Postanowienie o nadaniu biegu Trybunału Konstytucyjnegoz 10 czerwca 2026 r., sygn. akt Ts 70/25

Uzasadnienie

1. 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 marca 2025 r. (data nadania) Gospodarstwo Rolne […].

sp. z o.o. w J. (dalej: skarżąca) – reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru – wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.

Decyzją z 2 lutego 2023 r. (nr […]) Wójt Gminy C. określił skarżącej wysokość podatku od nieruchomości za rok 2022 w kwocie 186 304 zł. Podatek ten został naliczony od gruntów, budynków i budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, stanowiących biogazownię rolniczą. Wymiaru dokonano w oparciu o opinię biegłego oraz dokonane przez organ pomiary budynków, urządzeń oraz infrastruktury, przyjmując m.in., że obiekty inżynierii lądowej i wodnej, kotły grzejne i parowe, maszyny ogólnego zastosowania, maszyny, urządzenia i aparaty specjalistyczne oraz urządzenia techniczne stanowią budowle w oparciu o ich klasyfikację jako wchodzące w jeden obiekt inwentarzowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania skarżącej, decyzją z 5 kwietnia 2023 r. (nr […]) utrzymało w mocy powyższą decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 29 listopada 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę na powyższe rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna skarżącej została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 października 2024 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 12 grudnia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 sierpnia 2025 r. (doręczonym 25 sierpnia 2025 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez:

1. 1) wskazanie, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącej, wyrażone w postanowieniach Konstytucji przywołanych w petitum skargi i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone w sprawie objętej wniesioną skargą konstytucyjną;
2. 2) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów ze wskazanymi jako wzorce kontroli konstytucyjnymi wolnościami lub prawami skarżącej, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.

W piśmie z 1 września 2025 r. (data nadania) skarżąca wykonała powyższe wezwanie. Jednocześnie sprecyzowała swoje żądanie i wskazała, że wnosi jedynie o stwierdzenie niezgodności art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70) z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji.

Skarżąca zarzuciła wskazanej regulacji naruszenie zasady określoności prawa podatkowego wynikającej z art. 217 Konstytucji, która nakłada na państwo obowiązek tworzenia jasnych, precyzyjnych i przejrzystych przepisów prawa podatkowego oraz naruszenie prawa własności wynikającego z art. 64 Konstytucji, które powinno być dla wszystkich równe. Nadto, w ocenie skarżącej, doszło do naruszenia zasady równości wobec prawa wynikającej z art. 32 Konstytucji poprzez bezpodstawne obciążenie jej podatkami, których w podobnych sprawach inne tego typu podmioty, tj. biogazownie, nie musiały uiszczać oraz naruszenia art. 84 Konstytucji poprzez obciążenie jej podatkami, które nie wynikają z ustawy.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom.
2. 2. Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika – radcę prawnego (art. 44 ust. 1 in fine u.o.t.p.TK).

Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że skarżąca:

15 – dochowała terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2024 r. (sygn. akt […]) wraz z uzasadnieniem został doręczony jej pełnomocnikowi 12 grudnia 2024 r., a skarga została wniesiona do Trybunału 7 marca 2025 r., 16 – wyczerpała przysługującą jej drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), gdyż wskazane wyżej orzeczenie jest niezaskarżalne w trybie zwykłych środków odwoławczych, 17 – przedstawiła stan faktyczny (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK), 18 – określiła przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), 19 – wskazała, które konstytucyjne prawa i wolności oraz w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), 20 – przedstawiła uzasadnienie sformułowanych przez nią zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).

Trybunał stwierdza także, że analizowana skarga nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, a postawione w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.

W związku z powyższym – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.