Uzasadnienie
M.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Nr LV/443/2014 Rady Miejskiej z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Z kolei w myśl art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej Nr LV/443/2014 została opublikowana dnia 3 lipca 2014 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa z 2014 r. pod pozycją 1351 i zgodnie z § 20 tego aktu weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia, tj. 18 lipca 2014 r. W przypadku zaskarżonej uchwały wystąpiła więc przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 in fine p.p.s.a., tzn. zawiera ona przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie, co uniemożliwia orzeczenie w niniejszej sprawie o wstrzymaniu ich wykonalności, gdyż nie pozwala na to cytowana wyżej regulacja. Co oczywiste, odmowa wstrzymania wykonalności zaskarżonej uchwały nie przesądza w żaden sposób o treści końcowego rozstrzygnięcia sprawy.
W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.