Uzasadnienie
Janina S. i Jarosława K. wystąpiły z powództwem przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu "A." spółka z o.o. w B. o dopuszczenie do wykonywania umówionej pracy. [...]
Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Białymstoku wyrokiem z dnia 4 czerwca 1996 r. oddalił powództwo. [...]
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku po rozpoznaniu rewizji powódek, wyrokiem z dnia 28 listopada 1996 r. oddalił rewizję. [...] Od powyższego wyroku pełnomocnik powódek, będący adwokatem wniósł kasację, zarzucając temu wyrokowi naruszenie art. 22 § 1 KP oraz art. 42 § 2 KP.
Skarga kasacyjna zawiera tylko przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Jednakże nie zamieszczono w niej wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości lub w części.
W związku z tym Sąd Najwyższy ograniczył rozprawę do rozstrzygnięcia formalnoprawnej kwestii dopuszczalności kasacji i uznał, że kasacja nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 393³ KPC, a mianowicie brak w niej sformułowania wniosku co do sposobu rozstrzygnięcia kasacji. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie (zmianę) zaskarżonego wyroku w całości lub części stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie art. 130 KPC. W braku jednego z istotnych elementów skargi kasacyjnej, to jest należycie sformułowanego wniosku o uchylenie lub zmianę wyroku, nie można mówić o ważnie wniesionej kasacji. Upłynął bowiem miesięczny termin do wniesienia kasacji, przewidziany w art. 393⁷ KPC i strona nie może już z własnej inicjatywy uzupełnić braku pisma zawierającego kasację, gdyż po upływie tego terminu traci prawo do kasacji. W tej sytuacji kasacja strony powodowej z powodu jej istotnej wady jest niedopuszczalna.
Takie stanowisko zostało przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego z poprzedniego okresu obowiązywania instytucji procesowej kasacji (por. wyrok SN, C II 109/37, Zb.O. 1937 r, poz. 82 i orzeczenie SN, C III 1718/35, OSN 1939 r, poz. 195 cytowane w Kodeksie postępowania cywilnego, Komentarz, Tom I, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 1996 r, s. 1174 i 1175 oraz T. Ereciński, Apelacja i kasacja w procesie cywilnym (według ustawy z dnia 1 marca 1996 r.), Warszawa 1996 r., s. 116 i 117). Skład orzekający Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie podziela powyższe poglądy prawne.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że kasacja wniesiona w niniejszej sprawie, jako niedopuszczalna podlega na zasadzie art. 393⁸ § 1 KPC odrzuceniu. Dlatego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.