Uzasadnienie
W dniu 15.07.2018r W. J. podczas oglądania meczu POLSKA - FRANCJA pił piwo w ilości łącznej 2 litry. Rano miał odwieźć kolegę do W. po samochód firmowy.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego W. J. k: 12-13 i 34 – 34v.
W dniu 16.07.2018r. około godz. 5.00 W. J. wyjechał z domu z miejscowości R. - jechał do W.. Wcześniej wstał, zjadł śniadanie i wypił kawę. Jechał samochodem m- ki O. (...) nr rej. (...). Myślał,że jest trzeźwy.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego W. J. k: 12-13 i 34 – 34v
Około godz. 5:35 w L. W. J. został zatrzymany do rutynowej kontroli drogowej. W trakcie kontroli funkcjonariusz policji wyczuł woń alkoholu. Kierujący W. J. został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem A. 6020, które wykazało
- - o godzinie 05:41 0,58 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu
- - o godzinie 05:57 0,69 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Kierujący nie żądał przeprowadzenia badania krwi.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego W. J. k: 12-13 i 34 – 34v.
- - protokół badania stanu trzeźwości k:3
- - świadectwo wzorcowania k: 4
Oskarżonemu zatrzymano prawo jazdy nr (...) kat. AM, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T w dniu 16.07.2018r.
Dowód: - postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k: 14
- - wyjaśnienia oskarżonego W. J. k: 12-13 i 34 – 34v
Oskarżony nie był karany sądownie.
Dowód: karta karna k. 20
Oskarżony wyjaśniał (k. 34-34v k:12-13), że w dniu 16.07.2018r nie pił żadnego alkoholu. Dzień wcześniej jednak podczas oglądania meczu pił piwo w ilości 2 litrów. Rano miał zawieść kolegę do pracy – po samochód do W.. Nie czuł żadnego alkoholu w organizmie dlatego postanowił kierować samochodem; gdyby wyczuł jakąkolwiek dawkę alkoholu w organizmie nigdy by nie kierował pojazdem. Pracuje jako kierowca zawodowy w firmie prywatnej i jest jedynym żywicielem rodziny. Nigdy nie był karany sądownie. Prosił o warunkowe umorzenie postepowania. Brak prawa jazdy spowoduje utratę zatrudnienia i utratę jedynego źródła utrzymania. Jego żona nie pracuje i choruje na kręgosłup i nie może pracować. Nie posiada żadnych zgromadzonych pieniędzy. Z daleka widział stojący radiowóz, nie unikał kontroli. Żałuje, że tak postąpił. Ten mecz zapamięta do końca życia.
W chwili prowadzenia postępowania oskarżony podał, że jest na zasiłku przedemerytalnym w wysokości 880 złotych, żona nie pracuje – nie ma emerytury ani żadnego świadczenia bo zachorowała na kręgosłup (k. 34).
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest prosty i nie wymaga większego komentarza. Oskarżony zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym przyznał się do zarzucanego mu czynu, co znajduje potwierdzenie w wynikach badań na zawartość alkoholu.
W trakcie postępowania przygotowawczego W. J. złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania. Sąd skierował sprawę na rozprawę i po jej przeprowadzeniu wydał wyrok warunkowo umarzający.
Przesłanki stosowania warunkowego umorzenia postępowania określa art. 66 § 1-3 kk. Najistotniejszą z nich jest wymaganie, aby wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu nie były znaczne. Oceniając stopień szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę okoliczności wskazane w art. 115 § 2 kk a mianowicie rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.
Sąd z urzędu zwrócił się o wywiad o oskarżonym, z którego wynika, że oskarżony nie pracuje jest na zasiłku przedemerytalnym z Urzędu Pracy do końca roku potem przejdzie na zasiłek przedemerytalny z ZUS-u. Oskarżony jest żonaty, żona T. nie pracuje obecnie przebywa u córki w Anglii, nie posiada dochodów. W/w ma troje dzieci: D. lat 32 mieszka w Niemczech; syn J. l. 30 mieszka w Holandii i P. l. 28 mieszka w Anglii. Małżonkowie mieszkają sami, zajmują mieszkanie w bloku o pow. 64m 2. Opłaty łączne to około 1100-1200 złotych miesięcznie. Oskarżony nie był wcześniej karany nie było interwencji Policji wobec w/w. Oskarżony ukończył szkołę podstawową w W. i następnie kontynuował zasadniczą szkołę zawodową w P. w zawodzie murarza. Po ukończeniu szkoły pracował w zawodzie murarza przez 2 lata, następnie odbył służbę wojskową gdzie zdobył prawo jazdy. Po wojsku powrócił do R. do pracy i zaczął pracować jako kierowca.
Oskarżony posiada uprawnienia jako kierowca zawodowy ma prawo jazdy kat. B, C i E. Ostatnie 12 lat pracował w firmie (...) W. K. z R.. Zarobki to około 1800 złotych netto. Obecnie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy z którego pobiera zasiłek przedemerytalny w kwocie 880 złotych. Oskarżony oświadczył kuratorowi że miał operację na wrzody żołądka i miał wycięte pół żołądka ponadto ma problemy z kręgosłupem, nie leczy się specjalistycznie.
Niewątpliwie oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości a zawartość – obecność alkoholu w wydychanym powietrzu zauważalnie przekraczała minimalny próg określony w przepisach tj. 0,25 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu. Jest to ze wszech miar naganne postępowanie, szczególnie w zachowaniu kierowcy zawodowego. Jednak oskarżony nigdy wcześniej nie był karany za przestępstwo związane z jazdą pod wpływem alkoholu. Poruszał się po drodze publicznej wcześnie rano gdy ruch był o niskim natężeniu.
Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny uwzględniając bezpośredni kontakt Sądu z oskarżonym, Sąd jest pewien że ten mecz POLSKA-FRANCJA oskarżony nie zapomni do końca życia, zaś jego zachowanie w dniu 16.07.2018r miało charakter incydentalny. Sąd nie wątpi, że do takich zachowań w przyszłości nie będzie dochodziło – i ten wniosek Sąd wyciąga z zachowania oskarżonego na sali rozpraw.
Sąd warunkowo umorzył postępowanie oskarżonemu na okres próby 2 lat, orzekł świadczenie pieniężne w wysokości 1000 złotych, orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku (Prokurator żądał przy skazaniu orzeczenie zakazu tylko kat. (...) na 3 lata k: 45)
Podkreślić należy, że Sąd przy podejmowaniu decyzji uznał, że warunkowe umorzenie postępowania jest decyzją słuszną uwzględniającą względy prewencji ogólnej i szczególnej. Należy podkreślić, iż oskarżony wielokrotnie przejawiał postawę czynnego żalu, mając pełną świadomość popełnionego przez siebie czynu i zgodził się na zaproponowane warunki. Jego pozytywna ocena i dotychczasowe życie mają charakter prognostyczny i prowadzą Sąd do przekonania, że mimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa (art. 66 § 1 kk in fine). Warunkowe umorzenie postępowania nie jest skazaniem ale szansą – środkiem mającym na celu poddanie sprawcy próbie przez wskazany w wyroku czas biegnący od uprawomocnienia się wyroku. W przypadku niewłaściwego zachowania oskarżonego w okresie próby tj. w razie popełnienia umyślnego przestępstwa Sąd obligatoryjnie podejmuje warunkowo umorzone postępowanie (art.68§1 kk).
Ponadto zgodnie z art. 68 § 2 kk Sąd może podjąć postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawy, w szczególności gdy popełni inne niż określone w § 1 przestępstwo, jeżeli uchyla się od dozoru, wykonanie nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka karnego albo nie wykonuje zawartej z pokrzywdzonym ugody.
Orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku będzie dolegliwością która dotknie i będzie odczuwalna dla oskarżonego. Właśnie orzeczony środek karny będzie przypominał oskarżonemu (nawet po jego zakończeniu) naganność zachowania i poważne skutki związane z przestępczym zachowaniem. Jednak nie wyeliminuje go całkowicie z życia zawodowego (oskarżony ma 60 lat i może jeszcze zawodowo pracować i chce pracować zawodowo).
Ponadto Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1000 złotych na rzecz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej uwzględniając jego sytuacje majątkową. Orzeczone świadczenie też jest dotkliwe dla oskarżonego; należy pamiętać iż w chwili obecnej przebywa on na zasiłku przedemerytalnym w wysokości 880 złotych a jego żona nie pracuje – choruje.
W ocenie Sądu warunkowe umorzenie postępowania zaspokoi społeczne poczucie sprawiedliwości, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Poprzez środki probacyjne spełni również swoją rolę prewencji ogólnej i szczególnej.
Nadto na podstawie art.7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. „o opłatach w sprawach karnych” Sąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia opłaty w wysokości 60,00 złotych na rzecz Skarbu Państwa i na podstawie art. 626 § 1 kpk i 629 kpk obciążył go wydatkami za I instancję w sprawie w wysokości 144,95 złotych.
Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w sentencji.