Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w sprawie o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r.
Od wyroku Sądu drugiej instancji powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Podstawy kasacyjne stanowią sformalizowany, konstrukcyjny element skargi kasacyjnej. Ze skargi wynika, że została ona oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów, co zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. czyni skargę niedopuszczalną (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2010 r., III CSK 107/10, Izba Cywilna 2011, nr 5, s. 42, i z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁶ § 3 w związku z art. 398³ § 3 k.p.c.).
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).