Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2003 r. Nr [...] Prezydent Miasta W. na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1071, ze zmianami) po ponownym rozpatrzeniu wniosku Janiny K., udzielił pozwolenia na użytkowanie części rozbudowanej budynku mieszkalnego zlokalizowanej na działce nr [...] KM [...] przy ulicy [...] we W., orzekając ponadto o użytkowaniu obiektu o powierzchni użytkowej 11,40 m2 zgodnie z jego przeznaczeniem. W uzasadnieniu powyższej decyzji podniesiono, iż po ponownym rozpoznaniu wniosku oraz realizując zalecenia zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. nr [...] uchylającej decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego zrealizowanego na terenie przedmiotowej nieruchomości, Janina K. przedłożyła inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, rozbudowanej części budynku obrazującą aktualny stan zabudowy nieruchomości, protokół sprawozdawczo opiniodawczy z dnia [...] 2002 r. nr [...] sporządzony przez Spółdzielnię Pracy K., w którym stwierdzono, że przewody kominowe, ich wysokość i odległość od budynku sąsiedniego spełniają normę określoną PN-89/B-10425 oraz opinię techniczną wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego.
Ponadto odnosząc się do żądania Marii K. dotyczącego wydania nakazu rozbiórki wybudowanego budynku uznał, że nie leży to w kompetencji organu administracji architektoniczno – budowlanej, a pozostałe zarzuty podnoszone przez stronę dotyczą szeregu utrudnień dla otoczenia przy użytkowaniu przedmiotowego budynku i nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą jedynie interesów faktycznych, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych w rozumieniu art. 5 ust. 2 prawa budowlanego.
W odwołaniu od orzeczenia organu I instancji Maria K. wskazał, że rozbudowa części budynku mieszkalnego przez Jerzego K. stanowi samowolę budowlaną. Okna pokoju w nieruchomości odwołującej widoczne są tylko z dachu, bowiem dobudowana część przeznaczona na kotłownię i łazienkę zasłania widoczność, gdyż powstała tzw. studnia o wymiarach 3,80 x 2,00 m, gdzie brak jest cyrkulacji powietrza, a okna mieszkania na parterze są widoczne tylko z dachu.
Decyzją z dnia [...] 2003 r. Nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając że z zakończonego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Miasta W. w sprawie samowolnie rozbudowanego budynku mieszkalnego wynika, iż budynek ten o wymiarach 3,0 x 3,0 m zawiera pomieszczenie gospodarcze, łazienkę, pomieszczenie wydzielone na kocioł do spalania węgla, a nadto w dniu [...] 2003 r. zostały przeprowadzone oględziny na nieruchomości w wyniku których potwierdzono, ze komin w dobudowanej części do budynku mieszkalnego został wykonany zgodnie z zaleceniami pisma Urzędu Miejskiego we W., Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa z dnia [...]1996 r. tj. "ponad zabudowę sąsiadującego budynku od strony zachodniej". Lokalizacja dobudowy do budynku mieszkalnego nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. z dnia [...] 1988 r., gdyż teren działki nr [...] jest przeznaczony pod budownictwo usługowe z zielenią ochronną, przytaczając ponadto argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skierowała Maria K., wnosząc o jej uchylenie przytaczając argumentację zawarta wcześniej w swoim odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc nadto, iż w związku z nowelizacją ustawy prawo budowlane, która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. sprawy dotyczące pozwolenia na użytkowanie przeszły do kompetencji organów nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem doszło do naruszenia prawa, a w szczególności przepisów postępowania administracyjnego.
Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 k.p.a. zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością.
Z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] wynika, ze udzielenie pozwolenia na użytkowanie części działki rozbudowanej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] KM [...] przy ulicy [...] we W. znajduje miedzy innymi oparcie w inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej rozbudowanej części budynku obrazującej aktualny stan zabudowy nieruchomości.
Pomiędzy mapą inwentaryzacji powykonawczej rozbudowy budynku z dnia [...] 2003 r. znajdującej się w aktach sprawy organu I instancji (nie wykazano jednej ze ścian budynku przylegającej do budynku użytkowanego przez skarżącą) jak i mapą sytuacyjno - wysokościową, a mapą inwentaryzacji powykonawczej rozbudowy budynku przedłożoną przez skarżącą z dnia [...] 2003 r., występują istotne rozbieżności w usytuowaniu budynku.
Stosownie do przepisu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1071, ze zmianami) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę itp.
Zatem w toku dalszego postępowania należy ustosunkować się do kwestii związanych z przedmiotowymi rozbieżnościami, konsekwencją czego jest także konieczność odniesienia się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów związanych z dopływem światła do jej pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się na parterze budynku i wyjaśnienie sprawy zapachów i zanieczyszczenia poprzez emisję spalin w kotłowni użytkowanej przez Janinę K. Należy rozważyć celowość zasięgnięcia opinii biegłego albo uzyskania stanowiska organów ochrony środowiska, względnie państwowej inspekcji sanitarnej.
W tej sytuacji rozważyć należy czy nie została naruszona ochrona interesów osób trzecich z w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego Jest to ochrona bardzo szeroka, gdyż wyliczenie zawarte w ust. 2 art. 5 ma charakter jedynie przykładowy. Ta ochrona może więc obejmować również zakazy, przynajmniej niektórych, immisji określonych w art. 144 Kodeksu cywilnego.
Organ orzekający jest obowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącą, a jedynie do znajdującej się w aktach dokumentacji. Dlatego też dopiero zebrany w całości materiał może podlegać ocenie.
Z tych też względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast rozstrzygniecie o kosztach postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 cytowanej ustawy.