Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zmienił swój wyrok z 9 maja 2012 r. sygn. akt I SA/Go 136/12 w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2012 r. nr [...]. Równocześnie zasądził od organu administracji na rzecz M.B. kwotę 10.594 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania.
Po rozpoznaniu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że uchylone orzeczenie nie zawierało argumentacji przemawiającej za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazanym wyżej wyrokiem z 12 czerwca 2014 r. Sąd uwzględnił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a." do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisu o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Oznacza to, że zastosowanie w sprawie znalazł art. 200 P.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Definicję "kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" zawiera art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a..
Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie strona korzysta z usług adwokata, zastosowanie znajdzie § 2. Przepis ten stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odpowiednie stosowanie przepisów o kosztach postępowania, które wykorzystuje sąd I instancji kontrolując zgodność z prawem działalności administracji publicznej, pozwala na zasądzenie w wyroku uwzględniającym skargę o wznowienie postępowania poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji kosztów z kolejnych etapów postępowania, jeśli sąd uzna, że były one niezbędne do dochodzenia swoich praw przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że kosztami niezbędnymi do dochodzenia swoich praw przez stronę skarżącą były:
- – 7200 zł z tytułu wynagrodzenia adwokata w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13) ustalonego, z uwagi na wartość przedmiotu sprawy wynoszącą powyżej 200.00 zł, na podstawie § 6 pkt 7) w zw. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348);
- – 2185 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 100 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 136/12;
- – 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa złożonego do spraw o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13);
- – 1092 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania uiszczonego w sprawie o sygn. akt I SA/Go 266/14 (I SA/Go 582/13).
Równocześnie Sąd uznał, że do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw strony w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania, nie można zaliczyć wynagrodzenia adwokata za udział w postępowaniach wcześniejszych, gdyż nie mają one waloru niezbędności. Jedynie koszty sądowe poniesione w postępowaniu, którego wznowienia domagała się strona, były niezbędne dla merytorycznego rozpoznania skargi, a tym samym umożliwienia stronie uruchomienia trybu nadzwyczajnego i ostatecznego uwzględnienia skargi. To, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, toczącym się na skutek skargi o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem nie oznacza, że dotyczy ono innej sprawy. Nadal jest to jedna sprawa w znaczeniu materialnoprawnym, która wyznacza określony stosunek prawny poddany pod osąd sądu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.