Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2009 r. wezwano skarżących J. i T. U. do usunięcia braku formalnego skargi wniesionej na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki polecone z dnia 25 listopada 2009 r. zawierające m.in. powyższe wezwania zostały awizowane w dniu 1 grudnia 2009 r., a następnie wydane skarżącej J. U. w dniu 16 grudnia 2009 r.
W dniu 23 grudnia 2009 r. (data nadania) skarżący wnieśli pismo z tej samej daty, w którym wskazali wartość przedmiotu zaskarżenia.
Następnie w odpowiedzi na wezwania z dnia 7 stycznia 2010 r. dotyczące awizowania przesyłek poleconych z dnia 25 listopada 2009 r. oraz doręczenia przesyłki adresowanej do skarżącego, pracownik Poczty Polskiej w pismach z dnia 14 stycznia 2010 r. wyjaśnił, że przesyłki te były awizowane dwukrotnie, tj. w dniach 1 i 9 grudnia 2009 r., o czym pozostawiono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Nadto wskazano, że przesyłkę adresowaną do J. U. wydano adresatce w dniu 16 grudnia 2009 r., która w tym samym dniu odebrała też przesyłkę adresowaną do T. U..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek zawierających wezwania do usunięcia braku formalnego skargi wynika, że zostały ona doręczone w dniu 16 grudnia 2009 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłki te zostały awizowane po raz pierwszy w dniu 1 grudnia 2009 r., a następnie po raz drugi w dniu 9 grudnia 2009 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 15 grudnia 2009 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 22 grudnia 2009 r. Brak formalny skargi został natomiast usunięty w dniu 23 grudnia 2009 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności.
Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.