Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką. Źródło utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób stanowi gospodarstwo rolne, z którego statystyczny dochód wynosi 1 500 zł, a także zasiłek rodzinny na córkę w wysokości 110 zł miesięcznie.
Deklarując posiadane składniki majątkowe skarżący wymienił: dom jednorodzinny o pow. 70 m2 (pow. zdatna do użytkowania), grunty rolne o areale 7,6 ha, w tym grunty orne 3 ha, a także polisę na życie.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podkreślił, że ze względu na bardzo wysokie zadłużenie wobec podmiotów publicznoprawnych (razem ok. 17 500 zł) nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 543/15, skarżący w niniejszej sprawie, z mocy ustawy, jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 239 pkt 1 e P.p.s.a., który stanowi, że nie mają obowiązku uiszczenie kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z tym, rozpoznanie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne, dlatego też postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, na podstawie art. 249 a P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Rozpoznaniu podlega natomiast wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata, który odpowiada wnioskowi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego, niski poziom uzyskiwanych dochodów w jego gospodarstwie domowym, a także wysokość zadłużenia wobec podmiotów publicznoprawnych, należy stwierdzić, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata, jest w pełni zasadny. Poniesienie bowiem kosztów skorzystania z usług zawodowego pełnomocnika, musiałoby w jego sytuacji pociągnąć za sobą pozbawienie jego samego oraz członków jego rodziny środków koniecznego utrzymania. W związku z tym ustanowiono dla niego adwokata.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.