Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011 r. referendarz sądowy odmówił przyznania "A." sp. z o.o. w J. (dalej skarżąca) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych.
Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej adw. J. M. w dniu 23 listopada 2011 r.
W dniu 30 listopada 2011 r. skarżąca, działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. na wskazane postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zażalenie na postanowienia wydawane przez wojewódzkie sądy administracyjne przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie jedynie w przypadkach wymienionych w ustawie oraz dodatkowo enumeratywnie w tym przepisie.
Żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje, aby na postanowienie referendarza sądowego, w przedmiocie prawa pomocy, przysługiwało zażalenie do sądu drugiej instancji. Zwłaszcza, że art. 259 § 1 p.p.s.a., wprowadza od takich orzeczeń inny środek zaskarżenia, jakim jest sprzeciw.
Mając powyższe na uwadze należy uznać zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne. W myśl zaś art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenia takie podlegają odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.