Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1059/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę x w sprawie ze skargi y i x (dalej również: "skarżący") na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r., nr DPR.720.6.2021.265, w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. w Warszawie, umorzenia instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowienia administratora banku.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.
Pismem z 7 października 2022 r. y i x wnieśli do WSA w Warszawie skargę na ww. decyzję. Skargę podpisał jedynie y.
W wykonaniu zarządzenia asesora sądowego WSA w Warszawie z 6 czerwca 2024 r. wezwano x do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, jak również wezwano obu skarżących z osobna pod ww. rygorem do nadesłania czterech odpisów skargi podpisanej przez wszystkich skarżących, zastrzegając, że cyt. "prawidłowe wykonanie wezwania przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego ze skarżących z obowiązku jego wykonania". Dwa skierowane do x wezwania doręczono adresatowi 10 lipca 2024 r.
W dniu 16 lipca 2024 r. y nadał przesyłkę zawierającą cztery odpisy skargi, podpisane wyłącznie przez niego.
Odrzucając skargę x na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ob.: t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), WSA w Warszawie stwierdził, że ów skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał podpisanych przez siebie skargi oraz jej odpisów.
x wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że 5 lipca 2024 r. WSA w Warszawie wysłał mu dwa odmienne wezwania do uzupełnienia braków formalnych, które zostały doręczone w jednej kopercie. Jak stwierdził, nie zdawał sobie wówczas sprawy z tego, że są to odmienne wezwania, o odmiennych pouczeniach, a w treści jednego z nich wskazano, że prawidłowe wykonanie wezwania przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego z obowiązku jego wykonania. Następnie wskazał, że uzgodnił z drugim skarżącym, że to y uzupełni braki formalne. Konkludując, zarzucił Sądowi I instancji nieprawidłowe sformułowanie pouczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
W sprawie poza sporem pozostaje stan faktyczny sprawy, w szczególności okoliczność, że skarga była dotknięta brakami formalnymi w postaci: po pierwsze braku podpisu wnoszącego zażalenie, po drugie brakiem dostatecznej liczby odpisów, a po trzecie brakiem podpisu wnoszącego zażalenie pod odpisami skargi, jak również, że powyższych braków formalnych wnoszący zażalenie nie uzupełnił. Wnoszący zażalenie kwestionuje natomiast prawidłowość pouczeń zawartych w wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że w wykonaniu zarządzenia asesora sprawozdawcy z 6 czerwca 2024 r. (k. 22 akt sądowych) Sąd I instancji wezwał x do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (k. 23 akt sądowych). Wezwanie przesłano do wiadomości y (k. 28 akt sądowych). WSA wezwał również x (k. 24 akt sądowych) oraz y (k. 26 akt sądowych) cyt.: "do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi podpisanej przez wszystkich skarżących, z przeznaczeniem dla uczestników postępowania, których w sprawie jest czterech – nadesłany poprzednio 1 odpis skargi nie został podpisany przez skarżącego x. Sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie informuje skarżących, że prawidłowe wykonanie wezwania przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego z obowiązku jego wykonania".
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zastrzeżeń wnoszącego zażalenie co do formy i treści powyższych wezwań. Po pierwsze w żadnym wypadku za uchybienie nie sposób uznać wysłania przez Sąd I instancji kilku pism skierowanych do tego samego podmiotu w jednej kopercie (przesyłce). Adresowane do wnoszącego zażalenie wezwania (k. 23 i 24 akt sądowych) WSA sporządził w fizycznie odrębnych pismach, a zatem nie mogło dojść do ryzyka wprowadzenia adresata w błąd poprzez poznawczą kontaminację treści pism. Sam wnoszący zażalenie w jego treści przyznał w następujących słowach: "Wojewódzki Sąd Administracyjny wysłał do mnie w dniu 5-7-2024 r. dwa odmienne wezwania do uzupełnienia brakow formalnych. Oba Wezwania dostarczone zostaly mi w jednej kopercie. Otrzymawszy je, zaznajomilem sie z ich trescia i pouczeniami. Niestety nie zdawalem sobie wowczas sprawy z tego, ze sa to odmienne wezwania, o odmiennych pouczeniach" (tak w oryginale).
Po drugie, kwestionowany przez wnoszącego zażalenie passus o tym, że prawidłowe wykonanie wezwania przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego z obowiązku jego wykonania, zawarto wyłącznie w treści wezwania do nadesłania odpisów skargi, a nie w kierowanym wyłącznie do wnoszącego zażalenie wezwaniu do podpisania skargi. Wobec powyższego dostatecznym powodem odrzucenia skargi x było niepodpisanie przez niego skargi.
Tym niemniej wezwanie do nadesłania odpisów skargi zostało przez Sąd I instancji sformułowane w sposób niewadliwy. Zgodnie z art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie zaś do treści art. 57 § 2 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w art. 51, skargi mogą być wniesione w jednym piśmie. Nie ulega zatem wątpliwości, że w przypadku wniesienia skargi przez kilka podmiotów konieczne jest, aby została podpisana przez każdą ze stron (ewentualnie ich pełnomocników lub przedstawicieli ustawowych – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Wymóg ten dotyczy również odpisów w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opisana wyżej prawidłowość znalazła odzwierciedlenie w treści wezwań skierowanych do obu skarżących. Przytoczony wcześniej sporny fragment wezwania nie dotyczył samej czynności uwierzytelnienia odpisów skargi, lecz czynności ich nadesłania Sądowi (ewentualnie złożenia w biurze podawczym), co potwierdza dodatkowo treść właściwego wezwania, tj. wskazanie na obowiązek podpisania odpisów przez wszystkich skarżących oraz podanie informacji o tym, że nadesłany poprzednio jeden odpis skargi nie został podpisany przez wnoszącego zażalenie.
Wobec pozytywnej weryfikacji prawidłowości wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wskazanych na wstępie okoliczności niespornych, a w konsekwencji – zasadności odrzucenia skargi w stosunku do wnoszącego zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. jak w sentencji.
- - ---------------------- 2