Uzasadnienie
A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Z. z dnia 12 sierpnia 2009 r., nr [...], którą ten odmówił umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek na ubezpieczenie społeczne.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 803/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. B.. Odpis orzeczenia wraz z pisemnym uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 listopada 2009 r. W dniu 21 grudnia 2009 r. skarżący złożył w tutejszym Sądzie sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną, jako powód podając osobiste jej sporządzenie przez A. B., nie będącego profesjonalnym pełnomocnikiem. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym na nie zażaleniu, skarżący odebrał w dniu 8 czerwca 2010 r. Następnie pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. A. B. złożył za pośrednictwem tutejszego Sądu do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 19 maja 2010 r.
Postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. tutejszy Sąd przyznał A. B. prawo pomocy poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn., akt II GZ 224/10 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 maja 2010 r., które w konsekwencji stało się ostateczne w toku instancji.
W dniu 13 stycznia 2011 r. radca prawny P. S., pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył zażalenie na prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 19 maja 2010 r. należy uznać za niedopuszczalne, co z kolei pociąga za sobą konieczność jego odrzucenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przy czym, stosownie do treści art. 197 § 2 w związku z art. 193 powołanej ustawy, przepis ten stosuję się odpowiednio do zażaleń.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn., akt II GZ 224/10 oddalił zażalenie A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 maja 2010 r.. Zatem sprawa objęta zażaleniem pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Ponowne zażalenie jest zatem niedopuszczalne
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.