Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r., sygn. I SA/Rz 543/15, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy, zwalniając go od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego adwokata, zaś Sąd, wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. I SA/Rz 543/15, oddalił skargę R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2015 r.
Pełnomocnikiem skarżącego została wyznaczona adwokat K. F., która w dniu 10 listopada 2015 r. r. przedłożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 sierpnia 2015 r., wnosząc jednocześnie o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii, które to wynagrodzenie nie zostało do tej pory uiszczone.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461, zwane dalej: rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z kolei § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 b stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie stawka minimalna za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji wynosiła 240 zł, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia, w związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej odpowiadać będzie 75 % tej kwoty, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia, gdyż pełnomocniczka nie reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji.
Przyznane pełnomocniczce wynagrodzenie zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %.
Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi K.F. kwotę 221,40 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł.