Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej przez pozwanego J. K. jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że jest ona oczywiście uzasadniona, a jako podstawę skargi podniesiono naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. „przez częściowe pominięcie powołanych przez pozwanego dowodów”. W uzasadnieniu skargi skarżący wykazał, że przedstawiony przez niego materiał dowodowy „potraktowany został wybiórczo” przez Sądy obu instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące oceny dowodów, skarga zatem oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących oceny dowodów jest niedopuszczalna (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 marca 2009 r., III CSK 331/08, niepubl. lub z dnia 24 czerwca 2009 r., III CSK 73/09).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁶ § 2 i § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji, o kosztach orzekając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 398²¹ i 391 § 1 k.p.c.