Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę państwa H. i J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 maja 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r.
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 15 kwietnia 2010 r.
Pismem z dnia 12 maja 2010 r. skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. przyznano skarżącym prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 12 lipca 2010 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował, że pełnomocnikiem w sprawie został wyznaczony radca prawny C. L. Pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożył skargę kasacyjną. W uzasadnieniu pełnomocnik wyjaśnił, że o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie dowiedział się "pod koniec miesiąca lipca", a skargę kasacyjną złożył w możliwie najszybszym terminie. Rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiła w dniu 27 sierpnia 2010 r. W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu. Pełnomocnik zwrócił uwagę na niezwykle obszerną dokumentację sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane przesłanki były spełnione łącznie, w przeciwnym razie następuje odmowa przywrócenia terminu, bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzucenie.
Przywrócenie terminu następuje jedynie, gdy strona uprawdopodobni, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Natomiast zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059, wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 roku, II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340).
W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyr. NSA z dnia 4 czerwca 2002 roku, II SA/Ka 1977/00, niepublikowany).
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie można uznać, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, a tym samym dochowanie należytej staranności.
Należy przede wszystkim podkreślić, że zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku o przywrócenie terminu, radca prawny C. L. o fakcie wyznaczenia przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnikiem w niniejszej sprawie dowiedział się pod koniec lipca 2010 r. Nawet gdyby przyjąć, że było to ostatniego dnia miesiąca tj. w dniu 31 lipca 2010 r., to wniosek o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 § 1 powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pełnomocnik skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył w dniu 27 sierpnia 2010 r., nie uzasadniając przyczyny.
Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonywający zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Zdaniem Sądu przytoczone przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie dają podstaw do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.