Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zmienił swój wyrok z 9 maja 2012 r. sygn. akt I SA/Go 136/12 w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2012 r. nr [...]. Równocześnie zasądził od organu administracji na rzecz M.B. kwotę 10.594 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania.
Po rozpoznaniu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że uchylone orzeczenie nie zawierało argumentacji przemawiającej za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości.
Po ponownym rozpoznaniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wydał 2 grudnia 2014 r. postanowienie, którym zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 10.594 zł. Sąd uznał, że kosztami niezbędnymi do dochodzenia swoich praw przez stronę skarżącą były:
- – 7200 zł z tytułu wynagrodzenia adwokata w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13) ustalonego, z uwagi na wartość przedmiotu sprawy wynoszącą powyżej 200.00 zł, na podstawie § 6 pkt 7) w zw. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348);
- – 2185 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 100 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa złożonego do spraw o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13);
- – 1092 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13).
Równocześnie Sąd uznał, że do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw strony w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania, nie można zaliczyć wynagrodzenia adwokata za udział w postępowaniach wcześniejszych, gdyż nie mają one waloru niezbędności.
Na powyższe postanowienie zażalenia złożyły obydwie strony postępowania.
Postanowieniem z 25 lutego 2015 r. sygn. akt II FZ 65/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawię do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji wskazał, że stronie należny był zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw zarówno w postępowaniu pierwotnym, jak i wznowieniowym. Na wysokość tych kosztów powinien złożyć się wpis od skargi uiszczony przez skarżącego w sprawie I SA/Go 136/12, koszty wynagrodzenia adwokata w tej sprawie oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Ponadto do kosztów należy także wpis od skargi uiszczony przez skarżącego od skargi o wznowienie postępowania sądowego, a także koszt wynagrodzenia adwokata w niniejszym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a." sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie także do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 P.p.s.a., należy zaś rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ciążący na sądzie rozpoznającym ponownie daną sprawę, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego.
Wskazać należy, że uchylając postanowienie z 2 grudnia 2014 r. dotyczące kosztów postępowania w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny zakwestionował brak uwzględnienia w zasądzonej kwocie kosztów wynagrodzenia adwokata w sprawie I SA/Go 136/12.
W związku z powyższym, za koszty niezbędne do dochodzenia swoich praw przez stronę skarżącą, w myśl art. 200 P.p.s.a., należy uznać:
- – 2185 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 7200 zł z tytułu wynagrodzenia adwokata w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12 ustalonego, z uwagi na wartość przedmiotu sprawy wynoszącą powyżej 200.00zł, na podstawie § 6 pkt 7) w zw. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348);
- – 100 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa złożonego do spraw o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13);
- – 1092 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13);
- – 7200 zł z tytułu wynagrodzenia adwokata w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13) ustalonego, z uwagi na wartość przedmiotu sprawy wynoszącą powyżej 200.00 zł, na podstawie § 6 pkt 7) w zw. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348).
Mając wymienione względy na uwadze Sąd, na podstawie art. 200, 205 § 2 oraz art. 276 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.