Uzasadnienie
Skarżący, J. G., reprezentowany przez r.pr. R. S., pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2371/12 oddalającego skargę wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2371/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenia terminu do wniesienia w/w skargi kasacyjnej. Wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 869/13.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga kasacyjna J.G. z dnia 24 czerwca 2013 r. została złożona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia – art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i d) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).