Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (organ) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. (organ I instancji) z [...] stycznia 2026 r. odmawiającą K. H. dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) zakupu czujników do systemu monitorowania stężenia glukozy flash (FGM) oraz zbiorników na insulinę do osobistej pompy insulinowej dla A. H., w ramach zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.
W podstawie prawnej przyjętego rozstrzygnięcia organ wymienił:
- - art. 1, art. 3, art. 35a ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U.2026.884 - u.o.r.z.);
- - § 5 ust. 1, ust. 2, § 12 ust. 2, ust. 3a, ust. 3b, § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków PFRON (Dz.U.2015.926 ze zm. - rozporządzenie PFRON).
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odnotował, że organ I instancji odmówił K. H. dofinansowania ze środków PFRON zakupu czujników do systemu monitorowania stężenia glukozy flash (FGM) oraz zbiorników na insulinę do osobistej pompy insulinowej dla A. H., w ramach zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze z tego powodu, że na dzień rozpatrywania wniosku limit środków finansowych, określony w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w K. z [...] marca 2025 r., został w całości wykorzystany.
Rozpatrując sprawę w kolejnej instancji, w wyniku odwołania K. H., organ w całości zgodził się z organem I instancji.
Nawiązał do art. 35a ust. 1, ust. 4 u.o.r.z., § 5 ust. 1, ust. 2, § 12 ust. 2, ust. 3a, 3b rozporządzenia PFRON. Argumentował, że rozpatrywany wniosek K. H. wpłynął do Centrum Usług Społecznych w K. [...] listopada 2025 r. Łączna kwota zakupu wnioskowanych przedmiotów medycznych wyniosła [...] zł, z czego dofinansowanie ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia stanowiło [...] zł. K. H. wniósł o dofinansowanie ze środków PFRON co do [...] zł. Do wniosku dołączył wymagane dokumenty: zlecenie na odpowiednie sprzęty medyczne, potwierdzenie realizacji z [...] listopada 2025 r., faktury z ceną nabycia towarów oraz orzeczenie o niepełnosprawności A. H. - córki wnioskodawcy - z [...] października 2024 r. obejmujące czas do [...] października 2026 r. Miesięczny dochód netto na osobę w gospodarstwie domowym wnioskodawcy nie przekroczył wymaganego progu kwotowego na dzień złożenia wniosku.
W świetle powyższego, w ocenie organu (podobnie jak organu I instancji) zostały spełnione wszystkie przesłanki formalne dla przyznania wnioskowanego dofinansowania ze środków PFRON na dany rok kalendarzowy, określone w art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. a - lit. d u.o.r.z.
Następnie organ motywował, że Dyrektor Centrum Usług Społecznych w K. zarządzeniem z [...] kwietnia 2025 r. nr [...] określił między innymi kryteria, jakimi posługuje się realizator zadań przy rozdysponowaniu środków PFRON na dany rok kalendarzowy. To konkretny organ decyduje o ostatecznym rozstrzygnięciu danej sprawy, mając na uwadze ograniczone środki finansowe i rosnące zapotrzebowanie. Zapisy wymienionego zarządzenia stanowią fundament prawidłowego gospodarowania środkami i powodują, że wszystkie sprawy są rozstrzygane obiektywnie, sprawiedliwie, bez względu na osoby rozpatrujące. Zarządzenie to jest niezbędne, bowiem środki finansowe na dofinansowanie potrzeb z zakresu rehabilitacji społecznej nie są wystarczające na wsparcie wszystkich wnioskodawców. Dlatego słuszne i konieczne było przyjęcie zasady, według której przyznanie dofinansowania ze środków PFRON na zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze następuje według kolejności wpływu kompletnych wniosków, do czasu wykorzystania środków przeznaczonych na realizację zadania.
Organ zaznaczył, że organ I instancji szczegółowo odniósł się do ilości realizowanych wniosków z danego zadania w latach poprzednich, a także trafnie podsumował pomoc ze środków PFRON, jaką K. H. już otrzymał.
W konsekwencji organ stwierdził, że wynik sprawy ma obiektywny charakter, niezależny od sytuacji osobistej wnioskodawcy. Rozpatrzenie wniosku pozostaje niezależne od organu, a jedynie od ograniczonych środków przeznaczonych na realizację zadania z zakresu rehabilitacji społecznej. Dofinansowanie objęte wnioskiem K. H. nie mogło zostać przyznane z powodu obiektywnego wyczerpania środków na ten cel.
K. H. (skarżący) złożył skargę na powyższą decyzję organu.
Zarzucił naruszenie:
- - art. 7, art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.) przez odmowę dofinansowania na podstawie zarządzenia Dyrektora Centrum Usług Społecznych w K. nr [...], które nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa i nie może pozbawiać praw przewidzianych w u.o.r.z. i w rozporządzeniu PFRON;
- - art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2025.1691 – K.p.a.) z powodu: - zaniechania wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, w tym indywidualnej sytuacji zdrowotnej A. H.;
- - wadliwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które ogranicza się do przytoczenia statystyk dotyczących realizacji zadania w skali całego powiatu, ale nie zawiera jakiejkolwiek analizy indywidualnej sytuacji córki skarżącego i nie wskazuje przepisu prawa, uzasadniającego odmowę wnioskowanego dofinansowania wyłącznie z uwagi na wyczerpanie środków;
- - odmowy przyznania świadczenia w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki formalne i merytoryczne wymagane przez przepisy prawa;
- - art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. c u.o.r.z., § 5 ust. 2 rozporządzenia PFRON w wyniku przyjęcia, że wyczerpanie środków finansowych w danym roku budżetowym stanowi samodzielną podstawę odmowy dofinansowania przy braku wyraźnego przepisu prawa, mówiącego o kolejności wpływu wniosków, czy o dostępności środków finansowych w danym roku.
W następstwie formułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu wraz z decyzją organu I instancji z [...] stycznia 2026 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego.
Skarżący powołał się na orzeczenie o niepełnosprawności córki, na przedstawioną fakturę. Podkreślił w swojej argumentacji, że organy całkowicie zaniechały jakiejkolwiek oceny indywidualnej sytuacji zdrowotnej i życiowej A. H.. Pominęły, że wniosek dotyczy dziecka chorego na cukrzycę, dla którego czujniki do systemu FGM i zbiorniki na insulinę do pompy insulinowej nie są produktami komfortu, lecz elementami niezbędnymi do codziennego podtrzymywania życia i zdrowia. Skarżący w 2025 r. już raz uzyskał dofinansowanie w identycznej kwocie [...]zł, ale oznacza to, że potrzeba, której dotyczy obecny wniosek, jest stała, cykliczna i przewidywalna.
W ocenie skarżącego, decyzje organów objęte skargą naruszają fundamentalne zasady postępowania administracyjnego: legalizmu, prawdy obiektywnej, budowania zaufania obywatela do państwa, a także przepisy u.o.r.z. i rozporządzenia PFRON, konstruując pozaprawną przeszkodę do realizacji prawa podmiotowego skarżącego.
W podsumowaniu skarżący stwierdził, że spełnił wszystkie prawne przesłanki wymagane do uzyskania wnioskowanego dofinansowania. Natomiast organy: - nie wskazały żadnego przepisu prawa, pozwalającego na odmowę wnioskowanego dofinansowania; - rozstrzygnęły wniosek skarżącego na podstawie aktu wewnętrznego; - pominęły całkowicie indywidualną sytuację dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością, wymagającego stałego leczenia dla ratowania życia.
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu i decyzja organu I instancji z [...] stycznia 2026 r. nie są zgodne z prawem.
Spór skarżącego z organami sprowadzał się do zagadnienia, czy spełniła kryterium legalności odmowa przyznania wnioskowanego dofinansowania zakupu czujników do systemu monitorowania stężenia glukozy flash (FGM) oraz zbiorników na insulinę do osobistej pompy insulinowej dla małoletniej córki skarżącego z orzeczoną niepełnosprawnością wyłączne na podstawie twierdzenia organów o braku środków finansowych.
Skarżący prezentował stanowisko, w myśl którego brak środków finansowych nie stanowił prawnej przesłanki odmowy wnioskowanego dofinansowania.
Z kolei zdaniem organów, bez odpowiednich środków finansowych w dacie złożenia wniosku przez skarżącego nie miały obiektywnej możliwości przyznania oczekiwanego dofinansowania z PFRON.
Sąd ocenia, że na dotychczasowym etapie kontrolowanego postępowania organy nie rozpatrzyły wszystkich aspektów istotnych z punktu widzenia prawidłowego, zgodnego z prawem wyniku sprawy.
Przede wszystkim należy zauważyć, że organy poprzestały na przedstawieniu puli środków finansowych z PFRON przeznaczonych na realizację w 2025 r. zadania w zakresie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze oraz na stwierdzeniu, że w dacie wpływu wniosku skarżącego [...] listopada 2025 r. środki te zostały już rozdysponowane.
Natomiast, co istotne, organy nie przedstawiły żadnych konkretnych wielkości, dotyczących realizacji wcześniejszych wniosków o dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, żadnych dokumentów, potwierdzających skalę finasowania tego zadania ze środków PFRON.
W następstwie na podstawie lektury dotychczasowych uzasadnień decyzji wydanych przez organy w analizowanej sprawie oraz na podstawie przedstawionych akt sąd nie miał żadnych konkretnych i udokumentowanych przesłanek faktycznych, dających możliwość przeprowadzenia rzetelnej, obiektywnej kontroli, czy jedyny argument organów o braku środków z PFRON na przyznanie dofinansowania wnioskowanego przez skarżącego odpowiada prawdzie obiektywnej, czy kalkulacje, jakimi kierowały się organy, były prawidłowe pod względem merytorycznym i rachunkowym.
Co więcej, z uchwały nr [...] Rady Miejskiej w K. z [...] marca 2025 r. (BIP UM w K.) wynika, że PFRON przyznał środki rzędu [...] zł. Rada Miejska w K. z tych środków przeznaczyła na dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze kwotę rzędu [...] zł.
Tak istotna dysproporcja w podziale środków finansowych z PFRON na realizację poszczególnych zadań wymagała od organów wyjaśnienia w motywach podjętych decyzji: - jakie były kryteria podziału środków z PFRON na zaspokojenie poszczególnych potrzeb osób niepełnosprawnych; - jaką przyjęto hierarchię potrzeb osób niepełnosprawnych; - jakie było wcześniejsze i prognozowane na 2025 r. zapotrzebowanie lokalnej społeczności osób niepełnosprawnych na dofinansowanie poszczególnych kategorii zadań; - czy żadna grupa osób niepełnosprawnych w ramach lokalnej społeczności i żadna z kategorii ich obiektywnych potrzeb nie zostały potraktowane w sposób dyskryminujący.
Wszystkie omówione wyżej zagadnienia miały kluczowe znaczenie dla oceny, czy organy powołały się na brak środków finansowych z PFRON w sposób zasługujący na akceptację z punktu widzenia prawa. Na obecnym etapie kontrolowanego postępowania zostały one pominięte przez organy w sposób arbitralny, dowolny.
Trzeba podkreślić, że dopiero wyczerpujące uzasadnienie decyzji podjętych w toku instancji respektuje prawa skarżącego jako strony, bowiem daje realną możliwość poznania wszystkich okoliczności, towarzyszących rozdysponowaniu środków z PFRON, w następstwie pozwala przeanalizować i ocenić, które z nich są obiektywnie przekonujące, a które nie spełniają standardów przewidzianych przez prawo dla rozdysponowania środków publicznych. Taka wiedza stanowi punkt wyjścia dla skarżącego do wyczerpującego przedstawienia adekwatnych argumentów na potrzeby uzyskania wnioskowanego dofinansowania, a dla sądu do przeprowadzenia prawidłowej kontroli legalności rozstrzygnięcia organów.
Niezależnie od powyższego trzeba zauważyć, że w myśl § 12 rozporządzenia PFRON wniosek o dofinansowanie ze środków Funduszu składa się w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego realizację zadań (§ 12 ust. 1)
Osoba niepełnosprawna może złożyć wniosek o dofinansowanie ze środków Funduszu szkolenia i przekwalifikowania, zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, usług tłumacza języka migowego lub tłumacza-przewodnika oraz likwidacji barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych, w każdym czasie (§ 12 ust. 1).
W tym stanie prawnym organy miały obowiązek wyjaśnić, jakie przesłanki fatyczne i prawne wykluczyły możliwość uwzględnienia wniosku skarżącego ze środków PFRON przyznanych na kolejny 2026 r., jakie obowiązują zasady przy rozdysponowaniu i rozliczaniu tych środków w poszczególnych okresach. Trzeba zauważyć, że regułą jest składanie wniosków w roku poprzedzającym realizację zadań. Natomiast w przypadku zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze § 11 ust. 4 pkt 2 lit. a rozporządzenia PFRON wymaga dołączenia faktury lub innego dokumentu potwierdzającego zakup. Jest to sytuacja, w której zakup został dokonany i nie mógł być uwzględniony w prognozach, dotyczących roku poniesienia wydatku.
Jednocześnie § 12 ust. 2 rozporządzenia PFRON nie nawiązuje do roku realizacji zadania. Wspomniane rozwiązania przyjęte w rozporządzeniu PFRON wymagały od organów wnikliwej analizy, czy z punktu widzenia dofinansowania osób niepełnosprawnych wszystkie ich potrzeby są w takim samym stopniu wspierane środkami PFRON; jak prawidłowo należy interpretować i stosować przepisy rozporządzania PFRON w omawianym zakresie z perspektywy ich celu i reżimu rozliczania oraz w zgodzie z u.o.r.z. i Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.).
W świetle powyższych kluczowych zaniechań organów należy przypomnieć, że w myśl art. 107 § 3 K.p.a uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W piśmiennictwie z zakresu teorii prawa (J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1988, s. 306 - 307) podkreśla się, że uzasadnienie decyzji:
- 1) spełnia prawny obowiązek wykazania, na jakiej podstawie decyzja została podjęta;
- 2) daje podstawę kontroli poprawności decyzji;
- 3) może odgrywać rolę perswazyjną w stosunku do adresatów decyzji oraz innych podmiotów, a także wobec organów orzekających, przed którymi sprawa może się toczyć w trybie odwoławczym;
- 4) pełni inne rozmaite dalsze funkcje (wpływa na kształtowanie praktyki precedensowej i przewidywalności decyzji oraz na kształtowanie się postaw oceniających wśród organów orzekających), może wreszcie stanowić materiał, który uwzględniony przez prawodawcę będzie wpływał na zmiany stanu prawnego;
- 5) pełni funkcję opisową, gdy ma odpowiadać procesowi podjęcia decyzji przez organ orzekający.
W doktrynie prawa i postępowania administracyjnego obowiązek uzasadniania decyzji wiąże się zwykle z zasadą przekonywania ustanowioną w art. 11 K.p.a. oraz z wyrażoną w art. 8 K.p.a. zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli.
Fundamentalną zasadą, na jakiej opiera się system prawny, jest konstytucyjna zasada równości obywateli wobec prawa. Musi być ona przestrzegana na gruncie wszystkich dziedzin prawa. W sferze prawa administracyjnego oznacza, że w takim samym stanie faktycznym powinny zapadać decyzje administracyjne tej samej treści. "Jeżeli strona postępowania administracyjnego twierdzi, że zasada równości wobec prawa jest w jej sprawie naruszona, organ administracji ma obowiązek przeprowadzić wnikliwe postępowanie wyjaśniające dla ustalenia, czy istotnie zarzut taki jest zasadny, to jest – czy w sprawach, na które powołuje się strona, rzeczywiście zapadały decyzje o odmiennej treści i czy rzeczywiście były to sprawy, w których występowała analogiczna sytuacja faktyczna i prawna. W każdym takim wypadku do zarzutu naruszenia zasady równości wobec prawa organ administracji powinien się ustosunkować w uzasadnieniu decyzji.
Tylko w taki sposób można bowiem pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa (...)." (por. szerzej NSA w sprawie sygn. II SA 1161/84, ONSA 1984/2, poz. 97, z glosą J. Borkowskiego i z glosą A. Jaroszyńskiego, OSPiKA 1986/3, poz. 48).
"Zarówno bowiem z zasad ogólnych postępowania administracyjnego (art. 8, 9 i 11 k.p.a.), jak i z treści art. 107 § 1 i 3 k.p.a. wynika, że strona powinna wiedzieć, na jakiej podstawie faktycznej i prawnej wydano decyzję w sprawie" (por. szerzej NSA w sprawie sygn. II SA 1208/84).
"Elementem składowym decyzji jest uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie jest więc niezbędnym elementem decyzji administracyjnej i stanowi integralną jej część." (por. szerzej NSA w sprawie sygn. I SA 47/82, PiP 1985/1, s. 147, z glosą J. Borkowskiego).
"Artykuł 107 k.p.a. zalicza do części składowych decyzji administracyjnej m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zatem stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji." (por. szerzej NSA w sprawie sygn. I SA 178/83, ONSA 1983/1, poz. 51, z glosą J. Zimmermanna, NP 1984/5, s. 153).
W doktrynie trafnie podkreśla się, że stosunek uzasadnienia do rozstrzygnięcia polega na tym, iż "uzasadnienie ma objaśnić tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie." (por. J. Borkowski [w:] Komentarz, 1996, s. 488).
"Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn odmówienia innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej.
W uzasadnieniu faktycznym organ administracji publicznej powinien zatem dokładnie wskazać podstawę faktyczną rozstrzygnięcia.
Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności uzasadnić, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe.
Wszelkie niejasności, które ujawnią się przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji z materiałem procesowym, muszą budzić uzasadnioną wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło prawidłowo."
"Pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy" (por. szerzej NSA w sprawie sygn. SA 910/80, ONSA 1981/1, poz. 7, z glosami A. Zielińskiego, OSPiKA 1982/5–6, poz. 57, Z. Żukowskiego, OSPiKA 1983/2, poz. 21).
"Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji." (por. szerzej NSA w sprawie sygn. IV SA 385/87).
"Uzasadnienie prawne decyzji polega na wyjaśnieniu podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa co polega nie tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej w każdej decyzji i przytoczeniu obowiązującego prawa, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu podstawy prawnej i faktycznej decyzji, czyli na wytłumaczeniu się, dlaczego właściwy organ orzekający zastosował określony przepis rozstrzygając sprawę, względnie też dlaczego daną wykładnię przyjął, skoro strona przedstawiła wykładnię odmienną." (por. szerzej opracowanie komentatorskie do art. 107 K.p.a., M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, dostępne w systemie elektronicznym LEX).
W zaistniałym stanie sprawy sąd ocenia, że uzasadnienia kontrolowanych decyzji organów nie spełniły ustawowych standardów, co w konsekwencji świadczy o nierozpatrzeniu istoty sprawy. Organy u podstaw kontrolowanych decyzji nie wykazały przesłanek faktycznych i prawnych odmowy uwzględnienia wniosku skarżącego. Jedyny argument organów, dotyczący braku środków finansowych z PFRON, aktualnie w istocie rzeczy stanowi tezę postawioną w sposób arbitralny, dowolny, pozbawioną konkretnego i rzetelnego odniesienia do wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. Ponadto organy nie wyjaśniły reguł ani przyznawania wsparcia, ani rozliczania środków w kontekście pojęcia roku realizacji zadania.
Zatem dotychczasowe postępowanie organów naruszyło art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a., art. 66 ust. 1 u.o.r.z., a zakres stwierdzonych zaniechań i arbitralności ze strony organów niewątpliwie może mieć znaczący wpływ na wynik sprawy, na sposób załatwienia wniosku skarżącego.
W dalszym postępowaniu organy będą zobowiązane uwzględnić stanowisko prawne sądu. Do organów należy rzetelne i wyczerpujące rozpatrzenie sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego - na gruncie faktów i prawa. Dotychczas tak się nie stało. W następstwie decyzje objęte skargą nie spełniły kryterium legalności.
Dla ścisłości należy zaznaczyć, że wynik niniejszej sądowej kontroli legalności nie przesądza - ani pozytywnie, ani negatywnie - treści przyszłych rozstrzygnięć organów.
Z powodów omówionych wyżej zaskarżona decyzja organu i decyzja organu I instancji z 13 stycznia 2026 r. podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm. - P.p.s.a.).
Skarżący był zwolniony od kosztów sądowych przy zastosowaniu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.