Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. i T. U. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
W dniu [...] 2010 r. (data nadania) skarżący złożyli skargę skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia postanowienia z dnia 27 stycznia 2010 r. Ponadto w piśmie tym zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 26 maja 2010 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od powyższego zarządzenia skarżący wnieśli sprzeciwy, które zostały odrzucone postanowieniami z dnia 2 sierpnia 2010 r. wobec wniesienia ich po terminie.
Postanowieniami z dnia 7 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjnym oddalił zażalenia skarżących wniesione na powyższe postanowienia z dnia 2 sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych.
Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z wymienionych wyżej osób jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt FZ 308/04, niepubl.).
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie są którąkolwiek z wymienionych wyżej osób, dlatego też sporządzoną i podpisaną przez nich osobiście skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Taką skargę zaś, zgodnie z art. 178 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.