Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 8 lipca 2026 r., sygn. akt II SA/Ke 544/25

Uzasadnienie

Decyzją z 6.08.2025 r. znak: IR.I.7840.13.9.2024 Wojewoda Świętokrzyski utrzymał w mocy decyzję Starosty Włoszczowskiego nr 1.163/2024 z 26.02.2025 r. znak: AB.6740.1.163.2024.AN w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

J. i K. S. (dalej "inwestorzy") złożyli 12.07.2024 r. wniosek o pozwolenie na przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego (dalej "budynek") na terenie obejmującym dwie działki, oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] (własna) i nr [...]/4, [...]. W trakcie trwania postępowania wpłynęły zastrzeżenia właścicieli działki nr ewid. [...]/4 – którzy nie wyrazili zgody na roboty budowlane na ich nieruchomości.

Pismem z 5.08.2024 r. organ I instancji wystąpił do Wojewody Świętokrzyskiego o zbadanie zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej instalacji gazowej z 6.06.2016 r., a postanowieniem z 11.09.2024 r. zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

Decyzją z 7.10.2024 r. Wojewoda Świętokrzyski stwierdził wydanie decyzji Starosty Włoszczowskiego nr 103/2016 z 6.06.2016 r. znak: AB.6740.1.103.2016.II, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. S. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu - I) na terenie obejmującym działkę oznaczoną w ewidencji gruntów nr [...] - z naruszeniem prawa, ponieważ inwestor nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością - działką nr ewid. [...]/4 na cele budowlane, jednak z uwagi na fakt upływu ponad 5 lat od dnia doręczenia decyzji nie stwierdził nieważności analizowanej decyzji.

Postanowieniem z 19.11.2024 r. organ I instancji podjął z urzędu zawieszone postępowanie w przedmiocie przebudowy instalacji gazowej, a następnie działając na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego, decyzją z 29.11.2024 r. odmówił inwestorom zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla ww. budynku.

Decyzją z 7.01.2025 r. Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, uchylił w całości ww. decyzję z 29.11.2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wyrokiem z 5.03.2025 r. sygn. akt II SA/Ke 73/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił sprzeciw A. A., E. A. i S. P. (dalej "skarżący") od ww. decyzji z 7.01.2025 r.

W międzyczasie Starosta Włoszczowski, po uzyskaniu kserokopii akt znak: AB.6740.1.163.2024.AN, decyzją z 26.02.2025 r. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę obejmującą przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie obejmującym ww. działki nr [...] i [...]/4. W uzasadnieniu wskazano, że inwestorzy prawidłowo przedłożyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazując jako podstawę wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach o sygn. akt II Ca 2091/23.

Odwołanie od ww. decyzji wnieśli skarżący, zarzucając naruszenie:

1. - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. – poprzez brak wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego przez organ I instancji, który w sposób uznaniowy i dokonując wybiórczej interpretacji stwierdził, że inwestorzy prawidłowo przedłożyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wskazali, że prawo to przysługuje im na podstawie ww. wyroku – podczas gdy w ocenie odwołujących się stanowi to nadinterpretację treści przedmiotowego wyroku o sygn. akt II Ca 2091/23 oraz samej instytucji służebności;
2. - art. 7 i 8 K.p.a. – poprzez niezapewnienie ochrony słusznego ich interesu w zakresie korzystania z przysługującego im prawa własności do nieruchomości poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego w kontekście przedstawionego w ww. wyroku stanowiska o tym, że inwestorzy powinni byli wykazać w pierwszej kolejności, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem wyłącznie ich nieruchomości nr [...];
3. - art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że przedłożone oświadczenie o prawie do dysponowania działką nr [...]/4 na cele budowlane sankcjonuje w pełnym zakresie ekspansję inwestorów w nieruchomość stanowiącą własność skarżących, podczas gdy ww. wyrok stanowił, iż inwestorzy winni byli wykazać w pierwszej kolejności, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem wyłącznie ich nieruchomości nr [...].

Wojewoda Świętokrzyski, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję, wskazał, że przedmiotem wniosku o pozwolenie na budowę jest przebudowa wewnętrznej instalacji gazu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie obejmującym ww. działki nr [...] i [...]/4. Z akt organu I instancji wynika, że stronami w sprawie są: inwestorzy - właściciele działki inwestycyjnej nr ewid. [...] oraz właściciele sąsiedniej działki nr ewid. [...]/4 (skarżący). Organ odwoławczy, przytaczając art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, zwrócił uwagę, że inwestorzy złożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania obu ww. działkami na cele budowlane na podstawie ww. wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, w którym stwierdzono, że "korzystanie przez pozwanych (inwestorów) z podwórka, w zakresie objętym żądaniem pozwu (zatem zajętego pod budynek gospodarczy wykorzystywany obecnie jako kotłownia z tarasem), mieści się w zakresie przysługującej im służebności gruntowej, ujawnionej w obu księgach wieczystych".

Tym samym, korzystanie przez inwestorów z kotłowni znajdującej się na działce nr ewid. [...]/4 mieści się w zakresie przysługującej im służebności gruntowej. Ponadto, zgodnie z opisem technicznym do projektu architektoniczno-budowlanego przedmiotem opracowania jest przebudowa istniejącej instalacji gazu - tj. przeniesienie części instalacji z holu wspólnego do pomieszczeń zlokalizowanych na działce nr ewid. [...]. Początkiem projektowanej budowy instalacji jest istniejący punkt redukcyjno-pomiarowy gazu zlokalizowany na ścianie zewnętrznej budynku, zaś elementem granicznym jest kurek odcinający w szafce gazowej na zewnętrznej ścianie budynku.

Wobec powyższego organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o tym, że inwestorzy prawidłowo przedłożyli oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższy projekt organ uznał za zgodny z ww. wyrokiem Sądu Okręgowego – w którym nakazano inwestorom przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez usunięcie z nieruchomości położonej we [...], oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] instalacji gazowej wykonanej w sieni (korytarzu) od ul. [...]. Jednocześnie Sąd Okręgowy wskazał, że: "...przedmiotowy budynek kotłowni, łącznie z betonowym stropem wykorzystywanym jako taras, pozostanie we władaniu pozwanych, jako zgodny z treścią przysługującej im służebności gruntowej". Inwestorzy, wykonując zobowiązanie Sądu, chcą przebudować instalację tak, aby była zgodna ze stanem prawnym w ten sposób, że:

1. - istniejąca instalacja znajdująca się na ścianie zewnętrznej budynku, we wspólnym holu, zostanie zlikwidowana,
2. - nową trasę instalacji zaprojektowano wewnątrz pomieszczeń zlokalizowanych na działce nr ewid. [...], stanowiącej własność inwestorów.
3. - przebudowana instalacja gazowa będzie więc przebiegać w większości przez działkę inwestorów.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że ww. decyzja Starosty Włoszczowskiego z 6.06.2016 r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej do budynku na terenie obejmującym ww. działkę nr [...] nadal pozostaje w obiegu prawnym – z uwagi na treść art. 37b Prawa budowlanego. W rezultacie przebudowa instalacji gazowej wybudowanej na podstawie tej ostatecznej decyzji nie może stanowić próby nieuprawnionego usankcjonowania nielegalnej instalacji.

W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżący powtórzyli zasadniczo argumentację odwołania, formułując zarzuty naruszenia:

1. 1. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy - poprzez brak wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego i jego błędną ocenę, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, że inwestorzy prawidłowo przedłożyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wskazali, że prawo to przysługuje im na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach - podczas gdy w ocenie skarżących stanowi to nadinterpretację treści przedmiotowego wyroku oraz samej instytucji służebności;
2. 2. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7 i 8 K.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez niezapewnienie właściwej ochrony słusznego interesu skarżących w zakresie korzystania z przysługującego im prawa własności nieruchomości poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego w kontekście stanowiska Sądu Okręgowego w Kielcach o sygn. akt II Ca 2091/23; inwestorzy powinni byli wykazać w pierwszej kolejności, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem nieruchomości nr [...];
3. 3. art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie, że przedłożone oświadczenie do dysponowania działką nr [...]/4 na cele budowlane sankcjonuje w pełnym zakresie ekspansję inwestorów w nieruchomość stanowiącą własność skarżących, podczas gdy ww. wyrok stanowił, iż inwestorzy powinni byli wykazać w pierwszej kolejności, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem wyłącznie ich nieruchomości nr [...];
4. 4. art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że powinna ona była zostać uchylona, a w jej miejsce należało orzec o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Postanowieniem z 12.02.2026 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe – z uwagi na śmierć uczestnika (inwestor).

Postanowieniem z 11.05.2026 r. tut. Sąd z urzędu podjął zawieszone postępowanie sądowe z udziałem następcy prawnego zmarłego uczestnika.

Na rozprawie sądowej 8.07.2026 r. pełnomocnik skarżących poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia, dotyczącego przebudowy (nie zaś budowy) wewnętrznej instalacji gazu dla opisanego poniżej budynku mieszkalnego. Jak stanowi art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej "ustawą", przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Na wstępie wskazać trzeba, że jakkolwiek decyzją z 7.10.2024 r. Wojewoda Świętokrzyski stwierdził wydanie decyzji Starosty Włoszczowskiego nr 103/2016 z 6.06.2016 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu - I) na terenie obejmującym działkę oznaczoną w ewidencji gruntów nr [...] - z naruszeniem prawa (wskazując, że inwestor nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością - działką nr [...]/4 na cele budowlane), to z uwagi na fakt upływu ponad 5 lat od dnia doręczenia decyzji nie stwierdził nieważności tej decyzji, która pozostaje w obrocie prawnym. W tym zakresie prawnie relewantna była treść przepisu art. 37b ust. 1 ustawy, z którego wynika, że nie stwierdza się nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 5 lat.

Jest to o tyle istotne, że obecnie kontrolą sądowoadministracyjną objęta jest decyzja Wojewody Świętokrzyskiego, utrzymująca w mocy decyzję Starosty Włoszczowskiego z 26.02.2025 r., zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą inwestorom pozwolenia na budowę obejmującą przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie obejmującym działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] (własność inwestorów) i [...]/4, [...].

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgadzają się skarżący (właściciele działki [...]/4), kwestionując powoływanie się przez inwestorów na wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z 6.06.2024 r. o sygn. akt II Ca 2091/23 – jako podstawę przyjętego przez organy obu instancji oświadczenia o prawie do dysponowania należącą ww. nieruchomością na cele budowlane, złożonego na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 ustawy. Stosownie do tych przepisów pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że uprzednio – decyzją z 29.11.2024r.– Starosta Włoszczowski odmówił inwestorom zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla ww. budynku na terenie obu ww. działek nr [...] i nr [...]/4.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało jednak uchylone w wyniku wniesionego przez inwestorów odwołania – decyzją Wojewody Świętokrzyskiego z 7.01.2025 r. (K-II-4), którą przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji ze wskazaniem, że Starosta Włoszczowski:

1. - nie zweryfikował oświadczeń inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością;
2. - nie wziął w tym zakresie pod uwagę wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach o sygn. akt II Ca 2091/23, z którego jednoznacznie wynika, że korzystanie przez inwestorów z kotłowni znajdującej się na działce nr [...]/4 mieści się w zakresie przysługującej im służebności gruntowej.

Wniesiony przez skarżących sprzeciw od tej decyzji kasacyjnej został oddalony prawomocnym wyrokiem z 5.03.2025 r. sygn. akt II SA/Ke 73/25 (za K-II-15), w którym tut. Sąd podzielił przedstawiono wyżej stanowisko organu odwoławczego, akcentując, że:

1. - powyższym wyrokiem sąd powszechny nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia instalacji gazowej z pomieszczenia sieni budynku mieszkalnego znajdującego się na tej działce;
2. - z uzasadnienia ww. wyroku o sygn. akt II Ca 2091/23 jednoznacznie wynika, że korzystanie przez inwestorów z kotłowni znajdującej się na działce nr [...]/4 mieści się w zakresie przysługującej im służebności gruntowej;
3. - inwestorom jako właścicielom działki nr [...] przysługuje bowiem służebność gruntowa, której treścią jest prawo do korzystania między innymi z podwórza, czyli części działki nr [...]/4,
4. - organ I instancji nie zweryfikował w prawidłowy sposób oświadczenia inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [...]/4 na cele budowlane w kontekście powyższego wyroku.

Powyższego wyroku obecni skarżący nie zakwestionowali w drodze skargi kasacyjnej – w związku z czym sprawa powróciła do postępowania administracyjnego, w którym wydano kwestionowane obecnie decyzje organów obu instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującą przebudowę wewnętrznej instalacji gazu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na terenie obejmującym ww. działki nr [...] i [...]/4. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że będący przedmiotem obecnego – ponownego – postępowania administracyjnego wniosek inwestorów ma związek z wykonaniem powyższego orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach, poprzedzonego wydaniem przez Sąd Rejonowy we Włoszczowie I Wydział Cywilny – po rozpoznaniu sprawy z powództwa skarżących przeciwko inwestorom o wydanie nieruchomości i zaniechanie naruszeń – wyroku z 18 października 2023 r. o sygn. akt I C 114/21. Orzeczeniem tym:

1. - nakazano pozwanym inwestorom, aby wydali powodom (obecni skarżący) łącznie część nieruchomości położonej we [...], oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...]/4, zajętej pod budowę kotłowni, po uprzednim rozebraniu stropu żelbetonowego nad budynkiem gospodarczym oraz urządzonego na nim tarasu – w terminie 3 (trzech) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, z zastrzeżeniem, że w razie niewykonania czynności w zakreślonym terminie powodowie będą umocowani do ich wykonania na koszt pozwanych (pkt I);
2. - w pozostałej części oddalono powództwo (pkt II).

Następnie wyrokiem z 6 czerwca 2024 r. o sygn. akt II Ca 2091/23 Sąd Okręgowy w Kielcach:

1. 1) zmienił zaskarżony ww. wyrok Sądu Rejonowego w punktach:
2. a) I (pierwszym) w całości i oddalił powództwo o wydanie nieruchomości,
3. b) II (drugim) w ten sposób, że nakazał inwestorom przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez usunięcie z nieruchomości położonej we [...], oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...]/4 instalacji gazowej wykonanej w sieni (korytarzu) od ul. [...], w terminie do dnia 6.09.2024 r., z zastrzeżeniem że w razie niewykonania tej czynności w wyznaczonym terminie powodowie będą umocowani do jej wykonania na koszt pozwanych.

Zestawiając treść zaskarżonej decyzji ze wskazaniami, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 138 § 2 K.p.a. zdanie drugie), zawartymi w podjętej uprzednio, omówionej wyżej, prawomocnej decyzji kasacyjnej z 7.01.2025 r. – której motywy podjęcia podzielił tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 73/25 – nie budzi wątpliwości, że obecnie, wbrew zarzutom skargi, postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami z wymogami K.p.a. tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 poprzez dokonanie wszechstronnej, kompleksowej oceny zebranego w sposób prawidłowy materiału dowodowy, w szczególności w kontekście oceny przedłożonego przez inwestorów oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – z powołaniem się na ww. wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach.

Nie sposób przy tym przyjąć – jak chcą skarżący – że:

1. - inwestorzy powinni byli w pierwszej kolejności wykazać, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem ich działki nr [...];
2. - dokonana przez organy analiza ww. orzeczenia stanowi nadinterpretację jego treści przedmiotowego wyroku oraz instytucji służebności.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że:

1. - w odpowiedzi (K-I-10) na postanowienie organu I instancji z 31.07.2024 r. (K-I-8) – wydane na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy – inwestor przedłożył ww. wyrok o sygn. akt II Ca 2091/23, wyjaśniając jednocześnie, że cyt. to "sąd nałożył na mnie obowiązek usunięcia instalacji gazowej z dz. nr [...]/4 ze wskazaniem konkretnie usunięcia instalacji z pomieszczenia sieni od ul. [...]. Tak też zostało to zaprojektowane na mój wniosek - zgodnie z wyrokiem sądu usunięta ma być instalacja z sieni, pozostała część instalacji nie była przewidziana do przebudowy";
2. - w aktach administracyjnych znajduje się "projekt zagospodarowania terenu oraz projekt przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości [...], ul. [...], obejmujący obie ww. działki nr [...], [...]/4 – w którego części opisowej na str. 3 wskazano, że cyt. "Instalacja gazowa z rur dn 25 stal ułożona na ścianie budynku i w budynku zlokalizowana bezpośrednio na działce inwestora. Przedmiotem opracowania jest przebudowa istniejącej instalacji gazu – tj. przeniesienie części instalacji z holu wspólnego oraz ściany zewnętrznej budynku do pomieszczeń zlokalizowanych na dz. nr [...]";
3. - część graficzna ww. projektu (rys. nr 2) potwierdza powyższe stwierdzenia, ilustrując, po pierwsze, zakwestionowaną przez Sąd Okręgowy lokalizację istniejącej instalacji gazu (do likwidacji) w pomieszczeniu hallu (sieni) – na działce skarżących, a po drugie, projektowaną instalację gazu (zmiana trasy), zaznaczoną kolorem czerwonym, nowoprzebiegającą od wewnątrz pomieszczeń usytuowanych na działce inwestorów nr [...];

Przyjęte rozwiązania projektowe, zaakceptowane przez organy obu instancji, w tym przez pryzmat wymogów dla budzącego zastrzeżenia skarżących oświadczenia inwestorów o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2), korespondują z cyt. wyrokiem Sądu Okręgowego:

1. - stanowiącym źródłową podstawę przeprowadzenia inwestycji kwestionowanej przez skarżących, którzy wnieśli do Sądu Rejonowego powództwo, domagając się wydania nieruchomości i zaniechania naruszeń;
2. - który oddalił powództwo o wydanie nieruchomości, lecz nakazał inwestorom przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez usunięcie z nieruchomości położonej we [...], oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...]/4 instalacji gazowej wykonanej w sieni (korytarzu) – ujętej w projekcie jako "hall".

Mianowicie, w uzasadnieniu tego orzeczenia zaznaczono, że:

1. - "Dość skomplikowana problematyka prawna dotycząca ustalonego stanu faktycznego wymagała odrębnego omówienia w odniesieniu do żądania windykacyjnego (dotyczącego kotłowni wraz z zajętym przez nią gruntem) oraz negatoryjnego (dotyczącego sieni i 1 dachu) (...). Jedyną nową, łatwo uchwytną zmianą, która nastąpiła w obrębie sieni i nie była związana z jej funkcją komunikacyjną, było zlokalizowanie w niej przez pozwanych instalacji gazowej (częściowo widocznej na zdjęciach dołączonych do apelacji). Jej wykonanie nastąpiło około 2016 roku, bez uzyskania formalnej zgody wszystkich współwłaścicieli";
2. - "Skoro nie było sprawie sporu, że granica pomiędzy sienią a działką pozwanych przebiega po ścianie budynku pozwanych (a sama ściana należy już do tego budynku), to wykonanie tej instalacji na ścianie oznacza jej wykonanie w przestrzeni stanowiącej własność powodów. Na marginesie wskazać należy, że skoro z okoliczności przyznanych przez powodów wynika, że granica nieruchomości przebiega po ścianie sieni, a nie przez środek grubości tej ściany, to nie jest wykluczone, że usunięcie instalacji gazowej z sieni może polegać także na jej umieszczenie tej ścianie (poprzez wkucie się w nią), a nie tak jak to teraz ma miejsce na ścianie, oczywiście gdyby było to technicznie możliwe, zgodne z zasadami bezpieczeństwa i stosownymi przepisami budowlanymi. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo negatoryjne w zakresie instalacji gazowej, dokonując zmiany zaskarżonego wyroku podstawie art. 386 § 1 k.p.c., o czym orzekł w punkcie l b) wyroku. Sąd ustalił termin miesięcy (do dnia 6 września 2024 roku) na wykonanie przez pozwanych prac dotycząc tej instalacji gazowej, z zastrzeżeniem, że w przypadku jego niedochowania powodowie będą umocowani do wykonania tej czynności na koszt pozwanych".

Odnosząc się do przedstawionych w uzasadnieniu skargi zarzutów wobec stwierdzeń Sądu Okręgowego o możliwości "np. wkucia się w ścianę" należy ocenić to jako niedopuszczalną polemikę z treścią prawomocnego orzeczenia sądowego, przy powołaniu się przez skarżących w niniejszej sprawie – sądowoadministracyjnej – na treść art. 288 K.c., zgodnie z którym służebność gruntowa powinna być wykonywana w taki sposób, żeby jak najmniej utrudniała korzystanie z nieruchomości obciążonej – bez uwzględnienia treści istotnego w niniejszej sprawie art. 365 K.p.c. Mianowicie, zgodnie z tym przepisem orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Co się zaś tyczy zaznaczonego w projekcie (dostosowującym obecnie istniejącą instalację w ramach planowanej przebudowy do wymogów technicznych oraz własnościowych, w tym wynikających z ww. wyroku Sądu Okręgowego) nieznacznego odcinka istniejącej instalacji gazowej (określonego jako "pozostająca bez zmian"), to jest ona usytuowana w budynku kotłowni, który co prawda jest już zlokalizowany na działce skarżących, lecz zgodnie z ww. wyrokiem cyt. "korzystanie przez pozwanych (inwestorów) z podwórka, w zakresie objętym żądaniem pozwu (zatem zajętego pod budynek gospodarczy wykorzystywany obecnie jako kotłownia z tarasem), mieści się w, zakresie przysługującej im służebności gruntowej, ujawnionej w księgach wieczystych. Nie było w sprawie sporu co do tego, że pozwanym, jako właścicielom nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną nr [...] przysługuje służebność gruntowa, której treścią jest prawo do korzystania ze "wspólnej" sieni i podwórza, stanowiących część działki numer [...]/4.

Wedle treści wpisu w dziale III księgi wieczystej numer (...) prowadzonej dla nieruchomości obciążonej "sień i podwórze o obszarze 123m² oznaczone literą "C" na planie złożonym pod nr 4 do zbioru dokumentów tej księgi są wspólne i korzystać z nich mogą właściciele niniejszej nieruchomości oraz właściciele sąsiedniej nieruchomości oznaczonej na tym planie literą "B" i ich następcy". Wedle zaś wpisu w dziale I-SP księgi wieczystej [...], prowadzonej dla nieruchomości władnącej "nieruchomości tej przysługuje prawo korzystaniu i użytkowania we wspólnej sieni oznaczonej jako dz. nr [...]/2 obszaru 12 m kw. i wspólnego podwórza oznaczonego numerem [...]/4. (...). Przede wszystkim wskazać należy, że powodowie (skarżący) przyznali, iż samo pobudowanie tego budynku gospodarczego, dostawionego do ściany budynku stanowiącego własność pozwanych (inwestorów), mieściło się w treści przedmiotowej służebności gruntowej".

W tym kontekście nie mogła odnieść skutku argumentacja skargi co do przytoczonego stanowiska Sądu Okręgowego o tym, że "inwestorzy winni byli wykazać w pierwszej kolejności, że nie było możliwe wykonanie instalacji gazowej w całości z wykorzystaniem wyłącznie ich nieruchomości nr [...]". Stwierdzenie to odnosi się bowiem, jak trafnie wskazał organ II instancji, do fragmentu instalacji gazowej wykonanej w sieni (korytarzu) od ul. [...] – nie zaś fragmentu zlokalizowanego w pomieszczeniu kotłowni.

Odnośnie przedstawionego w uzasadnieniu skargi zarzutu co do tego, że przedmiotowy budynek "stanowi w rzeczywistości budynek mieszkalno-usługowy", należy wskazać – jak trafnie podkreślił organ II instancji – że projekt planowanej instalacji gazu został sporządzony przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymującego się aktualnym, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Brak zatem podstaw do podważania stwierdzeń i ocen wyrażonych w projekcie przez jego autora, który odpowiada za jego treść, tym bardziej, że na str. 3 projektu pod poz. II. "Istniejący stan zagospodarowania" wskazano, że cyt. "w zakresie objętym opracowaniem występuje zabudowa mieszkaniowa i usługowa zlokalizowana w przyległym rejonie m. [...]". Jeśli chodzi o obawy skarżących związane z realizacją spornej przebudowy (do której ma przecież dojść w rezultacie częściowego uwzględnienia wniesionego przez nich powództwa do sądu cywilnego) – i obecnością w tym miejscu pracowników i klientów lokali usługowych –należy także wskazać na zawarte na str. 4 ww. projektu stwierdzenia, że:

1. - "przedmiotowa inwestycja nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska oraz nie wpłynie na pogorszenie higieny i zdrowia użytkowników istniejących i projektowanych obiektów i ich otoczenia";
2. - "projektowana zewnętrzna instalacja gazowa nie ogranicza możliwości użytkowania nieruchomości sąsiednich w dotychczasowy sposób".

Co się zaś tyczy argumentu o "dalszej ekspansji inwestorów" z powołaniem się na protokół kominiarski i argumentację, że nie było to przewidziane w dacie wydawania wyroku przez Sąd Okręgowy, ponownie należy zwrócić uwagę, że – jak wskazano w uzasadnieniu tego orzeczenia – korzystanie przez inwestorów z kotłowni znajdującej się na działce nr [...]/4 mieści się w zakresie przysługującej im służebności gruntowej, a sposób wykonywania służebności, która w tym przypadku polega na użytkowaniu pomieszczenia przeznaczonego na kotłownię, akceptowany był przez wiele lat i ma utrwalony charakter. Tym samym nie sposób zakwestionować stanowiska Wojewody co do tego, że zalecenia zawarte w przedmiotowym protokole kominiarskim wpływają jedynie na poprawę bezpieczeństwa korzystania z tego pomieszczenia.

Mając na uwadze, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły zaistniały w sprawie stan faktyczny, a następnie w sposób niewadliwy, kierując się treścią obowiązujących przepisów, w szczególności art. 32 ust. 4 pkt 1, 2 ustawy – przeanalizowanym przez pryzmat omówionego przezeń ww. wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach – dokonały jego subsumpcji do wynikających z Prawa budowalnego przesłanek wydania decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (przebudowę) – brak jest podstaw by przyjąć, że proces stosowania tych regulacji przebiegł nieprawidłowo i zarazem, aby wieńczące go zaskarżone rozstrzygnięcie było wadliwe. Jak trafnie wskazał organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.