Uzasadnienie
H. P. pismem z 6 października 2017 r. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zarządzeniami z 25 października 2017 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 (sto) złotych oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 10 listopada 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-45 akt sądowych).
W dniu 14 listopada 2017 r. skarżąca wystąpiła do sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych (pismo k-12) oraz nadesłała kserokopię zaskarżonego postanowienia i kserokopię składanych przez nią w organie pism z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. (pismo k-32).
Postanowieniem z 14 grudnia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 25 października 2017 r., ponieważ nie nadesłała odpisu wniesionej skargi. Termin na wykonanie powyższego zarządzenia upłynął natomiast w dniu 17 listopada 2017 r. Skarżąca w odpowiedzi na pismo Sądu złożyła jedynie kopię zaskarżonego postanowienia oraz kopię dwóch pism adresowanych do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 marca 2017 r. i 14 kwietnia 2017 r. (k-32 i następne).
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.