkowej wycinki. W związku z zaistniałą sytuacją chcę poddać się dobrowolnie karze, przy tym zwracam się z prośbą o jak najniższą karę. Proponuję również, że w ramach kary możemy dokonać różnych prac na rzecz gminy takich jak np. nasadzeń kompensacyjnych". Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że powyższe, jak też pozostały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia nałożenia na skarżącego przedmiotowej kary.
Zauważyć należy, że administracyjna odpowiedzialność za bezprawne usunięcie drzew i krzewów jest zobiektywizowana, co oznacza, że wystarczy tylko wystąpienie tzw. bezprawia administracyjnego i wykazanie związku przyczynowego między działaniem danego podmiotu a wycięciem drzew i krzewów. Nieistotne jest, czy dokonano wycięcia osobiście, czy też został czynność tę powierzono innemu podmiotowy. Nieistotna jest również świadomość czy też brak świadomości konieczności uzyskania stosownego zezwolenia przez osobę dokonującą nielegalnej wycinki. Bez znaczenia dla zaistnienia odpowiedzialności pozostają także motywy jakimi kieruje się osoba usuwająca drzewo.
Jeśli chodzi o związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem konkretnej osoby a zniszczeniem drzew lub krzewów jako przesłankę odpowiedzialności prawnej, to zachowanie to przejawiać się może w każdej formie (działanie i zaniechanie). Organy muszą zatem wykazać, że posiadacz nieruchomości przynajmniej wiedział o usuwaniu drzew z jego nieruchomości albo, że na usunięcie drzewa świadomie się godził i mu nie zapobiegł (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2009 r. II OSK 1749/17, Lex nr 2741309).
Przypomnieć należy też w tym miejscu, że przywołany wcześniej art. 88 ust. 2 u.o.p. określa trzy kategorie podmiotów, na które może być nałożona administracyjna kara pieniężna z nielegalne wycięcie drzew: posiadacz nieruchomości, właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c. (urządzeń przesyłowych), inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. Co istotne, warunkiem odpowiedzialności "innego podmiotu" jest działanie bez zgody posiadacza nieruchomości.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący A. S. nie jest posiadaczem nieruchomości. Sprawa nie dotyczy też urządzeń przesyłowych. Z akt sprawy wynika też, że właściciele nieruchomości (będący jej posiadaczami) wiedzieli o wycince. W szczególności protokół oględzin sporządzony 14 marca 2025 r. wskazuje, że obecny podczas oględzin Ł. P. oświadczył, że drzewa zostały usunięte na jego zlecenie, a prace zlecił firmie, której nazwy nie pamięta (k. 13 akt adm.). W sprawie ma też znaczenie, że wszyscy współwłaściciele nieruchomości udzielili w tej sprawie A. S. pełnomocnictwa do reprezentowania ich przed organem administracji i na żadnym etapie nie kwestionowali działań oraz twierdzeń A. S..
W świetle powyższego niezasadnie nałożono karę pieniężną za wycięcie drzew na A. S., który wprawdzie w piśmie z 19 maja 2025 r. złożył oświadczenie o dokonaniu wycinki drzew na działce nr [...], jednak to oświadczenie należało ocenić w kontekście całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w tym treści protokołu z 14 marca 2026 r., z którego wynika, że zleceniodawcą wycinki był co najmniej jeden ze współwłaścicieli nieruchomości. Przede wszystkim jednak należało treść oświadczenia ocenić w kontekście normy wynikającej z art. 88 ust. 2 u.o.p., z której wynika, że inny podmiot niż posiadacz nieruchomości ponosi odpowiedzialność w sytuacji działania bez zgody posiadacza nieruchomości.
Sąd podkreśla, że art. 88 ust. 2 u.o.p. wyraża bezwzględnie wiążącą normę materialnoprawną określającą – w aspekcie podmiotowym – zakres odpowiedzialności administracyjnej za wycięcie drzewa. Z tej normy nie wynika, jakoby odpowiedzialność tę można było przypisać podmiotowi, który przyznał się do popełnienia deliktu administracyjnego i wyraża gotowość do poniesienia odpowiedzialności, ale nie należy do żadnej ze wskazanych w tej normie kategorii podmiotów. W realiach niniejszej sprawy istotne znaczenie ma to, że skarżący nie jest posiadaczem nieruchomości, a jednocześnie nie wykazano, by podejmował on działania polegające na wycince drzew bez zgody posiadaczy nieruchomości.
W konsekwencji należało przyjąć, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia art. 88 ust. 2 u.o.p. poprzez przypisanie skarżącemu odpowiedzialności za wycinkę drzew na działce nr [...] w S.. Jednocześnie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Organy administracji orzekające w sprawie w obu instancjach nie ustaliły bowiem w należytym zakresie okoliczności sprawy, a jednocześnie nie oceniły wnikliwie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego. Nie ustalono przede wszystkim, czy okoliczności sprawy nie uzasadniają nałożenia kary pieniężnej na posiadaczy nieruchomości. Ponadto, organ odwoławczy nie odniósł się wystarczająco w uzasadnieniu decyzji do zarzutów odwołania odnoszących się do art. 88 ust. 2 u.o.p., czym naruszył też art. 107 § 3 k.p.a.
Rolą organu ponownie orzekającego będzie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem przedstawionego stanowiska Sądu.
Tym samym uzasadnione okazały się zarzuty skargi w zakresie zbieżnym z przedstawionymi rozważaniami. Jako przedwczesną należy uznać wypowiedź Sądu co do zarzutu podniesionego przez skarżącego co do naruszenia art. 83f ust. 1 pkt 3b u.o.p. w takim zakresie, w jakim skarżący podnosił związek usunięcia drzew z przywracaniem gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego. Sąd zauważa jedynie, że skarżący nie przywołał żadnych dowodów wskazujących na tę okoliczność, podczas gdy wykazanie okoliczności wyłączającej obowiązek uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew spoczywa na podmiocie, który powołuje się na tę okoliczność.
Wobec tego Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot uiszczonego wpisu (945 zł) oraz wynagrodzenie adwokata (3600 zł), orzeczono jak w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.