Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 3 września 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 178/26

Uzasadnienie

A. J. (dalej: Strona albo Wnioskodawczyni) złożyła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego przedstawionym we wniosku i jego uzupełnieniu z 28 grudnia 2025 r., Strona w marcu 2016 r. zakupiła ze środków własnych do majątku osobistego nieruchomość położoną w Ł. przy ul. [...], z tytułem prawnym użytkowania wieczystego gruntu w dniu zakupu, za cenę 455 000 zł.

W 2019 r. Wnioskodawczyni założyła rodzinę zastępczą. Wobec postępów chorób, które utrudniały Stronie funkcjonowanie, Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać zakupiony dom i kupić dom parterowy pod Ł.. W dniu 17 marca 2021 r. Strona wykupiła działkę pod swoją nieruchomością za kwotę 9 136 zł, a w dniu 24 maja 2021 r. sprzedała dom przy ul. [...] w Ł. za kwotę 1 100 000 zł, pozostając w rozdzielności majątkowej. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty remontu, modernizacji i wykupu gruntu z użytkowania wieczystego domu przy ul. [...] w Ł., zostały wydatkowane ze środków własnych (korekta PIT-39 w 2025 r.).

Strona nie mogła znaleźć nowego domu odpowiadającego jej potrzebom, postanowiła więc zakupić działkę i postawić dom z bala. Wnioskodawczyni znalazła działkę w R. o nr [...] należącą do ul. [...], mieszczącą się w środkowym pasie pomiędzy ul. [...] a [...]. Aby móc na niej budować musiała jednak kupić drugą działkę o nr [...], która dałaby dojazd wymagany do wystąpienia o warunki zabudowy. Ostatecznie Wnioskodawczyni zakupiła obie działki, tzn. działkę budowlaną o nr [...], o powierzchni 1250 m2, przy ul. [...] w R., za 145 000 zł, a następnie działkę przylegającą do ww. działki w pasie środkowym pomiędzy ul. [...] i [...] w R., działka budowlana o nr [...], o powierzchni 2690 m2, przynależąca do ul. [...] w R. wraz ze służebnością wpisaną dożywotnio w KW w działkach o nr: [...] i [...], tworzącą dojazd do ul. [...], o niewystarczających wymiarach, aby uzyskać warunki zabudowy, za 112 000 zł (na tej działce [...]stanął później dom z bala).

Zakupione działki stanowiły całość o łącznej powierzchni 3940 m2, były zakupione do majątku własnego. ze środków pozyskanych ze sprzedaży domu przy [...] w Ł. W styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni podpisała z wykonawcą umowę na budowę domu z bala i wpłaciła pierwszą transzę umówionej ceny w kwocie 108 000 zł. Decyzją z 28 marca 2022 r. nr [...] Strona uzyskała warunki zabudowy na powyższą nieruchomość. W treści tej decyzji jest zawarta akceptacja budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych i garażu, tworząca całość zabudowy na jednej nieruchomości, poprzedzona badaniami terenu oraz pomiarami.

Wnioskodawczyni podpisała umowę z architektem na wykonanie projektu domu, wybudowała fundamenty i instalację kanalizacyjną (koszty zostały załączone w tabeli) i uzyskała przyłącze energetyczne, zaczęła także gromadzić materiały potrzebne do budowy domu, np.: rury kanalizacyjne, stal, itp. W oczekiwaniu na dom, metodą gospodarczą szykowała grunt i części fundamentów, takie jak np.: zbrojenie potrzebne pod fundament czy szalunki. Jednocześnie załatwiała przyłącze prądu i wodę, aby zdążyć wprowadzić się do końca 2022 r. Miała zamówione okna i drzwi o ustalonych wymiarach i wynegocjowanej cenie. W sierpniu 2022 r. przyjechał dom i "na tamtą chwilę" Wnioskodawczyni zapłaciła wykonawcy 80% wartości umowy, czyli 216 000 zł, plus 6 588 USD (dopłata do umowy po aneksie) i 4 400 euro za transport (na które do dziś nie otrzymała faktury VAT, więc nie mogła ująć ich w rozliczeniu). W trakcie składania budynku okazało się, że jest on niezgodny z projektem.

Chcąc ratować sytuację, Strona próbowała wpłynąć na wykonawcę, aby ten poprawił błędy, ale bezskutecznie. Wszelkie próby rozmów i negocjacji z właścicielką firmy budującej dom nie przyniosły rezultatów, więc Strona skierowała sprawę do sądu i prokuratury. We wrześniu 2024 r. biegły sądowy wydał opinię, że dom posiada istotne wady konstrukcyjne i nadaje się do rozbiórki. Do dnia dzisiejszego nie ma wyznaczonego terminu rozprawy i nie wiadomo kiedy sprawa się zakończy.

Wcześniej, w dniu 28 listopada 2022 r. Wnioskodawczyni zakupiła kontener socjalny za kwotę 21 000 zł (faktura [...]). W dniu zakupu kontener nie był trwale związany z gruntem, był sztywny, o konstrukcji stalowej, zabudowany płytami warstwowymi, tworzącymi ściany zewnętrzne, mógł zostać odłączony od podłoża i przeniesiony w inne miejsce w tej samej postaci; jego przeniesienie nie wiązało się z pracami ziemnymi na miejscu sprzedaży, natomiast został wstępnie postawiony na działce przy użyciu auta specjalistycznego z HDS, budynek w dniu zakupu nie posiadał statusu budynku całorocznego i nie spełniał warunków technicznych przewidzianych w odrębnych przepisach budowlanych dla budynków mieszkalnych (kontener został zakupiony, aby spełniał rolę konstrukcyjną w późniejszym planie budowy domu).

Wnioskodawczyni podkreśliła, że ponosi straty związane ze źle wykonanym zamówieniem na budowę domu z bala, gdyż nie mogła wydatkować swoich pieniędzy w określonym terminie, czyli do końca 2024 r., co za tym idzie, zmuszona jest zapłacić podatek od niewykorzystanej kwoty na cele mieszkaniowe.

Wnioskodawczyni zdecydowała, że postawi drugi dom w innej części działki, który miał być budowany w późniejszym czasie, tzn. po wykończeniu głównego domu, jakim miał być dom z bala. Podpisała umowę na budowę domu z firmą S., którego producent gwarantował wykonanie i postawienie go w 3 miesiące od daty wpłaty pierwszej raty. W tym celu Strona uzyskała pozwolenie na budowę nr [...] z 19 marca 2024 r., ale nie otrzymała kredytu. Zmuszona ciężką sytuacją finansową – koszty wynajmu mieszkania i koszty związane z przeprowadzkami – Wnioskodawczyni podjęła decyzję o zamieszkaniu w kontenerze socjalnym, który nabyła 28 listopada 2022 r. za pieniądze ze sprzedaży domu przy ul. [...] w Ł.. W tym celu Strona dokonała przebudowy i adaptacji kontenera na cele mieszkaniowe, związując go trwale z gruntem, ocieplając, podłączając wszelkie media i dostosowując go do obowiązujących przepisów budowlanych. Budowę tego domu Strona rozpoczęła 19 marca 2024 r. na podstawie pozwolenia na budowę na budowę domu przez firmę S. nr [...] z 19 marca 2024 r. "zamienionego" i zalegalizowanego na dom kontenerowy.

Dom postawiony na bazie kontenera jest:

1. • budynkiem trwale związanym z gruntem (konstrukcja stalowa związana ze stopami fundamentowymi, zakotwiczona kotwami stalowymi oraz konstrukcją zabudowy drewnianej przytwierdzonej na stałe do konstrukcji stalowej kontenera, na której opierają się krokwie na stałe związane z konstrukcją stalową oraz stopami fundamentowymi, która tworzy dach nad całością zabudowy);
2. • dom jest budynkiem modułowym na bazie konstrukcji stalowej;
3. • dom posiada stopy fundamentowe i dach;
4. • dom posiada jedną kondygnację;
5. • dom jest budynkiem wolnostojącym;
6. • dom posiada obszar oddziaływania w całości mieszczący się na działce, na której budynek zaprojektowano – powierzchnia zabudowy poniżej 70 m2;
7. • dom jest budynkiem mieszkalnym w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane;
8. • budynek nie może zostać odłączony od podłoża i przeniesiony w inne miejsce w tej samej niezmiennej postaci;
9. • jego przeniesienie wiązałoby się z rozbieraniem oraz wykonaniem robót ziemnych;
10. • adaptacja kontenera została rozpoczęta we wrześniu 2024 r. i pozostaje w trakcie legalizacji (w związku z zakończonym okresem możliwości jego rozliczania z dniem 31 grudnia 2024 r., wszelkie koszty związane z dalszą adaptacją nie zostały przedstawione);
11. • budynek spełnia warunki techniczne i energetyczne przewidziane w odrębnych przepisach prawa budowlanego dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, związane z przeznaczeniem na stały pobyt ludzi, bezpieczeństwem użytkowania (w tym bezpieczeństwem przeciwpożarowym), wyposażeniem w niezbędną infrastrukturę i urządzenia techniczne. W budynku o wymiarach 33 m2 znajduje się pokój dzienny z aneksem kuchennym, łazienka i pokój dziecka. Budynek posiada ogrzewanie podłogowe, klimatyzację i rekuperację umożliwiając całoroczny pobyt ludzi. Łączna powierzchnia zabudowy wraz z tarasem wynosi około 70 m2.

Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem zaadaptowanego budynku, pozostając w rozdzielności majątkowej. Strona wskazała, że w tym budynku realizuje własne potrzeby mieszkaniowe i zamieszkuje. Obecnie działki zostały przekształcone i podzielone, aby usprawnić podział spadkowy w razie śmierci Strony. Działka nr [...] została podzielona na 3 działki, w czym 2 są drogami dojazdowymi do działki w środkowym pasie o nr [...], a działka nr [...] została podzielona na 2 działki. Obecne numery działek do tej nieruchomości: [...] – to jest działka od ul. [...], [...]– [...] działka o powierzchni około 974 m2. Wydzielone z działki nr [...] drogi dojazdowe do działki środkowej to działki nr [...] i nr [...].

Dom z bala: nr [...], lokalizacja: [...], powierzchnia działki około 1380 m2 plus służebność w działkach o nowych nr: [...] i [...] o łącznej powierzchni około 55 m2, plus ww. droga dojazdowa wydzielona z działki nr [...] o nowym nr [...], lokalizacja: [...], o powierzchni około 13 7m2.

Działka na dom kontenerowy: nr [...] o powierzchni około 1309 m2 plus droga dojazdowa wydzielona z działki nr [...] o nr [...], położenie [...], o powierzchni około 135 m2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, gdyby nie padła ofiarą oszustów, całą kwotę ze sprzedaży domy przy [...] w Ł. wydatkowałaby na budowę i wykończenie domu z bala, a budynki, które były w planie według warunków zabudowy i miały tworzyć część zabudowy całości nieruchomości byłyby finalizowane później z dochodów i ewentualnie kredytu. Strona miała w planie zagospodarowanie działek w taki sposób, aby bliska rodzina mogła mieszkać z nią i wspierać ją w prowadzeniu rodziny zastępczej z funkcją pogotowia dla noworodków, jak również znacznie podnieść wartość całej nieruchomości.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawczyni sformułowała następujące pytania:

1. 1. Czy z godnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. zakup kontenera socjalnego mającego służyć jako konstrukcja bazowa domu modułowego, może stanowić wydatek na cele mieszkaniowe?
2. 2. Czy opisane we wniosku wydatki, takie jak: drewno kantówki/deski, stal, wkręty, śruby, kleje do styropianu, pianki montażowe, styropian izolacyjny, blachodachówka, parapety, okna, drzwi, terakota, płyty ścienne, płyty OSB, przewody elektryczne, gniazda i przełączniki, szambo, kanalizacja – rury, odpływy, wkręty, bojler Zelmeh, rekuperacja, bloczki, beton, membrany izolacyjne, deski elewacyjne, impregnaty do drewna, ogrzewanie podłogowe i wszelkie materiały budowlane potrzebne do postawienia budynku mieszkalnego, wyposażenie stałej zabudowy takiej jak szafy na wymiar/drzwi do łazienki, kabina prysznicowa, umywalka z szafką do łazienki, szafka wisząca trwale związana ze ścianą, meble kuchenne w zabudowie stałej, panele ścienne i podłogowe, terakota, glazura związane z przebudową według art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., mogą stanowić wydatki na własne cele mieszkaniowe?
3. 3. Czy koszt wynajmu toalety zewnętrznej na czas budowy i doprowadzenia kanalizacji do adaptowanego budynku również może stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe?
4. 4. Czy koszt najmu sprzętu specjalistycznego takiego jak: otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu, może stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe?
5. 5. Czy pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego, mogą stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe?
6. 6. Czy wydatek poniesiony na opłatę za pośrednictwo w zakupie działki gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, może zostać uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c u.p.d.o.f.?
7. 7. Czy opłaty notarialne (taksy notarialne) związane z zawarciem umowy nabycia działki, stanowią wydatek na własne cele mieszkaniowe uprawniający do zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży innej nieruchomości?

We Wniosku Skarżąca przedstawiła własne stanowisko.

W ocenie Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, zakup kontenera socjalnego w kwocie 21000 zł, mającego służyć jako konstrukcja bazowa domu modułowego może stanowić wydatek na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., pod warunkiem, że w wyniku prowadzonych prac powstanie budynek mieszkalny w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego – w przypadku Strony jest to dom, w którym mieszka na stałe. Uzasadniając swoje stanowisko, Wnioskodawczyni powołała się na cel inwestycji, wskazując, że wydatki na własne cele mieszkaniowe obejmują m.in. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) u.p.d.o.f., wykorzystanie kontenera jako prefabrykowanego modułu konstrukcyjnego jest formą technologii budowy domu modułowego trwale związanego z gruntem; posadowionego na stopach fundamentowych, ocieplonego i zadaszonego wraz z tarasem.

W odniesieniu do pytania nr 2, zdaniem Strony, wszystkie wymienione wydatki mogą zostać zaliczone do wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) oraz d) u.p.d.o.f. Materiały konstrukcyjne i instalacyjne: wydatki na drewno (kantówki, deski), stal, bloczki, beton, wkręty, membrany, blachodachówkę oraz instalacje (elektryczne, kanalizacyjne, ogrzewanie podłogowe, rekuperacja, szambo, bojler), gdyż są niezbędne do wzniesienia budynku mieszkalnego i jako takie mieszczą się w definicji budowy budynku mieszkalnego.

Z kolei elementy wykończeniowe: okna, drzwi, parapety, panele podłogowe, terakota i glazura stanowią standardowe elementy wykończenia wnętrz, które determinują zdatność budynku do zasiedlenia. Wyposażenie stałe: zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą i interpretacyjną (np. interpretacja ogólna Ministra Finansów nr DD2.8202.4.2020), wydatki na meble w zabudowie kuchennej, szafy wnękowe (na wymiar) oraz armaturę łazienkową (kabina, umywalka z szafką) stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe i są trwale połączone z konstrukcją budynku, a elementy te czynią lokal funkcjonalnym i mieszkalnym.

W ocenie Strony, w odniesieniu do pytania nr 3, koszt wynajmu toalety zewnętrznej na czas budowy oraz doprowadzenia przyłącza kanalizacyjnego do adaptowanego budynku może stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., gdyż każda budowa musi posiadać odpowiednie zaplecze sanitarne dla osób wykonujących prace, bez zapewnienia toalety, legalne prowadzenie prac budowlanych lub adaptacyjnych jest niemożliwe. Ponadto, wydatki na wynajem toalety są bezpośrednio związane z realizacją inwestycji (budową lub adaptacją budynku na cele mieszkalne). Są to koszty niezbędne do przeprowadzenia prac, które docelowo mają służyć zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Choć wynajem toalety nie jest "materiałem budowlanym", stanowi element niezbędnych kosztów obsługi inwestycji, podobnie jak przyłącza mediów czy wywóz gruzu, które są akceptowane przez organy podatkowe jako element kosztorysu budowy lub remontu.

Poniesienie tego kosztu jest warunkiem zgodnego z prawem i technicznie możliwego przeprowadzenia adaptacji budynku. Wydatek ten jest nierozerwalnie związany z celem, jakim jest budowa lub remont własnego lokalu mieszkalnego.

W odniesieniu do pytania nr 4, zdaniem Strony, wydatki poniesione na najem sprzętu specjalistycznego (takiego jak otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu), stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.. Koszty te są niezbędnym elementem procesu budowlanego/remontowego prowadzonego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Wynajem urządzeń zamiast ich zakupu jest działaniem ekonomicznie uzasadnionym i racjonalnym, a efekt ich wykorzystania zostaje trwale związany z substancją budynku. Wynajem otwornicy, zagęszczarki czy łaty wibracyjnej służy realizacji prac budowlanych (np. przygotowanie podłoża, wykonanie instalacji). Bez tych narzędzi realizacja inwestycji mieszkaniowej byłaby niemożliwa lub znacznie utrudniona. Ustawa o PIT nie zawiera zamkniętego katalogu wydatków. Skoro za wydatek na cele mieszkaniowe uznaje się zakup materiałów budowlanych, to za taki sam wydatek należy uznać koszt narzędzi niezbędnych do ich przetworzenia i wbudowania, o ile służą one realizacji tej konkretnej inwestycji.

W odniesieniu do pytania nr 5, w ocenie Strony, wydatki poniesione na pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne, opłaty urzędowe związane z procesem budowlanym oraz koszty biura architektonicznego (projektu) stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) u.p.d.o.f. Proces budowy jest przedsięwzięciem złożonym, a poniesienie kosztów, takich jak projekt architektoniczny czy badania gruntu jest prawnym i technicznym jest wymogiem niezbędnym do rozpoczęcia i realizacji inwestycji. Mapy do celów projektowych oraz badania geosondą są integralną częścią dokumentacji projektowej, bez której uzyskanie pozwolenia na budowę i realizacja inwestycji mieszkalnej byłaby niemożliwa. Opłaty urzędowe (np. za wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę) są nierozerwalnie związane z procesem nabycia uprawnień do budowy własnego lokum, co wpisuje się w cel ustawowy zwolnienia.

Ponieważ docelowym efektem tych wydatków jest powstanie budynku, w którym będzie realizowała własne potrzeby mieszkaniowe, koszty te powinny być uznane za uprawniające do skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej w 2025 r.

W ocenie Strony, w odniesieniu do pytania nr 6 odpowiedź za zadane pytanie brzmi: tak. Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że usługa pośrednika była niezbędna do finalizacji zakupu konkretnej działki pod budowę domu, gdyż sprzedający mieli podpisaną umowę wyłączności, bez tego wydatku nabycie nieruchomości realizującej cele mieszkaniowe nie doszłoby do skutku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 7, odpowiedź za zadane pytanie brzmi: tak. W uzasadnieniu Strony wskazała, że opłaty notarialne są one niezbędnym i nierozerwalnym kosztem nabycia nieruchomości. Bez sporządzenia aktu notarialnego przeniesienie własności nie jest prawnie skuteczne, a wydatek ten jest bezpośrednio związany z nabyciem gruntu na własne cele mieszkaniowe. Strona dodała, że interpretacje z 2025 r. często potwierdzają, że koszty notarialne, sądowe oraz podatek PCC przy zakupie nowej nieruchomości mieszczą się w katalogu wydatków na własne cele mieszkaniowe.

Jednocześnie Strona wskazała, że budynek budowany na bazie kontenera socjalnego służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych, jest to budynek w którym mieszka, co jest kluczowym warunkiem skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

W uzupełnieniu wniosku z 28 grudnia 2025 r., na sformułowane przez organ pytania, Strona odpowiedziała na następująco:

1. a) Kiedy zakupiła pani działkę, na której postawiono kontener socjalny oraz czy zakupiona działka jest działką budowlaną?
2. - obie działki stanowiły wspólny plan zagospodarowania terenu pod inwestycję, na podstawie decyzji z dnia 28 marca 2022 r. o numerze [...]. – więc są działkami budowlanymi.
3. b) Czy złożyła Pani w starostwie powiatowym lub do prezydenta miasta na prawach powiatu wniosek w sprawie zmiany sposobu użytkowania kontenera socjalnego na budynek mieszkalny (proszę wskazać datę) i czy otrzymała Pani decyzje w tym zakresie - jaka i kiedy? Czy uzyskała Pani ww. decyzje zmieniającą status kontenera socjalnego na budynek mieszkalny do końca 2024 r.? Proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie.
4. - pozwolenie na budowę [...] uzyskałam 19 marca 2024r. Wstępnie planowałam dom modułowy S., niestety pogarszające się warunki finansowe nie pozwoliły na zakup wykończonego domu modułowego, więc w od marca 2024 r. postanowiłam wykorzystać kontener socjalny jako główna bazę konstrukcyjną, wiążąc go trwale z gruntem, prace były wykonywane metodą gospodarczą (samodzielnie) i wynajem sprzętu zastąpił konieczność zatrudnienia zewnętrznej firmy wykonawczej, co jest formą optymalizacji kosztów budowy. Nieistotne dla pozwolenia na budowę zmiany zostały regulowane przez architekta projektami zamiennymi, adaptacja kontenera jako bazy jest również formą modułowej technologii stawiania budynków mieszkalnych całorocznych, z zewnątrz prace wykończeniowe nadal trwają. Wszelkie zmiany zostały zatwierdzone decyzją [...] r. z dnia 07.11.2025 r., na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 19.03.2024 r.
5. c) Kiedy uzyskała Pani pozwolenie na budowę dotyczące zgody na przeprowadzenie prac adaptacyjnych?
6. - kontener służył jako moduł więc wchodził w zakres projektu budowlanego, na którego budowę zostało wydane pozwolenie [...], decyzja zatwierdzająca zmiany została wydana 7.11.2025 r. (pragnę nadmienić, iż jest to budynek do 70 m2, który według Art. 29 Prawa budowalnego nie wymaga uzyskania wszelkich pozwoleń, mimo to chciałam mieć pewność o zgodności mojego domu z prawem budowlanym.
7. d) Jakie konkretnie wydatki związane z adaptacja kontenera socjalnego na budynek mieszkalny zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi mieszkaniowej i w jakim okresie je Pani poniosła? Proszę przy tym wskazać rodzaj materiałów budowlanych wykorzystanych do adaptacji oraz przeprowadzonych prac (usług) budowlanych, które to wydatki zamierza Pani rozliczyć w ramach ulgi mieszkaniowej oraz wskazać datę poniesienia tych wydatków.
8. - na chwilę obecną nie mogę szczegółowo opisać każdego zakupu, gdyż posiadam jedynie zestawienie sporządzone na podstawie oryginałów faktur. Lista artykułów, które były kupowane wymienione w zestawieniu.

e). Jakie konkretnie wydatki dotyczące "wyposażenia stałego" zaadaptowanego budynku zamierza Pani rozliczyć w ramach ulgi mieszkaniowej i kiedy poniosła Pani te wydatki?

1. - szafy, wszystkie zabudowy, bojler, rekuperacja ścienna, drzwi przesuwne do łazienki, wyposażenie łazienki, meble kuchenne, oświetlenie, ogrzewanie podłogowe, panele podłogowe, panele ścienne.
2. f) Czy posiada Pani wystawione na siebie rachunki i faktury lub inne udokumentowane rzetelne i wiarygodne dowody (np. umowa zawarta z wykonawca prac remontowo- budowlanych lub potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie) potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na adaptacje kontenera socjalnego na budynek mieszkalny?
3. - Tak, posiadam wszystkie faktury i paragon uwzględnione w zestawieniach
4. g) Czy uzyskała Pani od Naczelnika Urzędu Skarbowego pisemna decyzje zezwalająca na "wydłużenie czasu wydatkowania pieniędzy ze sprzedaży domu w Ł."?
5. - Nie, nie dostałam, ponieważ zostałam wprowadzona w błąd przez urzędnika w US w [...], iż nie ma takiej możliwości, dopiero w lutym 2025 dowiedziałam się, iż jednak taka możliwość istnieje.

Po rozpoznaniu wniosku, interpretacją indywidualną z 26 stycznia 2026 r., Dyrektor KIS stwierdził, że stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych, w części dotyczącej możliwości zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w związku z wydatkowaniem przychodu na:

1. • opłatę za pośrednictwo w zakupie działki gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i opłaty notarialne związane z zawarciem umowy nabycia działki (pyt. nr 6, 7) – jest prawidłowe,
2. • zakup kontenera socjalnego (pyt. nr 1) – jest nieprawidłowe,
3. • drewno kantówki/deski, stal, wkręty, śruby, kleje do styropianu, pianki montażowe, styropian izolacyjny, blachodachówkę, parapety, okna, drzwi, terakotę, płyty ścienne, płyty OSB, przewody elektryczne, gniazda i przełączniki, szambo, kanalizację – rury, odpływy, wkręty, bojler, rekuperację, bloczki, beton, membrany izolacyjne, deski elewacyjne, impregnaty do drewna, ogrzewanie podłogowe, wyposażenie stałej zabudowy takiej jak szafy na wymiar/drzwi do łazienki, kabinę prysznicową, umywalkę z szafką do łazienki, szafkę wiszącą trwale związaną ze ścianą, meble kuchenne w zabudowie stałej, panele ścienne i podłogowe, glazurę – związane z przebudową, oraz wynajem toalety zewnętrznej na czas budowy i doprowadzenia kanalizacji do adaptowanego kontenera, najem sprzętu specjalistycznego takiego jak: otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu, a także na pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego (pyt. nr 2, 3, 4, 5) – jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu wydanej interpretacji Dyrektor KIS wskazał, że sprzedaż przez Stronę w 2021 r. zabudowanej nieruchomości, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca 2016 r., w którym nastąpiło nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu (działki) i zakup budynku wzniesionego na tym gruncie.

Zdaniem Dyrektora KIS, wydatkowanie tego przychodu w części przeznaczonej na opłatę za pośrednictwo w zakupie działki gruntu pod budowę budynku mieszkalnego i opłaty notarialne związane z zawarciem umowy nabycia działki, stanowi wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. i podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.

Natomiast wydatkowanie tego przychodu w części przeznaczonej na zakup kontenera socjalnego niepołączonego trwale z gruntem, nie stanowi wydatku poniesionego na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f. i nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., ponieważ obiekt ten nie stanowi budynku w świetle przepisów Prawa budowlanego, a jeśli tak – to nie jest ani "budynkiem mieszkalnym", ani "budynkiem niemieszkalnym", o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt a), d) i e).

W konsekwencji, wydatkowanie tego przychodu w części przeznaczonej na: drewno kantówki/deski, stal, wkręty, śruby, kleje do styropianu, pianki montażowe, styropian izolacyjny, blachodachówkę, parapety, okna, drzwi, terakotę, płyty ścienne, płyty OSB, przewody elektryczne, gniazda i przełączniki, szambo, kanalizację – rury, odpływy, wkręty, bojler, rekuperację, bloczki, beton, membrany izolacyjne, deski elewacyjne, impregnaty do drewna, ogrzewanie podłogowe, wyposażenie stałej zabudowy takiej jak szafy na wymiar/drzwi do łazienki, kabinę prysznicową, umywalkę z szafką do łazienki, szafkę wiszącą trwale związaną ze ścianą, meble kuchenne w zabudowie stałej, panele ścienne i podłogowe, glazurę – związane z przebudową kontenera, oraz w części przeznaczonej na wynajem toalety zewnętrznej na czas budowy i doprowadzenia kanalizacji do adaptowanego kontenera, najem sprzętu specjalistycznego takiego jak: otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu, a także w części przeznaczonej na pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego, nie stanowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. i nie podlega zwolnieniu w trybie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

Na powyższą interpretację indywidualną Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi pełnomocnik Strony zaskarżył interpretację w tej części, w której organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, tj. dotyczącej możliwości zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w związku z wydatkowaniem przychodu z ww. tytułu na:

1. 1. zakup kontenera socjalnego - pytanie nr 1;
2. 2. zakup drewna kantówki/deski, stali, wkrętów, śrub, kleju do styropianu, pianki montażowej, styropianu izolacyjnego, blachodachówki, parapetów, okien, drzwi, terakotę, płyty ścienne, płyty OSB, przewody elektryczne, gniazda i przełączniki, szambo, kanalizację - rury, odpływy, wkręty, bojler, rekuperację, bloczki, beton, membrany izolacyjne, deski elewacyjne, impregnaty do drewna, ogrzewanie podłogowe, wyposażenie stałej zabudowy takiej jak szafy na wymiar/drzwi do łazienki, kabinę prysznicową, umywalkę z szafką do łazienki, szafkę wiszącą trwale związaną ze ścianą, meble kuchenne w zabudowie stałej, panele ścienne i podłogowe, glazurę - związane z przebudową, oraz wynajem toalety zewnętrznej na czas budowy i doprowadzenia kanalizacji do adaptowanego kontenera, najem sprzętu specjalistycznego takiego jak: otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu, a także na pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego - pytania nr 2, 3, 4, 5.

Na podstawie art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżonej interpretacji zarzucono dopuszczenie się błędu wykładni, jak i niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, poprzez:

1. 1) dokonanie wadliwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego w postaci art. 21 ust 25 pkt 1 lit a) u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, iż w oparciu o hipotezę tej normy należy dokonywać oceny czy obiekt kontenerowy podlega lub nie zaliczeniu do wydatków kwalifikowanych z art 21 ust 25 pkt 1 u.p.d.o.f., co z kolei spowodowało nieprawidłową ocenę, iż z uwagi na to, że w dacie zakupu obiekt ten nie spełniał definicji "budynku" w myśl ustawy prawo budowlane i nie stanowił również "budynku mieszkalnego" ani "budynku niemieszkalnego" nie podlega on zakwalifikowaniu do wydatków wymienionych w art 21 ust 25 pkt 1 u.p.d.o.f., gdzie prawidłowo dokonana subsumpcja winny opierać się o treść art. 21 ust. 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f., co powoduje, że obiekt kontenerowy w przedstawionym stanie faktycznym powinien kwalifikować się do wydatków wchodzących w zakres normy art. 21 ust 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f. (pytanie numer 1);
2. 2) dokonanie niewłaściwej oceny co do braku zastosowania przepisu prawa materialnego art 21 ust 1 pkt 131 w zw. z art 21 ust 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f., poprzez brak objęcia wskazaną normą wydatku poniesionego przez Skarżącą na zakup obiektu kontenerowego stanowiącego element konstrukcyjny budynku mieszkalnego wybudowanego na właśnie cele mieszkaniowe, do którego to wydatku znajduje zastosowanie Interpretacja Ogólna Ministra Finansów i Gospodarki z 2 stycznia 2026 roku nr DPL2.8401.6.2025 (pytanie numer 1);
3. 3) dokonanie nieprawidłowej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f., poprzez nieprawidłowe stwierdzenie braku zastosowania wskazanej normy do wydatku poniesionego przez Skarżącą na wynajem toalety niezbędnej dla zapewnienia zaplecza sanitarnego pracowników w ramach przepisów BHP i stanowiącej część procesu inwestycyjnego (pytanie nr 4)
4. 4) dokonanie nieprawidłowej wykładni art 21 ust 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f., poprzez nieprawidłowy brak objęcia wskazaną normą wydatku poniesionego przez Skarżącą na zakup drewna kantówki/deski, stal, wkręty, śruby, kleje do styropianu, pianki montażowe, styropian izolacyjny, blachodachówkę, parapety, okna, drzwi, terakotę, płyty ścienne, płyty OSB, przewody elektryczne, gniazda i przełączniki, szambo, kanalizację - rury, odpływy, wkręty, bojler, rekuperację, bloczki, beton, membrany izolacyjne, deski elewacyjne, impregnaty do drewna, ogrzewanie podłogowe, wyposażenie stałej zabudowy takiej jak szafy na wymiar/drzwi do łazienki, kabinę prysznicową, umywalkę z szafką do łazienki, szafkę wiszącą trwale związaną ze ścianą, meble kuchenne w zabudowie stałej, panele ścienne i podłogowe, glazurę - związane z przebudową, doprowadzenia kanalizacji do adaptowanego kontenera, koszt najmu sprzętu specjalistycznego takiego jak: otwornica, zagęszczarka, łata wibracyjna, maszynka do cięcia styropianu, a także na pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego, do których to wydatków znajduje zastosowanie Interpretacja Ogólna Ministerstwa Finansów z 13 października 2021 r. nr DD2.8202.4.2020 i wydatki te stanowią wydatki kwalifikowane w świetle art. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit d) u.p.d.o.f., a nadto warunkiem ich zakwalifikowania do wydatków objętych normą nie jest przesłanka prawidłowego montażu w okresie wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., lecz poniesienie wydatku (pytanie nr 2, 3,4, 5).

Wobec zarzucanych uchybień Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji w zaskarżonej części dotyczącej pytań nr 1, 2, 3, 4, 5 i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla interpretację w całości albo w części jeżeli stwierdzi: (a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub (c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku niestwierdzenia podstaw do uwzględnienia skargi na interpretację w całości albo w części, skarga podlega oddaleniu w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 14b § 2 O.p. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.).

Stosownie do przepisu art. 14c § 1 O.p., interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.).

Organ interpretacyjny winien wyczerpująco i kompleksowo odnieść się do stanowiska wnioskodawcy, a przedstawiając własny pogląd w sprawie zobowiązany jest go rzetelnie i konkretnie uzasadnić. Przy czym argumentacja ta nie może ograniczać się wyłącznie do powołania przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie. Pominięcie w wydanym rozstrzygnięciu elementów ważkich z punktu widzenia oceny stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, świadczy o wadliwym działaniu organu w sprawie i stanowi istotne naruszenie procedury, w wyniku którego to uchybienia strona nie dostaje wystarczającej informacji prawnej o przysługujących jej prawach lub ciążących na niej obowiązkach.

Tym samym brak pełnego odniesienia się przez organ do zajętego we wniosku stanowiska podmiotu występującego o wydanie interpretacji indywidualnej uniemożliwia realizację celu wydania tej interpretacji, czyli uzyskania przez podatnika rzetelnej i pełnej informacji o jego sytuacji prawnopodatkowej w konkretnym stanie faktycznym. Uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej, spełniające wymagania wynikające z art. 14c § 2 O.p. winno zawierać nie tylko przytoczenie przepisów prawa, na których organ oparł swoje stanowisko, ale również wyjaśnienie znaczenia tych przepisów w kontekście podanego przez stronę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), ze wskazaniem jego istotnych znamion (por. wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 17 maja 2017r., sygn. akt I SA/Po 1066/16; w Krakowie z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 921/22; w Szczecinie z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 464/17; wyroki NSA: z dnia 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt II FSK 1271/18; z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2421/18 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywołany pogląd jest powszechnie i jednolicie podzielany w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy,

1. – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 235 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: kc), przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym. Przepis art. 237 kc ustawy stanowi, że do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. Oznacza to, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, w sytuacji kiedy podatnik najpierw nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu, a następnie prawo to zostało przekształcone w prawo własności, dla celu określenia upływu pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. znaczenie ma moment nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W rozpatrywanej sprawie 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. należało zatem liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Strona nabyła prawo wieczystego użytkowania gruntu (działki) i dokonała zakupu budynku wzniesionego na tym gruncie, tj. od końca 2016 r. W tej sytuacji, sprzedaż przez Stronę w 2021 r. nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca 2016 r., w którym nastąpiło nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu (działki) i zakup budynku wzniesionego na tym gruncie. Okoliczność ta nie jest sporna między stronami.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f., może być jednak objęty zwolnieniem z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W dalszych jednostkach redakcyjnych art. 21 u.p.d.f. ustawodawca uściślił wyrażenia "własne cele mieszkaniowe", a także "własny budynek, lokal lub pomieszczenie".

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1. 1) wydatki poniesione na:
2. a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
3. b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
4. c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
5. d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
6. e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 25a u.p.d.o.f., za wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Stosownie do art. 21 ust. 26 u.p.d.o.f., poprzez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego na własne cele mieszkaniowe. Warunkiem zastosowania omawianej ulgi jest stwierdzenie celowości działania podatnika w zakresie wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Przepisy regulujące stosowanie omawianej ulgi podatkowej muszą być, jak i przepisy dotyczące stosowania innych ulg podatkowych, interpretowane i stosowane ściśle.

A zatem nawet przyjmując, że do zastosowania ulgi mieszkaniowej wystarczające jest wydatkowanie przychodu ze zbycia w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, nie może budzić wątpliwości cel wydatkowania przychodu ze sprzedaży.

W rozpatrywanej sprawie, z przedstawionego przez Stronę opisu stanu faktycznego wynika, że część przychodu uzyskanego w dniu 24 maja 2021 r. ze sprzedaży nieruchomości przy ul. [...] w Ł., Skarżąca wydatkowała w dniu 28 listopada 2022 r. (kwotę 21 000 zł) na zakup kontenera socjalnego (faktura [...]), który postanowiła zaadaptować na budynek mieszkalny.

Każdy z wydatków określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 pkt u.p.d.o.f. tylko wtedy będzie uprawniał do ulgi mieszkaniowej, gdy podatnik jednocześnie wykaże, że został on poniesiony na własne cele mieszkaniowe. Kierunkowość wydatku określona wyrażeniem "własne cele mieszkaniowe" jest istotą instytucji ulgi mieszkaniowej. Innymi słowy, nie jest wystarczające wykazanie, że konkretny wydatek mieści się w rodzajowym katalogu wydatków przewidzianych przez ustawodawcę, ale konieczne jest jednoczesne wykazanie, że taki zakup był związany z realizacją przez podatnika jego własnego celu mieszkaniowego.

Odmawiając uznania powyższego wydatku na zakup kontenera socjalnego za spełniający warunki zwolnienia podatkowego opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. d) u.p.d.o.f. Dyrektor KIS wskazał, że wobec braku definicji pojęć "budynku", "budynku mieszkalnego" i "budynku niemieszkalnego" w ustawie podatkowej, należało odnieść się do przepisów prawa budowlanego i zbudować ją w oparciu o przepisy Prawa budowlanego. Organ stwierdził zatem, że w reżimie ustawy budowlanej, w momencie zakupu kontener socjalny nie był trwale związany z gruntem oraz mógł zostać odłączony od podłoża i przeniesiony w inne miejsce, nie spełniał więc definicji "budynku" w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, a skoro tak, to nie mógł być ani "budynkiem mieszkalnym", o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i d) u.p.d.o.f.), ani też "budynkiem niemieszkalnym", a o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. e) u.p.d.o.f. W związku z tym wydatek do zakup opisanego kontenera socjalnego nie podlega przedmiotowemu zwolnieniu.

W konsekwencji, wydatki poniesione przez Stronę w związku z przebudową i adaptacją przedmiotowego kontenera i doprowadzeniem do niego mediów (pyt. 2), wydatki przeznaczone na wynajem toalety zewnętrznej na czas przebudowy i doprowadzenia kanalizacji do kontenera (pyt. 3), najem specjalistycznego sprzętu (pyt. 4), pomiary geodezyjne i badanie terenu geosondą, usługi kartograficzne oraz opłaty urzędowe i koszt biura architektonicznego (pyt. 5), również nie stanowią wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) i e) u.p.d.o.f. i nie podlegają zwolnieniu w trybie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Skoro bowiem wydatki te zostały poniesione na przebudowę i adaptację kontenera socjalnego, który w momencie zakupu nie stanowił budynku w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego i nie stanowił "budynku mieszalnego" (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)), ani "budynku niemieszkalnego" (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. e) u.p.d.o.f.), a kontener ten, po związaniu go z gruntem do końca 2024 r. nie uzyskał statusu budynku mieszkalnego, to nie można uznać tych wydatków za poniesione na własne cele mieszkaniowe w trybie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.

Dodatkowo Dyrektor KIS uznał, że wydatek na wynajem toalety (pyt.

3) nie jest bezpośrednio związany z budynkiem mieszkalnym, zatem nie spełnia dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. Zdanie Dyrektora KIS, koszty związane z wydatkami na zewnętrzną toaletę podczas adaptacji kontenera, stanowią element infrastruktury budowlanej, który ma na celu zapewnienie wygody i higieny pracowników na terenie budowy.

Kontrola zaskarżonej interpretacji doprowadziła Sąd do konkluzji, że dokonana przed Dyrektora KIS w treści zaskarżonej interpretacji wykładnia przepisów prawa podatkowego dotycząca zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. jest nieprawidłowa z uwagi na wprowadzenie dodatkowych, pozaustawowych warunków opisywanego zwolnienia podatkowego, nie wynikających z brzmienia przepisów u.p.d.o.f., a także nieuprawnione posługiwanie się przy definiowaniu pojęć prawa podatkowego, definicjami dotyczącymi innych dziedzin prawa, głównie prawa budowlanego.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że "w kształcie normatywnym tego zwolnienia ustawodawca nie odsyła wprost do przepisów Prawa budowlanego, jak czyni to w innych regulacjach, jak choćby w stanie prawnym do 1 stycznia 2025 r. w ramach podatku od nieruchomości, gdzie przy definicji budynku i budowli odsyłał do obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, Dz. U. z 2023 r., poz. 70). Kluczowe zatem jest spostrzeżenie, czy brak odesłania do Prawa budowlanego, a przy tym posłużenie się pojęciem budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowi podstawę do zastosowania definicji budynku i budynku mieszkalnego jednorodzinnego z regulacji art. 3 pkt 2 i 2a P.b." (vide wyrok NSA z 19 maja 2026 r., sygn. akt III FSK 1463/24, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA, dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Wobec powszechnie przyjmowanej w orzecznictwie autonomii pojęć przepisów prawa podatkowego, należy stwierdzić, że skoro normodawca w ramach zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. i art. 21 ust. 25a u.p.d.o.f. nie posłużył się (jak w opisanym wyżej wypadku przepisów dotyczących podatku od nieruchomości) odesłaniem do przepisów Prawa budowlanego, tym samym nie można poszukiwać znaczenia tych terminów w innych regulacjach zawartych poza prawem podatkowym, co mogłoby się wiązać także z formułowaniem dodatkowych warunków zwolnienia nieprzewidzianych przez ustawodawcę podatkowego (por. powołany wyrok NSA z 19 maja 2026 r., III FSK 1463/24).

Tak właśnie zdarzyło się w rozpoznawanej sprawie, gdzie organ wzywał Wnioskodawczynię do wskazania, czy i kiedy złożyła w starostwie powiatowym lub do prezydenta miasta wniosek w spawie zmiany sposoby użytkowania kontenera socjalnego na budynek mieszkalny oraz czy do końca roku 2024 r. budynek uzyskał status budynku mieszkalnego według prawa budowlanego. Takie działanie było nieuprawnione. W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, Dyrektor KIS niepotrzebnie pytał Stronę czy uzyskała decyzję zmieniającą status kontenera socjalnego na budynek mieszkalny do końca 2024 r. oraz czy budynek mieszkalny został już oddany do użytkowania, a następnie nieprawidłowo wskazał te okoliczności jako podstawę uznania stanowiska strony za nieprawidłowe. Regulacje art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. i art. 21 ust. 25 a), d) i e) u.p.d.o.f. nie uzależniają opisywanego zwolnienia ani od spełnienia definicji budynku w Prawie budowlanym, ani od uzyskania przez budynek statusu "budynku mieszkalnego" w reżimie Prawa budowalnego ani też od formalnego oddania tego budynku do użytkowania. W ten sposób organ błędnie uzależnił możliwość zastosowania opisywanego zwolnienia podatkowego od spełnienia pozaustawowych warunków.

Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjnym w powołanym wyżej wyroku z 19 maja 2026 r., III FSK 1463/24, ustawa Prawo budowlane służy innemu celowi niż prawo podatkowe, stąd też zastosowanie wykładni systemowej zewnętrznej wymaga wnikliwego rozważenia, aby poprzez jej zastosowanie nie doprowadzić do sytuacji oparcia wyniku wykładni na dodatkowych warunkach, które nie wynikają z treści przepisu statuującego dane zwolnienie podatkowe. Taka sytuacji zaistniała w rozpoznawanej sprawie, ponieważ Dyrektor KIS nadał własne znaczenie pojęciom budynku, budynku mieszkalnego oraz budynku niemieszkalnego, uzależniając możliwość skorzystania ze zwolnienia od warunków przewidzianych w innej ustawie. Tymczasem, jak wskazuje się w literaturze, definicje zamieszczone w aktach normatywnych należących do innych gałęzi prawa co do zasady nie mają mocy wiążącej przy wykładni przepisów prawa podatkowego.

Definicje ustawowe są konstruowane na użytek danej dziedziny prawa, a nawet konkretnego aktu normatywnego, dla zapewnienia jego komunikatywności (B. Brzeziński, Wykładnia prawa podatkowego. Zagadnienia filozofii, teorii i praktyki, Warszawa 2026, s. 132-133).

W szczególności w orzecznictwie NSA kształtującym się w oparciu o zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., wskazywano na swoiste, autonomiczne rozumienie wyrażeń użytych w konstrukcji zwolnienia podatkowego, bez oparcia na przepisach ustawy Prawo budowlane. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 3510/17 uznał, że,,Skoro zatem ustawodawca przewidział w ustawie zwolnienie podatkowe związane z wydatkami na budowę lokalu, a jednocześnie nie jest możliwe zbudowanie (w rozumieniu przepisów prawa budowlanego) pojedynczego samodzielnego lokalu mieszkalnego, to przyjąć należy, że przyjął swoiste, odmienne znaczenie tego pojęcia niż w prawie budowlanym. Nie podał jednakże definicji legalnej tego pojęcia. Należy zatem nadać mu takie znaczenie, które pozwoli na stosowanie tej części przepisu.’’

W tej sytuacji, jeżeli ustawodawca zdecydował się na realizację określonego celu pozafiskalnego, a zatem społecznego opodatkowania, to cel ten ma istotne znaczenie przy odkodowaniu zakresu tego zwolnienia podatkowego. Dla uznania określonego obiektu za budynek mieszkalny decydującym winien być zatem cel, któremu przedmiotowy budynek ma służyć również w przyszłości, tj. zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (vide: wyrok NSA 19 maja 2026 r., sygn. akt III FSK 1463/24).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Skarżąca po sprzedaży domu przy ul. [...] w Ł. konsekwentnie dążyła do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, najpierw poprzez budowę domu z bala (wystąpiła o warunki zabudowy, przygotowywanie fundamentów, przygotowywanie przyłączy prądu i wody, zapłatę 80-% wartości ceny umowy z wykonawcą domu, uzyskała pozwolenie na budowę nr [...] z 26 lipca 2022 r.). Po wystąpieniu trudności z realizacją tego projektu, wnioskodawczyni zdecydowała się wykorzystać decyzję o warunkach zabudowy nr [...] z 19 marca 2024 r. w innej części działki i wybudować tam inny dom modułowy S., a po fiasku i tego projektu, zdecydowała się zamieszkać w kontenerze socjalnym, który nabyła ze środków uzyskanych ze sprzedaży domu przy ul. [...] w Ł. i na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z 19 marca 2024 r., dotyczącego budowy domu modułowego, w którym przedmiotowy kontener miał być jednym z modułów oraz zmian przeprowadzonych przez architekta w drodze projektów zamiennych (zatwierdzonych później decyzją nr [...] z 7 listopada 2025 r.), zdecydowała się na przebudowę i adaptację przedmiotowego kontenera na cele mieszkaniowe, jako budynku mieszkalnego o pow. 70 m2, związując go trwale z gruntem, ocieplając, podłączając wszystkie media i dostosowując go do przepisów budowlanych.

Mimo, że proces adaptacji nie został jeszcze formalnie zakończony i pozostaje w trakcie legalizacji, to w stanie faktycznym sprawy Wnioskodawczyni oświadczyła, że w tym właśnie budynku zamieszkuje, realizując własne potrzeby mieszkaniowe. W ten sposób opisany w stanie faktycznym we wniosku cel wprowadzenia przedmiotowej ulgi podatkowej został jasno wyartykułowany i zadeklarowany jako już osiągnięty.

Skarżąca wykazała zatem, że dokonała zakupu, przebudowy i adaptacji zakupionego kontenera socjalnego na cele mieszkaniowe, związując go trwale z gruntem, ocieplając, podłączając wszelkie media i dostosowując go do obowiązujących przepisów budowlanych. W uzupełnieniu wniosku wyjaśniła, że kontener najpierw miał służyć jako pomieszczenie gospodarcze, część większego projektu budowlanego, związana z budowa budynku mieszkalnego, potem służył jako moduł i wchodził w zakres projekt budowlanego, na którego budowę w dniu 19 marca 2024 r. zostało wydane pozwolenie na budowę nr [...]. Wnioskodawczyni oświadczyła, że tego samego dnia rozpoczęła prace związane z adaptacją kontenera na budynek mieszkalny, a dokonana już adaptacja pozostaje w trakcie legalizacji. Zmiana tego projektu w zakresie przebudowy i adaptacji kontenera na budynek mieszkalny została zaakceptowana decyzją nr [...] z 7 listopada 2025 r. wydaną na podstawie pozwolenia na budowę z 19 marca 2024 r. i aktualnie toczy się dalsze postępowanie legalizacyjne.

Zdaniem Sądu, wobec opisanego we wniosku stanu faktycznego, a w szczególności oświadczenia o zamieszkiwaniu w zaadaptowanym budynku kontenera, nie ulega wątpliwości, że zarówno jego zakup k, jaki i koszty jego przebudowy i adaptacji na budynek mieszkalny, zawierające elementy wymienione w treści pytań 2,3,4,5, były niezbędne dla finalizacji tego przedsięwzięcia i realizowały własny cel mieszkaniowy Wnioskodawczyni.

Ponadto, należy zauważyć, że intencja towarzysząca prawodawcy zarówno przy wprowadzaniu przedmiotowej ulgi, jak i przy nowelizacji tych przepisów była jasna i zmierzała do tego, aby uczynić ją dostępną dla podatników. W orzeczeniach zapadłych na gruncie podobnych spraw NSA wskazywał, że celem przedmiotowego zwolnienia było wspieranie różnych form budownictwa mieszkaniowego poprzez zwolnienie od opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na własne cele mieszkaniowe, wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 u.p.d.o.f.. Jak podkreślano w trakcie prac legislacyjnych, "dodawane zwolnienie mieszkaniowe może pozytywnie wpłynąć na rynek mieszkaniowy oraz zachęcić do lokowania dochodu uzyskanego z omawianego tytułu w nowe inwestycje mieszkaniowe" (zob. uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw Sejm RP VI Kadencji, druk sejmowy nr 1075).

Ustawodawca w odniesieniu do omawianego zwolnienia posługuje się zwrotem niedookreślonym "własnych celów mieszkaniowych". W ocenie NSA, zwrotu tego nie można jednak zawężać. Ustawodawca w żaden sposób nie limituje bowiem lokali, które podatnik może nabyć. To zaś, czy podatnik w drodze nabytych lokali realizuje własne cele mieszkaniowe, bądź jego działania wypełniają znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, wymaga indywidualnej oceny w konkretnym stanie faktycznym (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2017, sygn. akt II FSK 1053/15). Także później, w 2018 r., w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 2854), w kontekście zmiany brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. i dodania ust. 25a, uzasadniono projektowane zmiany umożliwieniem skorzystania z ulgi mieszkaniowej większej grupie podatników, którzy środki uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych wydatkują na własne cele mieszkaniowe; mowa w tym wypadku wprost o "złagodzeniu warunków" korzystania z ulgi, która niewątpliwie ma cel społeczny (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 97/26).

W opinii Sądu, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, własny cel mieszkaniowy Strony, o którym mowa w treści art. 21 ust. 131 ust. 1 u.p.d.o.f., nie dość, że został wyraźnie wskazany i zadeklarownay, to jeszcze został zrealizowany, ponieważ Wnioskodawczyni oświadczyła, że przedmiotowy kontener jest budynkiem mieszkalnym, tzn. jest zamieszkiwany i służy zaspokajaniu jej własnych potrzeb mieszkaniowych.

Wprowadzenie przez Dyrektora KIS ponadnormatywnych warunków możliwości skorzystania z przedmiotowej ulgi, wynikających z brzmienia odrębnych przepisów Prawa budowalnego, w tym łączenie 3-letniego terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. z uzyskaniem przez kontener statusu budynku mieszkalnego w reżimie Prawa budowalnego, a także posługiwanie się definicją budynku zawartą w przepisach Prawa budowalnego było nieuprawnione, nie wynikało z treści przepisów ustawy podatkowej, a dodatkowo nie realizowało interesu społecznego oraz intencji ustawodawcy przy wprowadzaniu tej ulgi i jej nowelizacji.

Zdaniem Sądu, organ interpretacyjny dokonał także błędnej subsumpcji opisanego we wniosku stanu faktycznego pod normę przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1) lit. a, zamiast art. 21 ust. 25 pkt 1) lit. d. W realiach przedstawionych we wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że zakupiony kontener socjalny był co prawda najpierw budynkiem nie spełniającym warunków technicznych przewidzianych w przepisach Prawa budowlanego dla budynków mieszkalnych, był budynkiem niemieszkalnym. Kontener miał jednak od początku służyć jako pomieszczenie gospodarcze i spełniać rolę konstrukcyjną w późniejszym planie budowy domu mieszkalnego, miał być jego częścią. W celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Skarżąca zdecydowała się na jego przebudowę i adaptację na budynek mieszkalny, ale nie było powodów, aby – zgodnie w realiach przedstawionych we wniosku – nie uznać wydatku na zakup kontenera, jako wydatku poczynionego na budowę części mającego powstać w przyszłości budynku mieszkalnego.

W tym stanie rzeczy należało uznać za uzasadnione zarzuty skargi dotyczące błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, tzn. art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a), d) i e) u.p.d.o.f., które miały wpływ na wynika sprawy. Błędna wykładnia treści wyżej powołanych przepisów spowodowała zaś błędną ocenę organu co do stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji w zakresie pytań 1-5. Przy ponownym rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku organ powtórnie oceni przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny z uwzględnieniem wykładni i oceny prawnej wyrażonej przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., uchylił interpretację w zaskarżonej części. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) i opłatę skarbową (17 zł) rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 215).

db