Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Bk 338/26

Uzasadnienie

Wojewoda Podlaski zaskarżoną decyzją z 10 marca 2026 r. nr AB-II.7840.4.14.2025.ED utrzymał w mocy decyzję Starosty Białostockiego z 7 listopada 2025 r. nr: AR.6740.1.6.51.2025 zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą K. R. (dalej jako: "inwestor") pozwolenia na budowę dwóch budynków inwentarskich z przybudówkami na cele socjalne - kurników hodowlanych na brojlery o obsadzie łącznej 442 DJP (246 DJP i 196 DJP) wraz z dwiema płytami obornikowymi, budynku magazynu pasz, czterech silosów na paszę o poj. 26,7 Mg każdy, czterech nadziemnych zbiorników na gaz propan - butan o poj. 6,7 m3 każdy, ściany oddzielenia przeciwpożarowego, dwóch podziemnych zbiorników na ścieki socjalne o poj. 9,9 m3 każdy, fundamentu pod agregat prądotwórczy oraz podziemnego zbiornika przeciwpożarowego o pojemności 164 m3 w zabudowie zagrodowej na działce o nr ewid. [...] w miejscowości R., gm. Łapy, powiat białostocki.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z 30 lipca 2025 r. (doprecyzowanym w dniu 19 września 2025 r. w zakresie nazwy zamierzenia inwestycyjnego) inwestor wystąpił do Starosty Białostockiego o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków inwentarskich z przybudówkami na cele socjalne - kurników hodowlanych na brojlery o obsadzie łącznej 442 DJP (246 DJP i 196 DJP) wraz z dwiema płytami obornikowymi, budynku magazynu pasz, czterech silosów na paszę o poj. 26,7 Mg każdy, czterech nadziemnych zbiorników na gaz propan-butan o poj. 6,7 m3 każdy, ściany oddzielenia przeciwpożarowego, dwóch podziemnych zbiorników na ścieki socjalne o poj. 9,9 m3 każdy, fundamentu pod agregat prądotwórczy oraz podziemnego zbiornika przeciwpożarowego o pojemności 164 m3 w zabudowie zagrodowej na działce o nr ewid. [...] w miejscowości R., gm. Łapy, powiat sokólski.

Do wniosku inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oświadczenie projektanta dotyczące braku możliwości podłączenia planowanej inwestycji do istniejącej sieci ciepłowniczej, decyzję Burmistrza Łap z 30 lipca 2024 r. znak: P.6220.2.2024 określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników przeznaczonych do hodowli drobiu o łącznej obsadzie 442 DJP (110 519 szt.) na działce o nr ewid. gr. [...] położonej w miejscowości R. wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w tym z 4 nadziemnymi zbiornikami na gaz propan-butan o pojemności po 6,7 m3 każdy, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego.

Zawiadomieniem z 29 sierpnia 2025 r. Starosta Białostocki zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie.

Postanowieniem z tej samej daty Starosta Białostocki zobowiązał inwestora do usunięcia wskazanych nieprawidłowości poprzez m.in. skorygowanie wniosku o pozwolenie na budowę w zakresie wykreślenia i wskazania, że budowa "własnego ujęcia wody" oraz agregatu prądotwórczego wyłączona jest poza procedurę pozwolenia na budowę, gdyż ww. obiekty nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, wykazanie bilansu współczynników przeliczeniowych sztuk zwierząt na duże jednostki przeliczeniowe inwentarza (DJP) oraz wrysowanie linii zabudowy od drogi wojewódzkiej nr [...]. Inwestor zobowiązany został do przedłożenia przekrojów terenowych oraz wskazania przebiegu sączków drenarskich istniejących na działce inwestycyjnej.

W dniu 29 września 2025 r. D. F. (dalej jako: "skarżący") wniósł zastrzeżenia do planowanej inwestycji. Zdaniem skarżącego na działce inwestycyjnej zlokalizowane są główne zbieracze melioracyjne, które zostaną uszkodzone podczas wykonywania wykopów pod fundamenty projektowanych budynków. Ponadto ogrodzenie działki inwestycyjnej będzie utrudniało wykonywanie prac polowych, a pióra drobiu przedostające się poza działkę inwestycyjną o nr ewid. gr. [...] będą zanieczyszczały użytki skarżącego, przez co trawa zebrana z tych użytków nie będzie nadawała się na paszę dla bydła.

Pismem z 29 września 2025 r. Starosta Białostocki zobowiązał inwestora do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych przez skarżącego.

W dniu 13 października 2025 r. inwestor odniósł się do zarzutów skarżącego wyjaśniając, że na działce inwestycyjnej (od strony nieruchomości skarżącego) nie projektuje się żadnego ogrodzenia, zatem możliwe będzie prowadzenie prac rolniczych jak dotychczas. Ponadto wskazał, że zgodnie z pismem Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w miejscu projektowanych budynków inwentarskich i obiektów towarzyszących nie stwierdzono występowania sączków drenarskich ani studzienek melioracyjnych, planowana inwestycja nie będzie zatem kolidowała ze zbieraczem drenarskim zlokalizowanym na działce inwestycyjnej. Odnosząc się do kwestii zanieczyszczania piórami działek sąsiednich, inwestor wyjaśnił, że pomiot kurzy będzie niezwłocznie wywożony z fermy przyczepami szczelnie przykrytymi plandekami co wyeliminuje możliwość rozsypywania pomiotu (w tym piór) w trakcie transportu.

W dniu 13 października 2025 r. inwestor przedłożył uzupełnione projekty zagospodarowania terenu i projekty architektoniczno-budowlane.

Pismem z 27 października 2025 r. skarżący odniósł się do wyjaśnień inwestora wskazując, że na działce inwestycyjnej znajdują się dwie studzienki melioracyjne, a zbieracz melioracyjny przebiega wzdłuż działki inwestycyjnej. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący przedłożył trzy fotokopie przedstawiające studzienki melioracyjne. Skarżący wyraził też wątpliwość co do deklarowanego sposobu transportu pomiotu kurzego.

Decyzją z dnia 7 listopada 2025 r. Starosta Białostocki zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji w pierwszej kolejności wskazano, że obszar oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje działkę inwestycyjną o nr ewid. gr. [...] oraz działki sąsiednie o nr ewid. gr. [...], z uwagi na hipotetyczne ograniczenie w zabudowie tych terenów oraz działkę o nr ewid. gr. [...], przez którą odbywać się będzie dojazd do projektowanych kurników. Po drugie ustalono, że projektowana inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z ustaleniami zawartymi w ostatecznej decyzji Burmistrza Łap z 30 lipca 2025 r. (znak: P.6220/2.2024) określającej środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników przeznaczonych do produkcji drobiu o łącznej obsadzie 442 DJP na działce o nr ewid. gr. [...] w R., a także z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie.

Inwestycja zlokalizowana została poza terenem Narwiańskiego Parki Narodowego i jego otuliny, a także poza obszarami Natura 2000 oraz terenem zalewowym. Starosta Białostocki odniósł się także do zarzutów podniesionych przez skarżącego w piśmie z 27 października 2025 r. i wyjaśnił, że przedłożony projekt zagospodarowania terenu uwzględnia istniejące urządzenia melioracji wodnych, a istniejący zbieracz drenarski nie koliduje z projektowaną inwestycją.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący będący właścicielem działek o nr ewid. gr. [...] (bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji). Jego zdaniem planowana inwestycja będzie ograniczała prawa właścicieli działek sąsiednich w zakresie możliwości realizacji zabudowy na własnych nieruchomościach. Skarżący wskazał liczne nieprawidłowości w raporcie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Zdaniem skarżącego w ww. raporcie (w oparciu o który sporządzony został projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany) zawarto niepoprawne dane i założenia techniczne, polegające m.in. na przyjęciu błędnej masy ciała ptaków tuczonych do 42 dnia życia, co przekłada się na zwiększenie zapotrzebowania na paszę, a w rezultacie większą niż założono ilość odchodów.

Dodatkowo jak stwierdził skarżący przyjęta w raporcie oddziaływania na środowisko, a także w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym technologia "czyszczenia na sucho" bez użycia wody jest sprzeczna z zasadami i zaleceniami Inspekcji Weterynarii, która prowadzi nadzór nad produkcją drobiu na mięso. W załączeniu do odwołania skarżący załączył opracowanie z 10 października 2025 r. zatytułowane "Uwagi do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na chowie drobiu - kurcząt brojlerów z dnia 15 lutego 2024 r. sporządzone przez R. G. Rzeczoznawcę SITR (Stowarzyszenie N. oraz opinię eksperta A. K. z 2 grudnia 2025 r. w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników brojlerów o łącznej obsadzie 110 519 szt. drobiu na działce o nr ewid. gr. [...] w miejscowości R., na środowisko.

Wojewoda Podlaski nie podzielił argumentacji odwołania i decyzją z 10 marca 2026 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu, powołując się na art. 35 ust. 1 Prawa budowalnego, Wojewoda uznał, że projektowana inwestycja zlokalizowana na działce o nr ewid. gr. [...] zgodna jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Łapach nr XXXll/310/97 z 22 maja 1997 r. zmienionej uchwałą Rady Miejskiej w Łapach nr XXII/180/20 z 5 czerwca 2020 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Łapy (w zakresie wykreślenia § 17ust. 4; dalej jako: "m.p.z.p." lub "plan miejscowy").

Organ II instancji zaznaczył, że planowana inwestycja spełnia także ustalenia ostatecznej decyzji Burmistrza Łap z 30 lipca 2024 r. określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ponadto przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany zawiera rozwiązania projektowe spełniające wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym (zgodnie z pkt 3 ust. 1 - 4 decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) zawarte w decyzji Burmistrza Łap z 30 lipca 2024r. określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników przeznaczonych do chowu drobiu o łącznej obsadzie 442 DJP (110 519 szt.) na działce o nr ewid. gr. [...] w R., gm. Łapy.

Wojewoda Podlaski, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, dokonał też szczegółowej analizy materiału dowodowego badając zgodność planowanej inwestycji z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako: "warunki techniczne") oraz z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowie rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 2023 r., poz. 297), a także z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. nr. 124, poz. 1030).

W opinii Wojewody przedmiotowe budynki inwentarskie (kurnik nr 1 i kurnik nr 2) zostały zaprojektowane zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia MI w sprawie warunków technicznych. Uznał, że z uwagi na fakt, że działki sąsiadujące z terenem planowanej inwestycji w chwili obecnej są niezabudowane budynkami posiadającymi pomieszczenia na pobyt ludzi, a zaprojektowane w obu budynkach pomieszczenia hal hodowlanych nie są pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, wymagania zawarte w § 13 i 60 warunków technicznych nie mają zastosowania w analizowanej sprawie. Zauważył też, że w stosunku do okien znajdujących się w pomieszczeniach socjalnych (przeznaczonych na pobyt ludzi) warunki wynikające z § 13 i 60 warunków technicznych zostały spełnione. Odległość pomiędzy pomieszczeniami socjalnymi (posiadającymi okna) zaprojektowanymi w obu budynkach inwentarskich wynosi ok. 35 m i jest większa niż wysokość tych budynków (8,24 m).

Zdaniem organu II instancji analiza materiału dowodowego wykazała, że przedmiotowa inwestycja spełnia także wymagania § 12 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu do projektowanego na terenie planowanej inwestycji podziemnego zbiornika przeciwpożarowego o poj. 164 m3 (składającego się z 4 podziemnych, modułowych zbiorników szczelnych do celów przeciwpożarowych) zaprojektowano drogę przeciwpożarową o utwardzonej nawierzchni i szerokości 4 m zakończoną placem manewrowym o szerokości 20 m x20 m, co wypełnia wymagania zawarte w § 12 ust. 2 pkt 9 i § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia. Inwestycja zgodna jest z wymaganiami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, co potwierdził także uprawniony rzeczoznawca do spraw przeciwpożarowych, który w dniu 19 września 2025 r. uzgodnił projekt zagospodarowania terenu oraz rzut przyziemia kurnika nr 1 i rzut przyziemia kurnika nr 2, bez uwag.

Oceniając natomiast projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany pod kątem wymagań art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego Wojewoda stwierdził, że jest on kompletny. W projekcie znajduje się bowiem informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany zawiera też oświadczenie projektantów, że został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda zaznaczył, że organ prowadzi postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i nie ma podstaw prawnych do kontrolowania procedury wydania przez Burmistrza Łap decyzji z 30 lipca 2024 r. określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest ostateczna, zatem skarżący ma prawo ją kwestionować jedynie w trybach nadzwyczajnych we właściwym organie. Wojewoda podkreślił także, że w chwili obecnej działki bezpośrednio sąsiadujące z terenem planowanej inwestycji, w tym działki skarżącego nie są zabudowane. W prowadzonym postępowaniu skarżący nie przedłożył żadnych dowodów świadczących o planowanych zamiarach inwestycyjnych mogących powstać na działkach o nr ewid. gr. [...]. Organ dokonał analizy materiału dowodowego w kontekście oddziaływania planowanej inwestycji m.in. na ww. niezabudowane działki skarżącego w ich obecnym stanie. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą uzależniać swoich rozstrzygnięć od zdarzeń przyszłych i niepewnych.

W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił jej naruszenie:

1. 1. przepisów prawa materialnego: art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, dalej "P.b.") w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., w zw. z § 323 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) w zw. z § 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 014 r. poz. 112) poprzez ich błędne zastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy treść materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowa inwestycja, będzie miała istotny, ograniczający wpływ na zagospodarowanie oraz realizację zabudowy i zamierzeń inwestycyjnych na sąsiednich działkach (znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji), przejawiającej się w szczególności brakiem możliwości wykorzystania swej nieruchomości poprzez jej zabudowę lub rozbudowę, a także z wystąpieniem szczególnie niekorzystnych immisji, które będą oddziaływać m. in. na zdrowie właścicieli nieruchomości sąsiednich, a co za tym idzie będzie ograniczała prawa właścicieli nieruchomości sąsiednich w zakresie możliwości realizacji zabudowy na własnych nieruchomościach, a dodatkowo rozwiązania przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym dopuszczają zamontowanie wentylatorów pracujących 24 h/dobę o mocy 70-85 dB, co będzie powodować realne przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu, szczególnie w nocy, co jest sprzeczne z dopuszczalnymi przez prawo normami, w następstwie czego przedmiotowa decyzja została wydana sprzecznie z treścią obowiązujących przepisów, tj. sprzecznie z zasadą poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.
2. 2. przepisów postępowania: art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ II instancji przy wydawaniu decyzji dowodów dostarczonych przez skarżącego - uwag do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na chowie drobiu - kurcząt brojlerów z dnia 10 października 2025 r. sporządzonego przez R. G. - rzeczoznawcę SITR oraz opinii dot. oceny oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników brojlerów o łącznej obsadzie 110 519 sztuk drobiu, na działce [...] w miejscowości R. z dnia 2 grudnia 2025 r. sporządzonej przez biegłą ekspert w dziedzinie ochrony środowiska A. K., co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia przez organ II instancji błędnego stanu faktycznego i przyjęcie, że inwestycja objęta pozwoleniem na budowę nie będzie ograniczać właścicieli nieruchomości sąsiednich w prawie do zabudowy i rozbudowy ich nieruchomości, mimo występujących ponad przeciętną miarę immisji, dodatkowo organ II instancji błędnie przyjął, iż pracujące na inwestycji 24h/dobę wentylatory o mocy 70-85 dB nie spowodują realnych przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu, co jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, a ponadto organ II instancji nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, czy wydając decyzję oparł się na opiniach przedłożonych przez skarżącego albo czy odmówił im wiarygodności i mocy dowodowej.

Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Skarżący wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął przedstawione zarzuty. Wskazał, że jego celem, wbrew ustaleniom organu, nie było kwestionowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ale udowodnienie znacznego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Organ nie wypowiedział się czy interesy osób trzecich w obszarze oddziaływania obiektu są dostatecznie chronione. Tymczasem realizowanie inwestycji niesie za sobą szereg oddziaływań na sąsiednie działki, znajdujące się w obszarze oddziaływania inwestycji, które uniemożliwiają późniejsze korzystanie z sąsiednich działek w postaci ich zabudowy łub rozbudowy. Działki sąsiadujące z inwestycją będą musiały znosić liczne immisje. Wszystkie immisje i oddziaływania zostały szczegółowo opisane w opiniach eksperckich, które zostały dołączone przez skarżącego od akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Uzupełniająco organ wskazał, że planowana inwestycja nie przekroczy dopuszczalnych norm hałasu. Jak stwierdził uprawniony projektant projektowane przedsięwzięcie nie będzie stanowiło zagrożenia dla środowiska, a przenikający do środowiska hałas nie przekroczy dopuszczalnych standardów akustycznych. Ponadto, co zauważył też organ, planowana inwestycja polegająca na budowie dwóch budynków inwentarskich - kurników zlokalizowana została na obszarach rolniczych oznaczonych w planie miejscowym symbolem R, RZ, dla których podstawowym przeznaczeniem są uprawy połowę. Normy hałasu generowanego przez projektowane kurniki nie będą przekraczały dopuszczalnego poziomu w stosunku do istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

Organ wskazał także, że przedłożone przez skarżącego opracowanie z 10 października 2025 r. oraz opinia eksperta z 2 grudnia 2025 r. dotyczą raportu o oddziaływaniu na środowisko, który jest niezbędny do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ nie ma podstaw prawnych do kontrolowania procedury wydania przez Burmistrza Łap decyzji z 30 lipca 2024 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest ostateczna.

Odnosząc się do poziomów hałasów (na poziomie 70-85 dB) generowanych przez projektowane wentylatory, które zdaniem skarżącego będą przekraczały dopuszczalne normy hałasu organ wyjaśnił, że w projekcie architektoniczno-budowlanym wskazano maksymalne wartości poziomów hałasu (70,9 dB i 85,9 dB), które mogą, lecz nie muszą generować wentylatory ścienne i dachowe. W projekcie wskazano najbardziej niekorzystny wariant polegający na 24h czasie pracy wentylatorów, który może wystąpić sporadycznie podczas wysokich temperatur zewnętrznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie trzeba przypomnieć, że kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W okolicznościach przedmiotowej sprawy żadnych z takich naruszeń sąd nie stwierdził.

Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Podlaskiego z 10 marca 2026 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Białostockiego z dnia 7 listopada 2025 r. zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę dwóch budynków inwentarskich z przybudówkami na cele socjalne - kurników hodowlanych na brojlery o obsadzie łącznej 442 DJP (246 DJP i 196 DJP) wraz z dwiema płytami obornikowymi, budynku magazynu pasz, czterech silosów na paszę o poj. 26,7 Mg każdy, czterech nadziemnych zbiorników na gaz propan - butan o poj. 6,7 m3 każdy, ściany oddzielenia przeciwpożarowego, dwóch podziemnych zbiorników na ścieki socjalne o poj. 9,9 m3 każdy, fundamentu pod agregat prądotwórczy oraz podziemnego zbiornika przeciwpożarowego o pojemności 164 m3 w zabudowie zagrodowej na działce o nr ewid. [...] w miejscowości R., gm. Łapy, powiat białostocki.

Przed oceną merytoryczną zaskarżonej decyzji oraz odniesieniem się do zarzutów skargi należy poczynić uwagę natury ogólnej, której zaakcentowanie wydaje się wskazane w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Otóż każda inwestycja budowlana może generować określone uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich, jednak samo wystąpienie takich uciążliwości nie stanowi podstawy do uznania, że wydanie pozwolenia na budowę narusza prawo, tym bardziej, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego ale związany. W niniejszym przypadku – z uwagi na charakter projektowanej inwestycji – bezsprzecznie będą to większe uciążliwości, tym niemniej, jak ustalono już na etapie postępowania o warunki zabudowy, teren projektowanej inwestycji jak i działek sąsiednich to tereny rolnicze oznaczone w planie miejscowym symbolem R. Przechodząc do podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.

Prawo budowalne (t.j. Dz.U. z 2025r., poz. 418, dalej w skrócie: "P.b") przypomnieć należy, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1. 1. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu (a), wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (b), a także ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej (c).
2. 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3. 3. zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 3a. dołączenia wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń i oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4. 4. posiadania przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane (a) oraz danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru (b);

4a. przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane (a) oraz danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru (b).

W myśl natomiast art. 35 ust. 4 P.b. w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy, organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższy przepis nie dopuszcza uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę ani uzależniania wydania tego pozwolenia od spełnienia nieprzewidzianych prawem warunków. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy.

Jak wskazano wyżej, zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej wynika z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z ww. przepisu. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający.

W ocenie sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami, a przedstawiony przez inwestora projekt budowlany, po jego uzupełnieniu, kompletny i spełniał wymagania formalne określone ww. przepisami do procedowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Inwestor do wniosku załączył wszelkie wymagane dokumenty, a projekt budowlany został sporządzony przez osobę do tego uprawnioną i nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 34 ust. 3 P.b.

Przede wszystkim organy dokonały prawidłowej weryfikacji złożonego przez skarżącego projektu na tle przepisów m.p.z.p. właściwie ustalając, że projektowana inwestycja (szczegółowo opisana na wstępie niniejszego uzasadnienia) jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Łapach nr XXXll/310/97 z 22 maja 1997 r. (zmienionej uchwałą Rady Miejskiej w Łapach nr XXII/180/20 z 5 czerwca 2020 r.). Jak trafnie ustalono, że teren inwestycji znajduje się w obrębie jednostki planistycznej oznaczonej symbolem R (tereny rolnicze), a plan w § 17 ust. 2 pkt 2 dopuszcza na terenie przeznaczonym pod uprawy polowe budowę m.in. budynków gospodarczych, budynków dla potrzeb produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny. Warunkiem budowy tego typu budynków gospodarczych na terenie upraw rolnych jest (zgodnie § 17 ust. 3 pkt 2 planu) posiadanie własnego dojazdu do drogi publicznej, możliwości zaopatrzenia planowanej inwestycji w energię elektryczną, wodę oraz zapewnienie możliwości usuwania i unieszkodliwienia ścieków i odpadów.

Przedmiotowa działka posiada dostęp do drogi wojewódzkiej nr [...] (działka drogowa o nr ewid. gr. [...]) za pomocą projektowanego zjazdu objętego odrębnym opracowaniem. Dojazd do projektowanych budynków zapewnia utwardzona (kostką brukową lub płytami betonowymi) droga wewnętrzna o szerokości 6 m. Projektowana inwestycja zaprojektowana została zgodnie z ustaloną linią zabudowy określoną w odległości co najmniej 25 m od krawędzi drogi wojewódzkiej o nr [...] (§ 23 ust. 3 pkt 2b planu miejscowego). Budynki zaopatrzone będą w energię elektryczną z pomocą agregatu prądotwórczego o mocy 110 kVA zasilanym olejem napędowym posadowionego na projektowanym fundamencie oraz projektowanego (według odrębnego opracowania) przyłącza elektroenergetycznego do złącza kablowo - pomiarowego poprzez projektowaną doziemną instalację elektroenergetyczną. Dostęp do wody zapewnią dwie studnie o głębokości do 30 m o zdolności poboru wody mniejszej niż 10 m3 na godzinę (poza opracowaniem) poprzez przyłącze wodociągowe (wg. odrębnego opracowania).

Na potrzeby inwestycji zaprojektowano dwa bezodpływowe podziemne zbiorniki na nieczystości ciekłe o poj. 9,9 m3 każdy, do których za pomocą projektowanej doziemnej instalacji kanalizacji sanitarnej odprowadzane będą ścieki bytowe pochodzące z pomieszczeń socjalnych zaprojektowanych w kurnikach. Wprawdzie nie zaprojektowano zbiornika na wody popłuczne, ale jak wynika z projektu architektoniczno-budowlanego czyszczenie budynków inwentarskich, odbywać się będzie metodą "na sucho" (bez użycia wody) poprzez dezynfekcję (metodą zamgławiania) i zamiatanie. Odpady komunalne powstałe w wyniku użytkowania projektowanych kurników będą zaś magazynowane selektywnie w szczelnych zbiornikach dostosowanych do charakteru poszczególnych odpadów, które będą zlokalizowane przy każdym z projektowanych kurników, w odległości 11,50 m od części socjalnej przynależnej do każdego kurnika.

Uwzględniając powyższe szczegółowe rozwiązania zgodzić należy się z orzekającymi organami, że projektowana inwestycja, realizowana w ramach zabudowy zagrodowej, spełnia ww. warunki z § 17 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 pkt 2 m.p.z.p., umożliwiające budowę budynków dla potrzeb produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny i budynków gospodarczych na terenie upraw rolnych.

W ocenie sądu nie ulega wątpliwości, że projektowana inwestycja zgodna jest też z ustaleniami ostatecznej decyzji Burmistrza Łap z dnia 30 lipca 2024r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody w na realizację projektowanego przedsięwzięcia, a przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany zawiera konieczne do uwzględnienia konkretne rozwiązania projektowe mające na celu ochronę środowiska. I tak, przedmiote, inwestycji jest budowa dwóch budynków inwentarskich o powierzchni hodowlanej wynoszącej 3793,76 m2 i 2947,77 m2, w których hodowla będzie prowadzona w zagęszczeniu 33 kg/m2, co pozostaje w zgodzie z pkt 3 ust. 1 wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Każdy z projektowanych kurników wyposażony będzie w automatyczny system pojenia ptaków oraz szczelną i nienasiąkliwą posadzkę. Dostęp do wody zapewnią dwa ujęcia wód podziemnych o głębokości do 30 m (o zdolności poboru wody 5 m3 każde ujęcie).

Kurnik nr 1 będzie posiadał 18 wentylatorów dachowych o wydajności maksymalnej 12000 m3/h i mocy akustycznej nie większej niż 72,9 dB każdy, oraz 10 wentylatorów ściennych o wymiarach 140 cm x 140 cm o mocy akustycznej maksymalnej 85,9 dB i wydajności maksymalnej 44 000 m3/h każdy. Kurnik nr 2 będzie posiadał 12 wentylatorów dachowych o wydajności maksymalnej 12000 m3/h i mocy akustycznej nie większej niż 70,9 dB każdy, oraz 8 wentylatorów ściennych o wymiarach 140 cm x 140 cm o mocy akustycznej maksymalnej 85,9 dB i wydajności maksymalnej 44 000 mVh każdy. Na potrzeby budynków inwentarskich zaprojektowano dwie szczelne płyty obornikowe o powierzchni 240 m2 i 287 m2 oraz dwa szczelne zbiorniki na ścieki bytowe o poj. 9,9 m3. Zakres przedmiotowej inwestycji nie obejmuje zbiornika na wody popłuczne, gdyż zgodnie z wymaganiami zawartymi w pkt 2 ppkt 16-17 decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bezpośrednio po zakończeniu każdego cyklu hodowlanego projektowanie budynki inwentarskie będą czyszczone bez użycia wody.

Planowana inwestycja wyposażona będzie w agregat prądotwórczy o mocy 110 kVA i mocy akustycznej nie przekraczającej 97 dB ze zbiornikiem na olej napędowy (będący na wyposażeniu agregatu) zlokalizowany na żelbetowej płycie fundamentowej, szczelny zamykany kontener na padłe sztuki ptaków o wymiarach 1,2 m x 1,0 m x 1,0 m i ładowności 400 kg, a także w 4 silosy na paszę każdy o ładowności 26, 7 Mg i 4 zbiorniki na gaz propan - butan o poj. 6,7 m3 każdy.

Biorąc pod uwagę powyższe zgodzić się należy z ustaleniami organów, że przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany zawiera rozwiązania projektowe spełniające wymagania dotyczące ochrony środowiska określone w pkt 3 ust. 1 - 4 decyzji Burmistrza Łap z 30 lipca 2024 r.

W kontekście zaś zarzutów skargi skierowanych de facto do ustaleń przyjętych w decyzji środowiskowej (tj. oparcie jej o niewłaściwie sporządzony raport oddziaływania inwestycji na środowisko), wyjaśnić należy, że wskazania wynikające z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są wiążące przy udzielaniu pozwolenia na budowę. Procedura pozwolenia na budowę nie przewiduje bowiem oceny prawidłowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a wyłącznie sprawdzenie zgodności inwestycji z jej treścią, co dodatkowo potwierdza treść art. 86 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że poza ramami niniejszej sprawy pozostaje kwestia zgodności z prawem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z tych też powodów zarzuty skarżącego nieuwzględnienia przez organy zastrzeżeń wyartykułowanych w przedłożonych na etapie postępowania odwoławczego – Uwagach do raportu o odziaływaniu na środowisko z 15 lutego 2024r. z 10 października 2025r. (R. G..) oraz Opinii w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z 2 grudnia 2025r. (A. M. K.) względem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie mogły odnieść zamierzonego skutku w kontrolowanym aktualnie postępowaniu.

W ocenie sądu przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu jest też zgodny z przepisami, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przede wszystkim budynki inwentarskie oraz budynek magazynu pasz zlokalizowane zostały na działce, która w chwili obecnej nie jest zabudowana. Kurnik nr 1 (o obsadzie 246 DJP) zlokalizowany został w odległości 8 m od granicy działki skarżącego o nr ewid. gr. [...] i ok. 15,20 m od należącej do skarżącego działki o nr ewid. gr. [...]. Od granicy z działką o nr ewid. gr. [...] kurnik nr 1 zlokalizowany został w odległości 17,45 m. Drugi kurnik (o obsadzie 196 DJP), zlokalizowany został w odległości wynoszącej 8,30 m od granicy z działką skarżącego o nr ewid. gr. [...] oraz w odległości 12 m od granicy z działką o nr ewid. gr. [...] i 28,65 m od granicy z działką o nr ewid. gr. [...].

Budynek magazynu pasz zaprojektowany został pomiędzy kurnikiem nr 1, a kurnikiem nr 2 w odległości wynoszącej 2,65 m od ścian zewnętrznych poszczególnych kurników. Od granicy z działką o nr [...] budynek magazynu pasz zlokalizowany został w odległości 28,30 m. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowe budynki zostały zaprojektowane w przepisowych odległościach wynikających z § 12 ust. 1 warunków technicznych. Ponadto podkreślenia wymaga, że przedmiotowa inwestycja sąsiaduje z terenami niezabudowanymi, nie posiadają one zatem pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.

Zgodnie zaś z § 31 ust. 1 pkt 3 warunków technicznych odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń - 15 m. W myśl natomiast § 36 ust. 1 WT odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych - 15 m;

2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 m. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że przewidziane do realizacji dwa bezodpływowe zbiorniki szczelne na nieczystości ciekłe o poj. 9,9 m3 spełniają te warunki. Zaprojektowane bowiem zostały w odległości ponad 35 m od granicy z działkami skarżącego o nr ewid. gr. [...] oraz w odległości ponad 40 m od projektowanych (poza procedurą) ujęć wód podziemnych o głębokości do 30 m.

Jak stanowi z kolei § 179 ust. 5 warunków technicznych dopuszczalna odległość naziemnych zbiorników z gazem płynnym o pojemności 6,7 m3 każdy powinna wynosić 7,5 m od budynków produkcyjnych i magazynowych, a odległość od sąsiedniego zbiornika naziemnego powinna wynosić 1,5 m. Na potrzeby planowanej inwestycji zaprojektowane zostały dwa naziemne zbiorniki na gaz płynny o poj. 6,7 i każdy. Zbiorniki zlokalizowane zostały w odległości 3,75 m od budynku magazynu pasz i w odległości 3,67 m od ściany zewnętrznej budynku inwentarskiego (kurnika nr 1). Odległość między zbiornikami wynosi 1,5 m. Z uwagi na fakt, że projektowane dwa zbiorniki na gaz zlokalizowane zostały w odległości mniejszej niż 7,5 m od ściany kurnika nr 1, pomiędzy zbiornikami na gaz a ścianą kurnika nr 1, w odległości 1,40 m od ściany budynku, zaprojektowano wolnostojącą ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 120 o długości 19 m i wysokości 3 m. Powyższe zgodne jest z § 179 ust. 7 warunków technicznych, w myśl którego odległości wynikające z § 179 ust. 5 warunków technicznych mogą być zmniejszone do 50% w przypadku zastosowania wolno stojącej ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej REI 120, usytuowanej pomiędzy zbiornikiem z gazem płynnym a budynkiem.

Zgodnie zaś z § 271 ust. 1 warunków technicznych odległość pomiędzy zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego (...) nie powinna być mniejsza niż 8 m w przypadku budynków inwentarskich (IN). Natomiast w myśl § 272 ust. 1 warunków technicznych odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (...). Projektowane budynki inwentarskie zlokalizowane zostały w odległościach od 8 m do 28,65 m od działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji o nr ewid. gr. [...] (należących do skarżącego) oraz działek o nr ewid. gr. [...]. Wszystkie ww. działki w chwili obecnej nie są zabudowane.

W przypadku realizacji na tych działkach hipotetycznej zabudowy w przepisowej odległości 4 m od granicy z działką inwestycyjną o nr ewid. gr. [...], odległość między projektowanymi kurnikami, a hipotetycznymi budynkami na działkach sąsiednich wynosić będzie kolejno od 12 m do 32,65 m i będzie większa niż 8 m wymagane §271 ust. 1 warunków technicznych.

Projektowana inwestycja zgodna jest także z § 284 ust. 1 WT albowiem, jak wynika z przedłożonej przez skarżącego dokumentacji, z pomieszczenia hodowlanego zaprojektowanego w każdym z projektowanych budynków inwentarskich zapewniono cztery wyjścia ewakuacyjne, a odległość od najdalszego stanowiska dla zwierząt (przy ściółkowym utrzymaniu zwierząt) do wyjścia ewakuacyjnego wynosi ok. 40 m - 45 m i nie przekracza 50 m. Przedmiotowa inwestycja zgodna jest również z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowie rolnicze i ich usytuowanie, a także z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.

W ocenie sądu organy słusznie też oceniły, że przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny. W projekcie znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 34 ust. 3d ww. ustawy, projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany zawiera oświadczenie projektantów, że został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi podkreślić należy, że znaczną ich część dotyczy de facto kwestii, które zostały już przesądzone w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej i na tym etapie postępowania, jak zasygnalizowano już wyżej, ustalenia te nie mogą być kwestionowane.

Ponadto zgodzić się należy z ustaleniami organów, że planowana inwestycja, wbrew obawom skarżącego, nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Jak wskazano już wcześniej inwestycja znajdować się będzie na obszarach rolniczych oznaczonych w planie miejscowym symbolem R, dla których podstawowym przeznaczeniem są uprawy polowe. Oprócz przeznaczenia w/w terenu pod uprawy polowe uchwałodawca dopuścił na w/w terenie także zabudowę m.in. w postaci budynków gospodarczych (takich jak projektowane kurniki) jak i budynków mieszkalnych. W § 17 ust. 2 pkt 2 planu miejscowego wskazano zaś, że dopuszczone formy zabudowy nie mogą generować hałasu i wibracji, które będą przekraczać dopuszczalne natężenie i wykraczać poza obręb działki, na której są wytwarzane. W planie miejscowym nie zostały jednak określone normy hałasu dla obiektów, kurników będących przedmiotem projektowanej inwestycji. Podobnie w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych norm hałasu w środowisku.

Zgodnie zaś z załącznikiem do tego rozporządzenia dopuszczalny poziom hałasu dla zabudowy zagrodowej wynosi 55 dB w porze dnia i 45 dB w porze nocy. Natomiast, jak wskazał uprawniony projektant, planowana inwestycja nie spowoduje przekroczenia norm hałasu w sąsiedztwie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie zagrodowej istniejącego na działce o nr ewid. Gr[...] (będącej własnością osoby prywatnej niebędącej stroną prowadzonego postępowania), oddalonej od działki inwestycyjnej o 156,50 m. Poziom hałasu w sąsiedztwie tego budynku może wynosić wynosił 40 dB(A) w ciągu dnia i 39,4 dB(A) w ciągu nocy, co wynika z projektu zagospodarowania terenu. Zatem normy hałasu generowanego przez projektowane kurniki nie będą przekraczały dopuszczalnego poziomu w stosunku do istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

W odniesieniu zaś do wątpliwości skarżącego przede wszystkim podkreślenia wymaga, że należące do niego działki, sąsiadujące z planowaną inwestycją, pozostają niezabudowane. Skarżący, mimo że w skardze wskazywał na plany zabudowy swoich działek, nie przedłożył żadnych dokumentów na potwierdzenie tych twierdzeń. Słusznie zatem zauważył organ odwoławczy, że zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku wskazuje na dopuszczalne poziomy hałasu w odniesieniu do faktycznego zagospodarowania terenów i wykorzystywania terenu, a nie do terenów, które jeszcze nie zostały zabudowane.

Ponadto w kwestii hałasu generowanego przez planowaną inwestycję wypowiedział się także organ właściwy do spraw ochrony środowiska. Burmistrz Łap po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i uwzględnieniu stanowiska organów współdziałających, m.in. RDOŚ w Białymstoku i PPIS w Białymstoku w dniu 30 lipca 2024 r. wydał decyzję określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji projektowanego przedsięwzięcia. Jak wynika z uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach główne źródła hałasu na terenie planowanej inwestycji będą stanowiły m.in. wentylatory dachowe i ścienne, transport na terenie gospodarstwa, rozładunek paszy i gazu.

Odnosząc się do poziomów hałasów (na poziomie 70-85 dB) generowanych przez projektowane wentylatory, które zdaniem skarżącego będą przekraczały dopuszczalne normy hałasu organ do spraw ochrony środowiska wyjaśnił, że w projekcie architektoniczno - budowlanym wskazano maksymalne wartości poziomów hałasu (70,9 dB i 85,9 dB), które mogą, lecz nie muszą generować wentylatory ścienne i dachowe. Ponadto jak wyjaśnił uprawniony projektant (str. 36 projektu zagospodarowania terenu) o czasie pracy systemu wentylacyjnego i jego mocy będą decydowały warunki panujące na zewnątrz. Podkreślenia wymaga także fakt, że w projekcie wskazano najbardziej niekorzystny wariant polegający na 24h czasie pracy wentylatorów, który może wystąpić sporadycznie podczas wysokich temperatur zewnętrznych. Powyższe bezsprzecznie dowodzi, że normy hałasu generowanego przez projektowane kurniki nie będą przekraczały dopuszczalnego poziomu w stosunku do istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

W zakresie natomiast sygnalizowanego w skardze problemu emisji do powietrza amoniaku i siarkowodoru należy wyjaśnić, że jakkolwiek zapachy te mogą być uciążliwe, to nie mogą być niestety przedmiotem badania w toku postępowania o pozwolenie na budowę, gdyż w polskim systemie prawnym nie obowiązują normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów. Natomiast z decyzji środowiskowej, której respektowanie będzie stanowić gwarancje nienaruszalności interesów osób trzecich, wynikają dla inwestora konkretne obowiązki, które mają zniwelować negatywne oddziaływanie przedmiotowej inwestycji w tym zakresie.

Analizując z kolei zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie akcentuje się, że ocena poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich w ramach projektowania i budowy obiektu budowlanego następuje to wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi, czy ograniczenia. Właścicielowi sąsiedniej nieruchomości przysługuje zatem ochrona przed sposobem zabudowy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zabudowy koliduje z jego prawnie, a nie jedynie faktycznie chronionym interesem (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 23 października 2024r., sygn. akt II OSK 79/22, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Tym samym poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi, natomiast nie może prowadzić do sytuacji, w której nie inwestorzy, ale osoby trzecie będą decydować o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu ich posadowienia i rodzaju obiektu budowlanego, nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Odnosząc się zatem do podnoszonego przez skarżącego wpływu inwestycji na zagospodarowanie należących do niego - nieruchomości organy prawidłowo wyjaśniły, że planowana inwestycja zachowa wszelkie wymagane przepisami odległości od działek skarżącego, także w przypadku potencjalnego rozpoczęcia przez niego budowy na tych działkach. Faktem jest jednak to, że obecnie wszystkie sąsiadujące z inwestycją działki pozostają niezabudowane.

Skarżący dotychczas na swoich działkach prowadził uprawy – łąki, a koszoną trawę przeznaczał na paszę dla bydła. Przedmiotowa inwestycja pozostanie zatem bez wpływu na dalsze korzystanie przez skarżącego z działek w tym zakresie.

Z kolei w zakresie zarzutu pominięcia dostarczonych przez niego dwóch opinii, tj. opracowania z 10 października 2025 r. "Uwagi do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na chowie drobiu - kurcząt brojlerów z dnia 15 lutego 2024 r." sporządzonego przez R. G. oraz opinii eksperta A. K. z 2 grudnia 2025 r. w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch kurników brojlerów o łącznej obsadzie 110 519 szt. drobiu na działce o nr ewid. gr. [...] w miejscowości R. na środowisko, podkreślić należy, że dotyczą one wyłącznie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Tymczasem, co już sąd zaakcentował wyżej, aktualnie prowadzone postępowanie dotyczy wyłącznie pozwolenia na budowę i nie ma podstaw prawnych do kwestionowania ostatecznej decyzji Burmistrza Łap z dnia 30 lipca 2024r. o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym bardziej badania dokumentów, w tym raportu, poprzedzających wydanie tego rozstrzygnięcia.

Ponadto wbrew przekonaniu skarżącego zarówno organy, jak i sąd, potraktowały te opinie zgodnie ze wskazanym w skardze zamierzeniem skarżącego, czyli na okoliczność potwierdzenia możliwości zaistnienia immisji i ograniczenia prawa do zabudowy.

Reasumując powyższe rozważania sąd doszedł do wniosku, że przeprowadzone postępowanie nie naruszało wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, jak również przepisów procesowych. Organy nie tylko zgromadziły materiał dowodowy pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego, ale także dokonały prawidłowej jego oceny, czemu dały wyraz w sporządzonych uzasadnieniach. Zastosowały przy tym właściwe podstawy prawne, które prawidłowo zinterpretowały. Podniesione zarzuty nie mogły zatem skutkować uwzględnieniem skargi. Z kolei samo niezadowolenie skarżącego z wydanego rozstrzygnięcia, jak też subiektywne ich przekonanie o jego wadliwości, nie mogą – tak jako to zaakcentowano na wstępie - same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi, skoro przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola sądowa nie wykazała naruszeń prawa.

Z podanych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o czym orzeczono w sentencji wyroku.

Anna Bartłomiejczuk Elżbieta Trykoszko Elżbieta Lemańska