Uzasadnienie
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.214 zł, wniósł o zwolnienie go z tego obowiązku w całości. W obszernym uzasadnieniu wniosku wskazał, że organ podatkowy określił mu zobowiązania podatkowe za lata 2007, 2008 i 2009. Określenie tych zobowiązań jest skutkiem rozliczeń z byłymi wspólnikami w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej i spółki z o.o. W wyniku tych rozliczeń doszło do nieporozumień ze wspólnikami, co doprowadziło do sytuacji, że wnioskodawca został pozbawiony wszelkich środków finansowych, które stały się podstawą określenia spornych obecnie zobowiązań. Musiał też zaciągnąć niezbędne pożyczki w 2010 r. (jedna z nich to 648.000 zł), których następnie nie był w stanie spłacić. Sprzedał udziały w spółce z o.o. po bardzo zaniżonej cenie, na spłatę pożyczek, przy czym wszczęto wobec niego postępowania egzekucyjne, generujące koszty egzekucyjne.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że w gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, nie ma żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Nie uzyskuje żadnych dochodów – obecnie jest zarejestrowany jako bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Nie otrzymuje żadnych innych świadczeń. Pozostaje na utrzymaniu rodziny, a przede wszystkim matki będącej na emeryturze. Sam ma problemy zdrowotne wynikające ze schorzeń przebytych we wcześniejszych latach.
Do wniosku załączone zostały kopie dokumentów dotyczących sprzedaży udziałów, zaciągnięcia pożyczki przez spółkę z o.o. od wnioskodawcy w wysokości 2.300.000 oraz poddaniu egzekucji ww. pożyczek.
Z dodatkowych dokumentów i oświadczeń przedłożonych do akt wynika, że w 2013 r. wnioskodawca zeznał uzyskanie przychodów z działalności gospodarczej wysokości w wysokości 420.000 zł i poniesienie straty – 2.495.000 zł. Na rachunkach bankowych brak jakichkolwiek operacji. Matka wnioskodawcy uzyskuje emeryturę w kwocie 2.300 zł.
Wnioskodawca dodatkowo oświadczył, że obecnie mieszka samodzielnie w K., w lokalu niebędącym jego własnością. Nie ma żadnych osób na utrzymaniu, sam pozostaje na utrzymaniu członków rodziny, szczególnie matki. Jego miesięczne wydatki obejmują opłaty czynszowe – 310 zł, media – 100 zł, telefon – 100 zł, wyżywienie samodzielne 200-300 zł, środki higieny osobistej itp. – około 100 zł. Skarżący nie ponosi stałych wydatków na zakup lekarstw, nie spłaca żadnych kredytów. Nie posiada żadnego środka transportu, do nieruchomości pod adresem, gdzie jest zameldowany, nie przysługuje mu żaden tytuł prawny.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą skarżący z matką dysponują miesięcznie na utrzymanie gospodarstw domowych – 2.300 zł (zgodnie z wnioskiem skarżący jest bezrobotny i pozostaje na utrzymaniu matki, której dochodem jest emerytura), a z drugiej, kwota wydatków związanych z utrzymaniem, w tym tylko na utrzymanie mieszkań – nieco ponad 1.000 zł miesięcznie. Przedstawione przez skarżącego skromne wydatki bilansują się z deklarowanymi środkami mogącymi pozostawać do jego dyspozycji. Przedstawione wydatki i dochody zostały także wystarczająco udokumentowane.
Natomiast materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie wskazuje, że skarżący posiada inne niż deklarowane źródła utrzymania. Z tych powodów referendarz sądowy ocenił, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania uiścić kwoty wpisu sądowego od skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.