Uzasadnienie
Decyzją z 24 lutego 2026 r., nr [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ([...], organ odwoławczy) po rozpatrzeniu odwołania P. K. (skarżący) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B (PINB, organ I instancji) z 18 listopada 2025 r., nr [...], którą nakazano rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 7,0m x 10,0m, usytuowanego w odległości od granicy działki o ok. 1,0m oraz do gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 relacji Swarzów - Grzybów w odległości ok. 10,6m, zlokalizowanego na działce o Nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina Stopnica - bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno- budowlanej.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę decyzji organu I instancji stanowił art. 49e ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418).
Rozpatrując wniesione odwołanie, ŚWINB ustalił, że w wyniku interwencji spółki [...]inspektorzy organu i instancji przeprowadzili 21 września 2022 r. kontrolę, podczas której ustalono, że na działce o Nr [...] w m. S., gm. Stopnica, w jej wschodniej części, usytuowany jest budynek gospodarczy. Jest to budynek parterowy, częściowo posiadający strop żelbetowy, dwuspadowy dach przykryty blachą trapezową. Budynek jest usytuowany w odległości ok. 1,0m od granicy z działką o Nr ewid. [...]. Z akt sprawy wynika, iż skarżący posiada zaświadczenie Starosty Buskiego z 4 sierpnia 2010 r. o niewniesieniu sprzeciwu dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie dwóch budynków gospodarczych o pow. zabudowy do 35 m2 każdy z nich, na działce o Nr [...]. Z dołączonych do zgłoszenia dokumentów wynikało, iż budynki te miały być posadowione w odległości 3,0m od granicy z działką o Nr [...]. W trakcie kontroli ustalono, iż odległość zewnętrznej ściany budynku gospodarczego do sieci wysokiego ciśnienia gazu DN300 relacji Swarzów-Grzybów wynosi 10,6m.
W protokole kontroli znajduje się zapis, iż według oświadczenia inwestora przedmiotowy budynek został wybudowany w latach 2009-2010. Na wykonanie obiektu budowlanego, tj. budynku gospodarczego o pow. ok. 70,00 m2 inwestor nie posiada stosownego pozwolenia na budowę.
Natomiast przedstawiciele [...] S.A. uczestniczący w czynnościach kontrolnych oświadczyli, iż odległość usytuowania wszelkich budynków do sieci wysokiego ciśnienia gazowego DN300 powinna wynosi 15m (w jedną stronę). Natomiast budynek będący przedmiotem kontroli usytuowany jest w odległości 10,6m, co oznacza, iż znajduje się on w strefie kontrolowanej. Ponadto na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego inwestor nie występował do [...] o uzyskanie uzgodnienia.
Po wszczęciu postępowania, 4 października 2022 r. PINB w Busku - Zdroju wydał na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ostateczne postanowienie, którym nakazano P. K. wstrzymanie budowy budynku gospodarczego o wym. 7,0m x 10m zlokalizowanego na działce o Nr ewid. [...], bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W wyniku złożenia przez skarżącego wniosku o legalizację budynku, PINB w Busku - Zdroju postanowieniem z 6 lutego 2023 r., na podstawie art. 48b Prawa budowlanego, nałożył na inwestora i właściciela obowiązek wykonania, i dostarczenia dokumentów wraz z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego w związku z budową przedmiotowego budynku gospodarczego. Wyznaczony termin na przedłożenie dokumentów legalizacyjnych był kilkukrotnie zmieniany, ostatnio 5 lipca 2024 r. ze wskazaniem nowego terminu na 10 lutego 2025 r.
Po bezskutecznym upływie terminu, 20 marca 2025 r. PINB wydał, na podstawie art. 49e Prawa budowlanego, decyzję nakazującą rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 7,0m x 10,0m zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej.
ŚWINB decyzją z 15 maja 2025 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie. Pismem z 21 maja 2025 r. organ I instancji zwrócił się do Operatora Gazociągów Przemysłowych [...] S.A. Oddział w T. o wskazanie obowiązującej szerokości strefy kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 Swarzów-Grzybów w stosunku do budynku gospodarczego usytuowanego na działce o Nr ewid. [...] oraz poinformowanie, czy inwestor występował o uzgodnienie dotyczące lokalizacji (czy uzyskał taką zgodę).
W dniu 23 maja 2025 r. w wyniku przeprowadzonych czynności ustalono m.in., że budynek gospodarczy posiada wydzieloną część zabudowaną ścianą oraz stropem żelbetowym w części południowej, w której przechowywane są koszyczki oraz rowery. Cały budynek posiada posadzkę betonową, od strony wschodniej przewód kominowy oraz jest wyposażony w instalację elektryczną. W budynku przechowywany jest sprzęt rolniczy. Uczestniczący w czynnościach kontrolnych skarżący oświadczył, że budynek pełni funkcję budynku gospodarczego. W nadesłanej odpowiedzi operator poinformował, iż szerokość strefy kontrolowanej uzależniona jest od rodzaju obiektu budowlanego, jego funkcji oraz daty budowy gazociągu. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie, w stosunku do budynku gospodarczego, szerokość strefy wynika z załącznika Nr 2 (tabela Nr 1) rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie, minimalna odległość jego sytuowania wynosi 15m, mierząc od osi gazociągu do zewnętrznego obrysu budynku. W przedmiotowym piśmie potwierdzono również, że inwestor występował z wnioskiem do gestora sieci o uzgodnienie usytuowania przedmiotowego obiektu jednak zgody takiej nie uzyskał.
Następnie organ I instancji wydał decyzję z 18 listopada 2025 r.
Rozpatrując ponownie sprawę w trybie odwoławczym, ŚWINB wskazał na art. 28 ust. 1, art. 48 ust. 1 i 3, art. 48a ust. 1 Prawa budowlanego i podniósł, że inwestor złożył wniosek o legalizację budynku gospodarczego wobec czego postanowieniem z dnia 6 lutego 2023r. PINB w Busku - Zdroju nałożył na niego obowiązek przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej, wskazując przy tym termin ich przedłożenia. Bezskuteczny upływ terminu poskutkował wydaniem przez PINB w Busku - Zdroju decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego. P. K. nie przedłożył wymaganych prawem dokumentów, w tym uzgodnienia projektu zagospodarowania działki dla przedmiotowego budynku gospodarczego z operatorem gazociągu - [...] S.A. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma operatora z 11 lipca 2024 r. wynika, że budynek gospodarczy usytuowany na działce o Nr ewid. [...] znajduje się w zasięgu oddziaływania strefy kontrolowanej wyznaczonej dla gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 relacji Swarzów - Grzybów, co stanowiło podstawę do odmowy pozytywnego zaopiniowania projektu.
Organ ten wyjaśnił, że w sytuacji nieprzedłożenia przez zobowiązanego dokumentów legalizacyjnych, organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego, stosownie do treści przepisu art. 49e pkt 3 Prawa budowlanego.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze P. K. zaskarżył w całości decyzję ŚWINB z 24 lutego 2026 r., wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Skarżący zarzucił, że żaden z organów nie wyważył okoliczności, że budynek gospodarczy istotnie wzniesiony został w 2009 r., w aspekcie obowiązujących wówczas norm prawnych, kiedy obowiązywał § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, które zawierało ten sam cel ustanowienia strefy kontrolowanej – zapobieżenie działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu. Rozporządzenie to określało, że szerokość stref kontrolowanych, których linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, powinna wynosić dla gazociągów podwyższonego średniego ciśnienia i gazociągów wysokiego ciśnienia, o średnicy nominalnej oznaczonej symbolem "DN": powyżej DN 150 do DN 300 włącznie - 6 m. Przedmiotowy budynek gospodarczy - jest zatem sytuowany w odległości właściwej (większej) - względem osi gazociągu - stosownie do norm obowiązujących w dacie jego wzniesienia.
Stanowisko zaś [...] S.A., na którym opiera się organ II Instancji w zaskarżonej decyzji - jest po prostu wadliwe. Zgodnie z treścią § 89 rozporządzenia jego przepisów nie stosuje się do gazociągów, stacji gazowych, punktów redukcyjnych, tłoczni i magazynów gazu wybudowanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę. Skarżący zwrócił uwagę na występujące w orzecznictwie rozbieżności.
Zarzucił, że organ I instancji nie odniósł się do jego zarzutów zawartych w odwołaniu, nie pochylił się nad złożonymi w toku postępowania pismami z 16 czerwca 2025 r. i 3 listopada 2023 r., bezkrytycznie i wadliwie przyjmując treść tych pism. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy poczynił inne niż PINB ustalenia odnośnie daty wzniesienia budynku. Organ I instancji nie poczynił też ustaleń odnośnie sposobu użytkowania budynku, daty rozpoczęcia budowy, osoby inwestora, stanu prawnego działki Nr [...], nie odniósł się też do wskazania o złożeniu dokumentów wymaganych art. 49e pkt 3 Prawa budowlanego, a także do wniosku o przywrócenie terminu do przedłożenia dokumentów legalizacyjnych.
W ocenie skarżącego decyzja PINB wadliwie określa sam gazociąg i jego lokalizację, co winno być sprostowane przez organ odwoławczy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie, przeprowadzonej pod względem legalności, była decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy opisaną na wstępie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Busku – Zdroju, którą nakazano skarżącemu rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 7,0 m x 10,0 m usytuowanego w odległości od granicy działki ok. 1,0 m oraz do gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 relacji Swarzów – Grzybów w odległości ok. 10,6 m, zlokalizowanego na działce o Nr ewid. [...] w miejscowości S., gm. Stopnica – bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej.
Niesporna w kontrolowanej sprawie była zasadność wszczęcia i prowadzenia procedury legalizacyjnej (art. 48 i nast. Prawa budowlanego), gdyż skarżący jako inwestor nie uzyskał na roboty polegające na budowie ww. budynku gospodarczego uprzedniego pozwolenia na budowę, mimo obowiązku wynikającego z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z tym przepisem roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Nie zaktualizowały się bowiem przesłanki określone art. 29-31 Prawa budowlanego zwalniające z uzyskania tego pozwolenia.
Podstawę materialną wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 49e pkt 3 Prawa budowlanego. W myśl tego przepisu organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie, dokumentów legalizacyjnych. W kontrolowanej sprawie skarżący nie przedłożył wymaganych prawem dokumentów, wskazanych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Busku – Zdroju z 6 lutego 2023 r., w szczególności dokumentu wymaganego przez art. 48b ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego – uzgodnienia projektu zagospodarowania działki dla przedmiotowego budynku gospodarczego z operatorem gazociągu – [...] S.A. Oddział w T..
Skarżący został zobowiązany do przedłożenia tego dokumentu w terminie do 31 lipca 2023 r. Następnie postanowieniami z 10 sierpnia 2023 r., 28 grudnia 2023 r. i 5 lipca 2024 r. termin ten był przedłużany odpowiednio do 31 grudnia 2023 r., 30 czerwca 2024 r. i 10 lutego 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący dostarczył jedynie decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Stopnica o warunkach zabudowy z 8 grudnia 2023 r. nr 33/2023 oraz wniosek z 25 czerwca 2024 r. skierowany do [...] S.A. Oddział w T. o uzgodnienie projektu zagospodarowania terenu dla ww. budynku gospodarczego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, sąd uznał, że wyznaczony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Busku - Zdroju termin - przekraczający minimalny okres 60 dni, wymagany przez art. 48b ust. 1 Prawa budowlanego - był wystarczający do wykonania obowiązku przedłożenia wymaganego uzgodnienia. Nieuzyskanie tego dokumentu wynikało z faktu znajdowania się obiektu budowlanego w zasięgu oddziaływania gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 relacji Swarzów – Grzybów. Z pisma z 11 lipca 2024 r. skierowanego do skarżącego i podpisanego przez Kierownika Działu Technicznego ww. operatora gazociągu A. L. wynika, że operator gazociągu nie może uzgodnić projektu zagospodarowania dla przedmiotowego budynku, ponieważ budynek ten jest usytuowany w odległości poniżej 15m od gazociągu.
Zaznaczyć należy, że w każdej sytuacji w ramach prowadzonego postępowania legalizacyjnego niezbędne jest przedłożenie wymaganych prawem dokumentów. Natomiast nieprzedłożenie dokumentów legalizacyjnych w terminie wskazanym w postanowieniu nakładającym ten obowiązek oznacza, że organ nadzoru budowlanego musi wydać decyzję o rozbiórce stosownie do art. 49e pkt 3 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z 17 lutego 2022 r., II OSK 3386/18, ten i przywołane w dalszej części uzasadnienia orzeczenia dostępne są w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl; także D. Sypniewski, Prawo budowlane. Komentarz, WKP 2022, tezy 2 i 4 do art. 48b). Podkreślenia przy tym wymaga, że wykonanie obowiązku przedłożenia dokumentów określonych w art. 48b Prawa budowlanego zostaje spełnione jedynie wówczas, gdy inwestor przedłoży wszystkie dokumenty, do których zobowiązał go organ nadzoru budowlanego postanowieniem wydanym w oparciu o art. 48b ww. ustawy.
Spełnienie części zobowiązania nie daje podstaw do legalizacji obiektu budowlanego, lecz stanowi podstawę do nakazania rozbiórki w oparciu o art. 49e pkt 3 tej ustawy (por. wyrok NSA z 25 listopada 2025 r., II OSK 465/25).
Wyjaśnić również trzeba, że przepis art. 49e Prawa budowlanego obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o rozbiórce, nie pozostawiając mu w tej kwestii żadnej swobody. Jeżeli zatem inwestor nie wywiąże się z obowiązku przedłożenia określonych dokumentów, organ ma obowiązek wydania decyzji o rozbiórce, decyzja wydawana w trybie art. 49e pkt 3 Prawa budowlanego ma bowiem charakter związany. Z uwagi na brzmienie tego przepisu organ nadzoru budowlanego nie działa tu w ramach uznania administracyjnego, nie może także brać pod uwagę względów słuszności. Jeżeli zatem strona nie przedłoży wszystkich dokumentów legalizacyjnych, to musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami w postaci nakazu rozbiórki. W tych warunkach prawnych nie ma znaczenia twierdzenie skarżącego, że budynek ten nie został zrealizowany w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.
Organy nadzoru budowalnego nie są bowiem uprawnione - wbrew zarzutom skargi - do dokonywania takiego wartościowania. Ubocznie należy jednak zauważyć, że sytuowanie obiektów budowlanych względem gazociągu z naruszeniem odległości można uznać za wykonanie robót budowlanych, które powodują zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (por. wyroki NSA z: 19 marca 2024 r., II OSK 1579/21; 21 lutego 2017 r., II OSK 2333/15; 11 grudnia 2012 r., II OSK 1467/11).
Skarżący doskonale zdawał sobie sprawę z tego (i jak wynika z akt sprawy podejmował próby uzyskania tego uzgodnienia – pisma skarżącego z: 25 czerwca 2024 r. i 1 kwietnia 2025 r. do [...] S.A. Oddział w T.), że uzyskanie takiego uzgodnienia od operatora gazociągu jest bezskuteczne.
Podkreślić ponownie należy, że zasadniczym zagadnieniem, istotnym dla wyniku sprawy, jest ustalona okoliczność, że będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy został zrealizowany z naruszeniem przepisów prawa w sposób, który uniemożliwia doprowadzenie tej inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
W kontekście zarzutów skargi należy skarżącemu wyjaśnić, że skorzystanie z uproszczonej formy zgody na budowę obiektu budowlanego może być skuteczne pod warunkiem, że dokonane zgłoszenie będzie zgodne z obowiązującym prawem. Zauważyć należy, iż naruszenia przepisów Prawa budowlanego, w tym odnoszące się również do niedotrzymania obowiązku zrealizowania obiektu budowlanego na podstawie wymaganego przepisami pozwolenia na budowę powinny być oceniane według przepisów obowiązujących w dacie popełnienia samowoli, natomiast zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy, z zachowaniem zasady, że organy wydają decyzje według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydawania decyzji. Istotne jest zatem rozróżnienie samego zdarzenia prawnego, jakim jest samowola budowlana, od usuwania jej skutków, czy likwidacji (por.m.in. wyrok NSA z 2 grudnia 2010 r., II OSK 1974/10, jak też uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 grudnia 2013 r., II OPS 2/13).
Zgodność samowoli budowlanej z prawem należy zasadniczo oceniać na czas jej legalizacji, skoro celem regulacji jest właśnie doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem (a więc w czasie teraźniejszym), nie do stanu prawnego, który utracił już moc (por. np. wyrok NSA z 2 października 2019 r., II OSK 2474/18). Ponieważ samowola budowlana jest zdarzeniem prawnym o charakterze ciągłym, to stosowanie do likwidacji jej skutków przepisów, które weszły w życie w czasie jej trwania, nie jest retroaktywnym działaniem prawa, lecz działaniem retrospektywnym (bezpośrednim działaniem nowego prawa), które należy uznać za dopuszczalne (por. wyroki NSA z 28 sierpnia 2019 r., II OSK 1998/18 i II OSK 1974/18). Nieracjonalne z punktu widzenia ustawodawcy byłoby bowiem nakładanie na inwestora obowiązku doprowadzenia nielegalnie wybudowanego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, które już nie obowiązuje.
Konkludując, w postępowaniach prowadzonych w ramach nadzoru budowlanego każdorazowym obowiązkiem organu jest poczynienie dokładnych wyjaśnień, kiedy i jakie roboty budowlane poczynił inwestor, zakwalifikowania robót według definicji Prawa budowlanego, obowiązujących w dacie ich wykonania, sprawdzenia spełnienia jakich formalności prawnych wymagało przystąpienie do realizacji robót budowlanych, ustalenia, czy formalności tych dopełnił inwestor, a następnie przyporządkowania ustaleń pod konsekwencje prawne, przewidziane w art. 48-51 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania (por. wyrok WSA w Gliwicach z 13 lutego 2025 r., II SA/Gl 581/24; wyrok WSA w Olsztynie z 15 grudnia 2022 r., II SA/Ol 644/22).
Wobec powyższego wpływu na wynik sprawy nie miały różne ustalenia obu orzekających w sprawie organów co do daty dokonania samowoli budowlanej. Organ odwoławczy w decyzji z 15 maja 2025 r. wskazuje na kwiecień 2015 r., natomiast organ I instancji w decyzji z 18 listopada 2025 r. stwierdza, że budynek istniał już we wrześniu 2013. Przy czym warto zaznaczyć, że oba organy przytaczają również treść oświadczenia skarżącego, że budynek został wybudowany w latach 2009 – 2010.
W świetle zarzutów skargi i okoliczności sprawy, w szczególności wobec ustalenia, że gazociąg DN300 relacji Swarzów – Grzybów został wybudowany w 1969 r., wskazać należy, że zastosowanie w sprawie miało, wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). § 10 ust. 3 tego rozporządzenia stanowi, że "W strefach kontrolowanych nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania." Norma prawna wynikająca z tego przepisu jest jasna.
Przedmiotowy budynek gospodarczy niewątpliwie znajduje się w strefie kontrolowanej, co w konsekwencji uniemożliwiło jego legalizację.
Jeszcze raz należy podkreślić, że zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego, jak i przepisy techniczne obowiązujące w dacie orzekania przez organy nadzoru budowlanego. Zauważyć również należy, że zgodnie z § 110 ww. rozporządzenia "Dla gazociągów wybudowanych: przed dniem 12 grudnia 2001 r. lub dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę, w okresie od dnia 12 grudnia 2001 r. do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub dla których w tym okresie wydano pozwolenie na budowę stosuje się szerokość stref kontrolowanych określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia".
W związku z powyższym, wyznaczając szerokość stref kontrolowanych ww. gazociągu należy sięgnąć do ww. załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia. W tabeli nr 1 ww. załącznika punkcie 4 dotyczącym wolnostojących budynków niemieszkalnych (stodół, szop, garaży), szerokość stref kontrolowanych gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy do 300mm wyznaczono na 30m. Jak to wskazano w ww. załączniku, szerokość stref kontrolowanych można zmniejszać, posiłkując się wskazanymi w nim zasadami. W pismach operatora gazociągu (z 11 lipca 2024 r. skierowanego do skarżącego; z 3 listopada 2023 r. skierowanego do Urzędu Miasta i Gminy w Stopnicy; z 16 czerwca 2025 r. skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Busku - Zdroju; z 17 lutego 2026 r. skierowanego do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Kielcach) wskazano, że dla obiektu gospodarczego objętego postępowaniem minimalna odległość wynosi 15m, mierząc od osi gazociągu do zewnętrznego obrysu budynku.
Przy czym warto zauważyć, że operator gazociągu w piśmie z 3 listopada 2023 r. pozytywnie zaopiniował projekt decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei już w samej decyzji nr 33/2023 z 8 grudnia 2023 r. Burmistrz Miasta i Gminy Stopnica wskazał, że zamierzenie objęte niniejszą decyzją położone jest w zasięgu strefy kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia DN300. Ustalił obowiązek uzgodnienia projektu zagospodarowania terenu dla inwestycji z operatorem gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 – [...] S.A. Oddział w T., z uwagi na obowiązujące strefy kontrolowane gazociągów. Jednocześnie wyjaśnił, że dla prawidłowej eksploatacji gazociągu DN300 operator winien mieć zagwarantowany pas eksploatacyjny o szerokości 6,0m (po 3,0m z obu stron).
Nie może również ujść uwadze to, że operator gazociągu [...] S.A. Oddział w T. pismem z 8 kwietnia 2025 r. wyjaśnił skarżącemu dlaczego nie można utożsamiać pasa eksploatacyjnego ze strefą kontrolowaną.
W kontekście pozostałych zarzutów skargi wskazać trzeba, że z akt sprawy niewątpliwie wynika, że z potwierdzeniem zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie 2 budynków gospodarczych o pow. zabudowy do 35 m² każdy z nich na działce Nr [...] w miejscowości S. gm. Stopnica wystąpił skarżący do Starosty Buskiego pismem z 4 sierpnia 2010 r. Następnie nakazano skarżącemu wstrzymanie budowy wybudowanego budynku gospodarczego o wym. 7,0m x 10,0m zlokalizowanego na ww. działce, bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wreszcie z wnioskiem o legalizację wybudowanego budynku wystąpił skarżący, więc to skarżący był stroną zainicjowanego przez siebie postępowania.
Ponadto, w wyniku przeprowadzonych czynności ustalono m.in., że budynek gospodarczy posiada wydzieloną część zabudowaną ścianą oraz stropem żelbetowym w części południowej, w której przechowywane są koszyczki oraz rowery. Cały budynek posiada posadzkę betonową, od strony wschodniej przewód kominowy oraz jest wyposażony w instalację elektryczną. W budynku przechowywany jest sprzęt rolniczy. Natomiast uczestniczący w czynnościach kontrolnych skarżący oświadczył, że budynek pełni funkcję budynku gospodarczego.
Natomiast błąd co do określenia gazociągu w rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji nie miał wpływu na wynik sprawy.
Podsumowując, w ocenie sądu, organy dokonały wystarczających ustaleń i prawidłowej oceny zgromadzonego materiału bez naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Dostatecznie uzasadniły swe rozstrzygnięcia, stosownie do art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu umożliwiającym ich kontrolę sądowoadministracyjną. Przeprowadzona powyżej analiza przepisów nie wykazała również naruszenia przepisów prawa materialnego. Zasadne było zatem, wobec braku przedłożenia wymaganych prawem dokumentów, w szczególności dokumentu wymaganego przez art. 48b ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego – uzgodnienia projektu zagospodarowania działki dla przedmiotowego budynku gospodarczego z operatorem gazociągu – [...]S.A. Oddział w T., orzeczenie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego, na podstawie art. 48e pkt 3 Prawa budowlanego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.