Uzasadnienie
Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym skarżąca złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z działalności gospodarczej, dochód z której określiła na kwotę 650-700 zł miesięcznie. Dodała także, że pobiera zasiłek mieszkaniowy w wysokości 200 zł miesięcznie.
Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, to skarżąca wymieniła jedynie mieszkanie o pow. 39,5 m2.
Przedkładając listę ponoszonych wydatków, skarżąca wskazała następujące pozycje: składki ZUS 430 zł, mieszkanie 300 zł, wyżywienie 250 zł, lekarstwa 70 zł, prąd 90 zł.
Z przedłożonych przez skarżącą kopii zeznań podatkowych za 2013 r. wynika, że jej przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wyniósł w tym roku 12 015 zł.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie, wynosi 1 560 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dotyczy to więc przypadków, w których wnioskodawca znajduje się w szczególnym położeniu, które uniemożliwia mu poniesienie chociażby niewielkiej części kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie skarżąca osiąga co prawda niewielkie dochody, jednakże przedłożona przez nią lista wydatków opiewa na wyższe od nich kwoty. Wysokość dochodów oszacowała bowiem na ok. 900 zł miesięcznie, podczas gdy miesięczne wydatki zamykają się kwotą ponad 1 100 zł miesięcznie. Okoliczność ta świadczy więc o tym, że w rzeczywistości dochody skarżącej muszą być wyższe od deklarowanych, tym samym nie można przyjąć, że partycypowanie chociażby w minimalnym stopniu w kosztach postępowania, związanych z niniejszą sprawą, przekracza zakres możliwości płatniczych skarżącej.
Niezależnie jednak od powyższego należy stwierdzić, że wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie przewyższa nie tylko deklarowane dochody, ale również kwotę przedstawionych wydatków. Tym samym zasadnym jest przyjęcie, że poniesienie kosztów wpisu, jak i innych kosztów sądowych, byłoby dla niej znacznym obciążeniem. Z tego też względu przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając ja od kosztów sądowych w całości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt i pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.