Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2026 r. o sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 w sprawie ze skargi M. Ś. (dalej "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 czerwca 2025 r. nr 773/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z 5 marca 2026 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia WSA z 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 o odmowie zawieszenia postępowania sądowego "poprzez uzasadnienie dlaczego postępowanie nie zostaje zawieszone w sytuacji gdy de facto nie zaczął biec termin do wniesienia skargi a organ wydający postanowienie od ponad 7 miesięcy pozostaje w bezczynności".
Odmawiając uzupełnienia postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że Sąd orzekł w nim o całości rozpatrywanego wówczas wniosku o zawieszenie, a także że nie było podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. W świetle zatem art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.") uzupełnienie postanowienia było niedopuszczalne. Sąd wyjaśnił również, że postanowienie z 27 stycznia 2026 r. nie zawierało uzasadnienia jako niezaskarżalne.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie z 27 marca 2026 r. podnosząc, że Sąd nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący przesłanek odmowy uzupełnienia postanowienia z 27 stycznia 2026 r., w sytuacji gdy jak wskazywał skarżący zaistniały okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uzasadnione wątpliwości czy w ogóle zaczął biec termin do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 stycznia 2026 r. odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącego. Sąd I instancji orzekł o całości wniosku strony w zakresie zawieszenia postępowania sądowego, a zatem brak było podstaw do uzupełnienia tego orzeczenia. Wskazane postanowienie jest kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Z tych względów wniosek skarżącego o uzupełnienie tego orzeczenia pozbawiony był podstaw bowiem stanowił jedynie - niedopuszczalną w ramach postępowania w sprawie uzupełnienia orzeczenia - polemikę z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem. W tej sytuacji Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia.
Prawidłowo również Sąd I instancji zauważył, że brak uzasadnienia postanowienia, o którego uzupełnienie wnioskuje skarżący wynika z niezaskarżalności tego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Jak zaś wynika z brzmienia art. 131 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania.
Mając na uwadze powyższe, skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca w przepisie art. 131 p.p.s.a., to uznać należy, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom, a gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem (art. 163 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie postanowienie z 27 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego jako niezaskarżalne nie posiadało więc uzasadnienia i Sąd nie był obowiązany go sporządzić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.