Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2012 r. J.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], którą nałożono na skarżącego karę 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Podstawą wymierzenia kary był m.in. art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. 2013 r., poz. 260).
Wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2701/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję, stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył w imieniu organu pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi strony, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną J.L. wniósł o uwzględnienie jego skargi na opisaną decyzję GITD.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
Przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu posiada wiedzę, że postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne o treści: "Czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. 2013 r., poz. 260) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (P 36/13)".
Wobec powyższego oraz uznając że ocena konstytucyjności powołanego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, Sąd działając w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił niniejsze postępowanie z urzędu do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego spełnia przesłankę zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, bowiem treść tego pytania związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanej decyzji, w związku z czym należy uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.