Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 lipca 2026 r. sygn. akt II OZ 745/26 oddalił zażalenie M.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 w sprawie ze skargi M.Ś. (dalej "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 czerwca 2025 r. nr 773/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2026 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 15 lipca 2026 r.
Pismem z 27 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie wskazanego powyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2026 r. sygn. akt II OZ 745/26 poprzez jednoznaczne wskazanie, iż na skutek braku uzupełnienia decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 czerwca 2025 r. nie zaczął biec termin do złożenia skargi na ww. orzeczenie. Wskazano, że jest to absolutnie kluczowa sprawa w prawnej ocenie, która dotychczas mimo kilkukrotnego zgłaszania nie została ona poddana ocenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest uzasadniony.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA został wniesiony przez pełnomocnika skarżącego w przewidzianym przez ustawę terminie.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały jednak przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2026 r. sygn. akt II OZ 745/26. Postanowienie to zawiera bowiem wszystkie elementy wymagane prawem.
Ponadto należy podnieść, że skarżący powołanym pismem ponownie domaga się dokonania przez Sąd oceny w zakresie wskazania, iż na skutek braku uzupełnienia decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 czerwca 2025 r. nie zaczął biec termin do złożenia skargi. Zauważenia jednak wymaga, że postanowieniem z 8 lipca 2026 r. sygn. akt II OZ 745/26 Naczelny Sąd Administracyjny dokonał oceny prawidłowości postanowienia Sądu I instancji z 27 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia tego Sądu z 27 stycznia 2026 r., nie zaś oceny prawidłowości stanowiska Sądu I instancji w zakresie terminowości wniesionej przez skarżącego skargi. Ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego była zatem ograniczona przedmiotem skarżonego postanowienia i mogła dotyczyć wyłącznie niego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.