Uzasadnienie
T. S. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedyne jej źródło dochodu stanowi emerytura w wysokości 1 101,95 zł miesięcznie brutto. Z przedmiotowego oświadczenia wynika także, że skarżąca nie posiada żadnego majątku.
W związku z faktem, że w oświadczeniach o stanie majątkowym składanych w innych sprawach (również w sprawie I SA/Rz 335/12) skarżąca deklarowała, że jest właścicielką nieruchomości, tj. domu jednorodzinnego o pow. 160 m2, a także części domu odziedziczonego po rodzicach, w związku z tym została ona wezwana do wyjaśnienia czy stan ten uległ obecnie zmianie.
Ustosunkowując się do tego wezwania skarżąca stwierdziła, że wymieniany w innych oświadczeniach dom darowała swojej siostrze w dniu 8 stycznia 2013 r.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 grudnia 2012 r., wynosi 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu, a także okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącej należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przyznania jej prawa pomocy, gdyż nie sposób jest przyjąć, że jej sytuacja materialna uzasadnia udzielenie tego rodzaju ulgi. Ocena taka wynika przede wszystkim z faktu, że skarżąca, już po złożeniu skargi o wznowienie postępowania, wyzbyła się prawie całego majątku, dokonując darowizny należącego do niej domu na rzecz siostry. W tej więc sytuacji nie może ona zasadnie podnosić faktu nieposiadania majątku, jako okoliczności świadczącej o jej złej sytuacji materialnej, gdyż jest to efektem jej świadomego i celowego działania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.