Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 25 kwietnia 1988 r., sygn. akt II SA 78/88

Tezy

1. W przypadku kiedy skarżący zaprzecza okolicznościom i faktom będących podstawą zaskarżonych decyzji, udowodnienie ich nie może nastąpić w oparciu o dowody pośrednie, lecz wynikać powinno z możliwych do uzyskania dowodów bezpośrednich /dokumentów źródłowych/, bowiem zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa.

2. Dla wyciągnięcia poprawnych wniosków, czy zachodzą przesłanki określone w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /TJ. Dz.U. 1985 nr 13 poz. 58/ organy administracji państwowej muszą wnikliwie ocenić materiał dowodowy - uzupełniony o dokumenty źródłowe /lub ich odpisy/ z jednoczesnym umożliwieniem stronie wypowiedzenia się co do ich treści.