Uzasadnienie
W dniu 22 grudnia 2008 r. M. C. w swoim imieniu oraz jako pełnomocnik B. S. i M. C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie o sygn. I SA/Wa 776/08. W uzasadnieniu podniosła, że została powiadomiona o terminie rozprawy. Wnioskodawczyni oświadczyła, że z uwagi na to, iż zmuszona była wyjechać pilnie za granicę, zaś sprawę osób przez nią reprezentowanych miała załatwić osobiście, nie mogła udać się na rozprawę w dniu 12 listopada 2008 r. Podała, że uzyskała w miejscu zatrudnienia zaległy urlop i udała się za granicę korzystając z tego, iż dzień 10 listopada 2008 r. był w jej miejscu pracy dniem wolnym, a nadto w dniu 11 listopada 2008 r. było święto państwowe. Podała, że urlop faktycznie obejmował dni od 12 do 14 listopada 2008 r. Wnioskodawczyni podniosła, że do pracy powróciła w dniu 17 listopada 2008 r., ponieważ w nocy z 16 na 17 listopada 2008 r. przyjechała do kraju.
M. C. wskazała, że nie była pewna, czy w sprawie zapadł wyrok, dlatego też postanowiła zwrócić się o tenże wyrok wraz z uzasadnieniem. Zauważyła, że jej brat M. C. zamieszkały w zupełnie innej miejscowości nie został w ogóle powiadomiony o terminie rozprawy, o czym wnioskodawczyni dowiedziała się w terminie późniejszym. Oświadczyła, że sporządziła stosowny wniosek o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem (wniosek z dnia 20 listopada 2008 r.) i wysłała go z terenu kraju, jako że nie mogła tego uczynić w ramach staranności przeciętnego obywatela z racji pobytu za granicą. Stwierdziła, że nie otrzymała żadnej odpowiedzi, co utwierdziło ją, iż wyrok nie zapadł i dopiero zostanie wyznaczony kolejny termin rozprawy, tym bardziej, że nie żądano od niej pełnomocnictwa do reprezentowania uprawnionych przed sądami administracyjnymi. Wobec braku korespondencji przesłała do Sądu kolejny wniosek z dnia 8 grudnia 2008 r. Dopiero w dniu 18 grudnia 2008 r. otrzymała wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania matki B. S. oraz do sprecyzowania wniosku z dnia 20 listopada 2008 r. Wnioskodawczyni zauważyła, że z tego wezwania dowiedziała się, że dopiero w dniu 12 listopada 2008 r zapadł wyrok.
W ocenie wnioskodawczyni, skoro wcześniej nie żądano od niej pełnomocnictwa od jednej z reprezentowanych przez nią osób, to miała powód przypuszczać, że wpierw zostanie wezwana do uzupełnienia tego braku, a dopiero później dojdzie do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ta okoliczność była myląca, nie wspominając już o fakcie braku powiadomienia brata, co w efekcie uniemożliwiło mu samodzielne działanie (przybycie nar rozprawę, ustalenie, czy nie zapadł wyrok, złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia). Biorąc powyższe pod uwagę wnioskodawczyni wskazała, że przekroczenie terminu nie było znaczne i wystąpiło bez jej winy i bez winy osób, które reprezentuje. Jednocześnie podniosła, że dopełnia czynności, która nie została dokonana w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostanie uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie ta przesłanka nie została spełniona w stosunku do M. C. działającej w sprawie osobiście i jako pełnomocnik M. C. Trzeba zacząć od tego, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter zupełnie wyjątkowy, skoro zasadą jest, że czynność dokonana przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 Ppsa). Występowanie braku winy jako pozytywnej przesłanki przywrócenia uchybionego terminu wiąże się więc z obowiązkiem szczególnej staranności strony i jej pełnomocnika przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie przyczyny uchybienia terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy lub od jej pełnomocnika. O braku winy w uchybieniu terminu można w związku z tym mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia nie mogło nastąpić z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia.
Dokonując oceny argumentacji wniosku o przywrócenie terminu przez pryzmat powyższych rozważań Sąd uznał, że M. C. ponosi winę w uchybieniu terminu do złożenia osobiście i w imieniu M. C. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 12 listopada 2008 r.
We wniosku o przywrócenie terminu M. C. oświadczyła, że w okresie od 12 listopada 2008 r. (dzień ogłoszenia wyroku Sądu) do 14 listopada 2008 r. przebywała za granicą wykorzystując zaległy urlop. Wnioskodawczyni stwierdziła również, że powróciła do kraju w nocy z 16 na 17 listopada 2008 r. i w tym też dniu (17 listopada) powróciła do pracy.
Z akt sprawy wynika natomiast, że termin 7 – dniowy do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 19 listopada 2008 r.
Skoro więc M. C. była zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 24 września 2008 r. (dowody doręczenia zawiadomienia k-48 i 50) osobiście i jako pełnomocnik M. C. (pełnomocnictwo z dnia 14 lutego 2007 r. - oryginał w aktach administracyjnych), to - będąc w Polsce w swoim miejscu zamieszkania na 3 dni przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – miała w dniach: 17, 18 i 19 listopada 2008 r. możliwość ustalenia, czy w sprawie zostało wydane orzeczenie i jakiego rodzaju, a także złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zwłaszcza, że wniosek ten nie wymagał szczegółowego uzasadnienia.
Za usprawiedliwione należy natomiast uznać działanie z uchybieniem terminu M. C. jako pełnomocnika B. S., skoro dopiero w dniu 19 grudnia 2008 r. B. S. (w ostatnim dniu upływu terminu do złożenia wniosku) udzieliła swej córce pełnomocnictwa rodzajowego do działania przed sądami administracyjnymi w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 776/08 (pełnomocnictwo z dnia 4 czerwca 2008 r. obejmowało tylko umocowanie do dokonania jednej czynności - podpisania skargi), a pełnomocnik w tym samym dniu sporządził wniosek o przywrócenie terminu i już w dniu 22 grudnia 2008 r. przesłał to pismo za pośrednictwem poczty do Sądu.
W stosunku do M. C. jako pełnomocnika B. S. spełnione zostały też przesłanki z art. 87 § 1, 2 i 4 Ppsa.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.