Uzasadnienie
Bezpośrednio przed zdarzeniem M. M. (1) zamieszkiwała z D. B. w domu jego matki.
Dowód: wyjaśnienia M. M. (1) k: 71-72
W dniu 6.02.2015r. do domu D. B. przyszedł A. M. (1) M. nie znała A. D.. W/w wyszli z domu. Chcieli spożywać alkohol. Matka zaś D. B. jest wrogiem alkoholu. W/w poszli do stajenki gdzie przebywali do godziny 3:00 spożywając piwo, które zakupili w sklepie (...) na ulicy (...) w L.. Wcześniej M. M. (1) i D. B. spacerowali po mieście.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonej M. M. (1) k:71-72
Po godzinie 3:00 w/w opuścili stajenkę - D. B. chciał iść do jakiegoś kolegi. Szli ulicą (...) do ulicy (...). Po drodze D. B. kazał wszystkim się zatrzymać, powiedział, że musi wejść do sklepu. A. D. próbował D. B. powstrzymać. Po chwili zrezygnował i poszedł na róg ulicy (...) patrzeć czy nikt nie idzie.
Dowód: wyjaśnienia D. k:105-106.
W tym czasie D. B. podszedł do witryny sklepu (...) i wyrwał element żaluzji antywłamaniowej i wybił szybę w drzwiach wejściowych kamieniem. A. D. usłyszał huk tłuczonej szyby. D. B. wszedł do środka i zaczął podawać ubrania M. M. (1). W tym czasie A. D. stał i obserwował - mówił do nich żeby się pośpieszyli bo nie chce mieć problemów. Pierwszą partię odzieży D. B. i M. M. (1) zanieśli do stajenki w której spożywali alkohol.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonych A. D. k: 105-106
M. M. (1) k:71-72
D. B. k.256v k. 167-168
Ponownie D. B. i M. M. (1) wrócili do sklepu. Tym razem do środka sklepu weszła M. M. (1) podawała ubrania D.. Zanieśli ubrania do stajenki.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonych M. M. (1) k:71-72
D. B. k.256v k. 167-168
Wrócili do sklepu po raz trzeci. Do wnętrza wszedł D. B. podawał odzież M. M. (1). Do stajenki poszedł jako pierwszy D. B. za nim szła M. M. (1). W tym czasie A. D. zauważył na ulicy (...) policję, która spisywała M. M. (1). Odszedł z miejsca w którym stał.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonych M. M. (1) k: 71-72; k:141; 142
A. D. k: 105-106; 145-146
D. B. k.256v k. 167-168 dokumentacja fotograficzna miejsca kradzieży z włamaniem k: 107-117
W nocy 6/7.02.2015r patrol pełnił funkcjonariusz C. J. i A. M. (2). Około godziny 5:15 zauważyli idącą szybkim krokiem dziewczynę, która w rękach miała ubrania, które jej wypadały. Wylegitymowali kobietę, którą okazała się M. M. (1). W/w twierdziła, że rozstała się z chłopakiem i się wyprowadziła. Policjanci poszli dalej i ujawnili kradzież z włamaniem do sklepu (...). Wówczas podjęli pościg za M. M. (1), którą od momentu wylegitymowania mieli w zasięgu wzroku. M. M. (1) doprowadziła ich do stajenki w której przebywał D. B.. W stajence były porozrzucane ubrania nowe z metkami i cenami.
Dowód: zeznania świadków C. J. k: 26-26v
A. M. (2) k:25-25v protokół oględzin miejsca znalezienia przedmiotów k:22-23
Zatrzymano zarówno D. B. jak i M. M. (1) w późniejszym czasie D. D. (2).
Dowód: protokół zatrzymania k: 27;29 k: 98
W wyniku włamania dokonano kradzieży różnego rodzaju odzieży m.in. koszulek, kurtek, bluz, spodni sportowych na łączną kwotę 10.730 zł oraz portfela z zawartością karty bankomatowej i prawa jazdy, dowodu osobistego i pieniędzy w kwocie 1200 złotych powodując straty w kwocie łącznej 11 930 złotych na szkodę M. J. (1).
Część odzieży pokrzywdzona M. J. (1) odzyskała. Rozpoznała je po wyglądzie, firmie, umieszczonych metkach i cenach. Wartość odzyskanych rzeczy obliczyła na kwotę 7,740 złotych.
Ogólną wartość strat pokrzywdzona wyceniła na kwotę 400 złotych - koszt naprawy szyby, 1200 złotych - skradziona gotówka, 2990 złotych - nieodzyskany towar – odzież tj. w łącznej kwocie 4.590 złotych. Nieustalona kobieta przyniosła pokrzywdzonej dokumenty.
Dowód: oświadczenie o odbiorze rzeczy k: 24 inwentaryzacja towaru k: 126, k: 127 zeznania świadka M. J. (1) k: 2-3, k: 125-126, k: 129-130
W dniu 23.10.2014r. D. B. został osadzony do wytrzeźwienia w (...) L.. Był agresywny, kopał uderzał nogami w drzwi pokoju, uderzał rękoma w siatki zabezpieczające okno i kaloryfer. Zatrzymany D. B. oderwał od ramy i wepchnął do środka siatkę zabezpieczającą. Wówczas D. B. został przeprowadzony do pomieszczenia przejściowego pomocnika dyżurnego w którym to dokonał uszkodzenia poprzez zabrudzenie kałem ścian. Koszt naprawy i pomalowania pomieszczeń wyniosły: 123 złote- usługi ślusarskie, remont pomieszczeń dyżurnego malowanie - 861 złote, łączne koszty wyniosły 984 złote na szkodę KPP L..
Dowód: zeznania świadka A. B. k: 161-165
P. S. k:163-164 faktura Vat nr (...) faktura Vat (...) dokumentacja fotograficzna k: 156-158
Oskarżony D. B. w postępowaniu przygotowawczym słuchany w dniu 7.02.2015r po raz pierwszy nie przyznał się do zarzucanego mu przestępstwa kradzieży z włamaniem. Odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania k: 53-54.
Słuchany po raz drugi w dniu 08.02.2015r. (k: 73-74) przez Prokuratora również nie przyznał się do zarzucanego mu włamania wyjaśnił że z piątku na sobotę o godz. 5:00 zadzwoniła do niego dziewczyna M. M. (1). Chciała żeby zszedł na dół i wszedł z nią do opuszczonej stajenki. Powiedziała do niego „zobacz ile mam ciuchów” Nic nie zdążyła więcej powiedzieć bo przyjechała policja- jakby policja wiedziała że tam są.
Z M. M. (1) rozstał się dnia poprzedniego około godziny 22:00. Chodzili po mieście, pili piwo. Z M. rozstał się na mieście. Od rozstania nie widział się z M. M. (1) aż do 5: 00 gdy obudziła go dzwoniąc na jego numer. M. pokazała mu w stajence jakieś koszulki. Nie sądzi jednak, aby M. ukradła ze sklepu ciuchy.
Podobnej treści wyjaśnienia złożył w trakcie posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o tymczasowe aresztowanie (k: 86 i 86v) twierdząc jednak że prawdopodobnie zrobiła to jego dziewczyna- on tego nie zrobił. Składając wyjaśnienia po raz trzeci w postępowaniu przygotowawczym (k:166-168) D. B. przyznał się do kradzieży z włamaniem i uszkodzenia mienia na szkodę KPP L.. Złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze zobowiązując się do pokrycia wszystkich kosztów zarówno skradzionej odzieży i pieniędzy oraz uszkodzenia mienia na szkodę KPP L..
Również wniosek no dobrowolne poddanie się karze oskarżony złożył do Prokuratury Rejonowej (k: 204-204v)/
W postępowaniu sądowym (k:256v) oskarżony przyznał się do zarzucanych mu przestępstw, nie podtrzymał odczytanych mu wyjaśnień z postępowania przygotowawczego w którym nie przyznał się do zarzucanego mu czynów. Złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387 k.p.k.
W. M. M. (1)
W dniu 7lutego2015 r M. M. (1) złożyła pierwsze wyjaśnienia dotyczące przestawionego jej zarzutu kradzieży z włamaniem. Wyjaśniała że w dniu 06.02.2015r. przyszedł do jej chłopaka D. B. kolega A. D.. M. M. (1) widziała go wcześniej dwa razy. Z uwagi, że mama D. jest wrogiem alkoholu wyszli z D. i A. z mieszkania i poszli do stajenki D.. W stajence byli do około godziny 3:00. W stajence wypili piwo kupione w sklepie (...) na ul. (...). Każdy z nich wypił podobną ilość alkoholu tj. 2-3 piwa.
D. B. około godziny 5:00 chciał iść do swojego kolegi. Wszyscy wyszli ze stajenki bramą przy sklepie (...) do ul. (...) i dalej poszli do ul. (...). Idąc ulicą (...) kazał poczekać im mówiąc, że musi coś zobaczyć i podszedł do rolety przy drzwiach do sklepu odzieżowego - poderwał roletę do góry a jej część wyrzucił w krzaki. Kazał im poczekać mówiąc, że będzie się włamywał, podniósł z ziemi cegłówkę którą wybił szybę w drzwiach. Wszedł do sklepu podawał ubrania M. M. (1) i kazał zanieść je do stajenki w której wcześniej spożywali alkohol. Kolejnym razem gdy przyszli - D. B. kazał wejść M. M. (1) do środka sklepu i podawać ubrania. Po raz trzeci będąc w sklepie kolejną partię ubrań wziął D. B. i poszedł do stajenki jako pierwszy, M. M. (1) poszła za nim i wówczas została spisana przez funkcjonariuszy policji. M. M. (1) i D. B. nie umawiał się nigdy z A. D. na jakąkolwiek kradzież bądź przestępstwo. To było przypadkowe i niezaplanowane działanie.
W dniu 08.02.2015r.(k.76-77-142) M. M. (1) przyznała się również do zarzucanego jej czynu, odmówiła składania nowych wyjaśnień, podtrzymała wcześniejsze złożyła na policji.
W dniu 27.03.2015r. (k. 141-142) podczas kolejnego przesłuchania M. M. (1) również przyznała się do zarzucanego jej czynu i podtrzymała wyjaśnienia złożone w dniu 07.02.2015r. Wyraziła chęć dobrowolnego poddania się karze. Ustalono wówczas karę: 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres lat dwóch, obowiązek częściowego naprawienia szkody w 1/3 części wysokości tj. 1,397 zł w terminie 6 m-cy od uprawomocnienia się orzeczenia, obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby.
W. A. D..
W dniu 10.02.2015r. odebrano po raz pierwszy wyjaśnienia od A. D. (k.105-106) który podał, że był w L. za zakupach- przywiózł go wujek. Następnie udał się do teściowej tj. K. B. (matki D. B.). Po jakimś czasie przyszli D. B. i M. M. (1). Wspólnie z D. B. i M. M. (1) wypili piwa w G. Barze.Następnie poszli do sklepu (...) na ul. (...). Zakupiony alkohol wypili w kamienicy u D. B.. Zachciało im się jeszcze alkoholu wyszli z klatki i poszli ul. (...) - mieli iść do sklepu (...). D. B. jednak zatrzymał się naprzeciwko sklepu odzieżowego i powiedział, że on musi tu zostać, bo chce wejść do tego sklepu. A. D. powiedział, żeby dał spokój bo po co im problemy. D. B. kazał wtedy D. D. (2) poczekać gdzieś dalej. A. D. po chwili usłyszał huk tłuczonego szkła. A. D. chodził po ulicy (...) obserwując jezdnie. Później poszedł w stronę ulicy (...) przez P., widział wtedy jak M. i B. idą od strony sklepu w kierunku stajenki za sklepem (...).
Mówił do nich żeby się pospieszyli bo nie chce mieć problemów. W/w zanieśli jedną partię ubrań do stajenki i wrócili po kolejną. A. D. udał się do Piekarni po bułki, w tym czasie zaobserwował jak M. M. (1) spisuje policja. A. D. już nie wrócił do nich. Poszedł w kierunku ul. (...) i poczekał za mamą która kończyła pracę.
W dniu 27.03.2015r.(k. 145-146) A. D. przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyraził wolę skorzystania z dobrodziejstwa dobrowolnego poddania się karze i wyraził zgodę na zaproponowaną przez Prokuratora na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres dwóch lat, obowiązek częściowego naprawienia szkody w 1/3 wysokości tj. 1397 zł w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia, obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby.
ROZWAŻANIA
Ustalając stan w zakresie pkt I a/o zarzucanego D. B. Sąd oparł stan faktyczny na podstawie szczegółowych wyjaśnień złożonych przez M. M. (1) i A. D., którzy w szczegółach opisali przestępcze zachowanie D. B. jak i swoje. W. w/w są ze sobą zgodne, wzajemnie się uzupełniają i zazębiają tworząc logiczny obraz przebiegu zdarzenia i działań przestępczych podejmowanych w noc zajścia przez D. B..
Należy podkreślić, iż M. M. (1) i A. D. mieli identyczny zarzut (bez recydywy). Przyznali się, złożyli obszerne wyjaśnienia, dobrowolnie poddali się karze. Na moment sporządzenia przedmiotowego uzasadnienia wyroki wobec w/w są prawomocne. Jeszcze w postępowaniu przygotowawczym D. B. przyznał się do kradzieży z włamaniem i zniszczenia mienia (k:256; k.167-168) złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze (203- 204). Nie wyjaśniał jednak szczegółów i przebiegu zdarzenia. Również przyznał się do zarzucanych mu czynów w postępowaniu sadowym, nie potwierdził wyjaśnień z postępowania przygotowawczego w których nie przyznał się do przestępstwa kradzieży z włamaniem.
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie szczegółowych wyjaśnień współoskarżonych M. M. (1) i A. W. w/w znajdują potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie.
M. M. (1) została w zasadzie złapana na gorącym uczynku. Została wylegitymowana przez funkcjonariuszy policji C. J. i A. M. (2) twierdziła wówczas, że wyprowadza się od chłopaka stąd odzież którą miała ze sobą. Za chwilę policjanci zauważyli wybitą szybę w sklepie (...). Wówczas podjęli pościg za w/w. Doszli do stajenki w której przebywali D. B. i M. M. (1). W stajence były rozrzucone nowe ubrania, z metkami i cenami. Pokrzywdzona M. J. (1) rozpoznana odzież właśnie po metkach, cenach, firmach produkcyjnych jako pochodzącą z jej sklepu będącą przedmiotem kradzieży.
Odzież znaleziona w stajence została zwrócona pokrzywdzonej co wpłynęło na zmniejszenie wartości szkody.
Sąd uznał, iż przyznanie się do winy późniejsze oskarżonego D. B. jest prawdziwe. W zasadzie można stwierdzić, iż oskarżony nie miał innego wyjścia mając na uwadze wyjaśnienia zgodne współoskarżonych.
Również sprawstwo oskarżonego potwierdza monitoring kamera zamontowana na elewacji zewnętrznej sklepu (...) w L. (k: 45-56).
Co prawda nie można tam rozpoznać osób. Jednak są tam trzy osoby w tym jedna kobieta co można zaobserwować analizując figury postaci. Monitoring jest zamontowany na trasie ze sklepu (...), dotyczy nocy 7.02.2015r około godziny 4, 24-5.15. Jest to ten czas kiedy M. M. (1) była legitymowana przez funkcjonariuszy policji - godz. 5.15.
Dlatego wyjaśnienia oskarżonego D. B. złożone w postępowaniu przygotowawczym w których nie przyznał się do zarzucanego mu przestępstwa a których nie potwierdził, stanowiły najprostszą linię obrony. Niekonsekwencję i sprzeczności w tych wyjaśnieniach Sąd już zauważył stosując tymczasowe aresztowanie.
Reasumując Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt I a/o czynu tj. przestępstwa z art. 279§1 kk i art. 275§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk. Należy podkreślić, iż D. B. przyznał się również do kradzieży pieniędzy (k.168). Dokumenty zaś były w szufladzie w ETUI w pobliżu pieniędzy. Dokumenty zostały zwrócone pokrzywdzonej przez nieznaną jej osobę (k: 129-130). Sąd uznał, iż również przedmiotem kradzieży były dokumenty, pomimo iż M. M. (1) przed Sądem podkreślała „ D. na pewno nie miał tych dokumentów ona by na pewno to widziała” (k: 257)
W zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt II a/o Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie wyjaśnień oskarżonego D. B. przyznającego się do winy, oraz dokumentacji fotograficznej wykonanej bezpośrednio po nagannym przestępczym zachowaniu zatrzymanego D. B. oraz ustalonej wartości szkody.
To zdarzenie i zachowanie oskarżonego jest proste i nie wymaga większego komentarza.
Mając powyższe rozważania na uwadze Sąd uznał oskarżonego D. B. za winnego popełnienia zarzucanego w pkt II a/ o czynu tj. przestępstwa z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk.
Oskarżony na rozprawie złożył wniosek w trybie art. 387 kpk. Sąd uznał, iż zostały spełnione przesłanki z art.387 kpk i uwzględnił wniosek oskarżonego bowiem okoliczności popełnienia przestępstw nie budziły wątpliwości a cele postępowania, zdaniem Sądu, zostały osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości. D. B. złożył wniosek o wymierzenie kary i wniósł o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary za I czyn karę 1 roku 4 miesięcy pozbawienia wolności, za II czyn karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, karę łączną 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności, zasądzenie pozwu adhezyjnego na rzecz KPP L. z odsetkami, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na zasadzie art. 46§1 kk na rzecz pokrzywdzonej w 1/3 części tj. w wysokości 1530 złotych, zwolnienie od kosztów i orzeczenie przepadku dowodu rzeczowego - kamienia.
Sąd w całości uwzględnił wniosek oskarżonego przy zgodzie i akceptacji wszystkich stron uczestniczących w rozprawie w dniu 15.05.2015r. Pokrzywdzeni nie stawili się będąc prawidłowo zawiadomieni i pouczeni o treści art. 387 kpk.
Sąd wymierzając karę kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru sprawiedliwości wynikającymi z treści art. 53§1 i 2 kk zgodnie z którymi:
Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, § 2. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
D. B. był wielokrotnie karany (121-123) za przestępstwa p/ko mieniu. Również był karany przez Sąd w Wielkiej Brytanii. Został wydany wobec niego wyrok łączny IIK 964/10 przez Sąd Rejonowy w Lipnie; do odbycia kary był poszukiwany (...).
W momencie popełnienia czynów w niniejszej sprawie korzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia – postanowienie zostało wydane 26.06.2014r przez SO w Bydgoszczy – okres próby został wyznaczony do 26.06.2016!.
Zdaniem Sądu wymierzona wobec oskarżonego kara bezwzględna łączna 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych, uwzględnia ostateczne przyznanie się oskarżonego do winy ale również zachowanie w/w po opuszczeniu ZK tj. korzystanie z warunkowego przedterminowego zwolnienia. Oskarżony nie uszanował warunków przedterminowego zwolnienia. Popełnił przestępstwa w okresie próby.
Zdaniem Sądu brak jest przesłanek do ewentualnego zawieszenia wykonania kary. D. B. nie daje pozytywnej prognozy, że w przypadku zawieszenia wykonania kary nie popełni on ponownie przestępstwa co dał wyraz swoim postępowaniem w niniejszej sprawie. Nie należy również zapominać co Sądowi wiadome z urzędu, iż oskarżony został również skazany wyrokiem SR w Lipnie na przestępstwa gróźb karalnych na szkodę M. M. (1) na karę ograniczenia wolności.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania (k: 88 i k: 268).
Sąd zasądził od oskarżonego D. B. kwotę 984,00 tytułem złożonego pozwu adhezyjnego o naprawienie szkody na rzecz KPP w L. z odsetkami od dnia 27.04. 2015 (uwzględniając faktury złożone w sprawie).
Sąd orzekł również uwzględniając wniosek oskarżyciela publicznego obowiązek naprawienia szkody w trybie art.46§1 kk od każdego z oskarżonych kwotę po 1530 złotych na rzecz pokrzywdzonej M. J. (1).
O dowodzie rzeczowym Sąd orzekł na podstawie art. 44§2 kk.
Oskarżony D. B. nie pracował przed osadzeniem AŚ, otrzymywał zasiłek z MOPS-u w wysokości 270 złotych, nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego co było podstawą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23. 06. 1973r „ o opłatach w sprawach karnych” (Dz.U. nr.49 poz. 223 z 1983r ze zmianami) i art.624 kpk i 626 kpk.
Kosztach obrony z urzędu Sąd orzekł na podstawie §14 ust.1 pkt1 ust2pkt1, §2ust.2i3 i §19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. „w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata z urzędu (Dz. U. Nr.163 poz.1348 z 2002r. z późn. zmianami)”.