Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości zaskarżony wyrok z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1651/13 w sprawie ze skargi Z. L. (dalej jako: "skarżący"), uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 30 listopada 2011 r. oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, umorzył postępowanie podatkowe w sprawach oraz zasądził od Z. L. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie kwotę 17 688 zł (słownie: siedemnaście tysięcy sześćset osiemdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 czerwca 2016 r.
Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie wyroku. W piśmie podniesiono, że w rezultacie rozpoznania na postawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."), przez Naczelny Sąd Administracyjnych skarg wniesionych do Sądu I instancji uchylone zostały zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie wraz z poprzedzającymi je decyzjami organu pierwszej instancji oraz umorzone zostały postępowania podatkowe w sprawach. Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził jednak, stosownie do art. 200 w związku z art. 193 p.p.s.a., zwrotu kosztów postępowania sądowego, obejmującego wpisy od skarg oraz koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika będącego radcą prawnym, choć takie żądania zostały sformułowane w skargach do Sądu I instancji. Okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargi, zamiast przekazać sprawę do rozpatrzenia przez Sąd I instancji, nie pozbawia skarżącego prawa do uzyskania zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym wniesiono o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2016 r. co do zwrotu kosztów postępowania sądowego w kwocie łącznej 41 720,00 zł obejmującej wpisy od skarg oraz koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika będącego radcą prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że zgodnie z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok Sądu pierwszej instancji.
W rozpoznawanej sprawie autorem skargi kasacyjnej jest Dyrektor Izby Skarbowej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za uzasadnioną, uchylił zaskarżony wyrok w całości i stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny miał obowiązek dokonania oceny merytorycznej kontrolowanych decyzji i wypowiedzieć się, czy podatnik uzyskał w 2007 i 2008 r. przychody z nieujawnionych źródeł.
Wskazano również, że w dacie orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny tj. 28 kwietnia 2016 r. na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt P 49/13 utracił moc prawną art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., a to skutkowało uchyleniem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzających je decyzji organów podatkowych I instancji, a także umorzeniem postępowania podatkowego.
Wobec tego jest rzeczą ewidentną, że pełnomocnikowi skarżącego nie przysługuje zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę organu, a nie podatnika i uchylił decyzje organów podatkowych - nie na skutek skargi Z. L., tylko działając z urzędu, z uwagi na utratę mocy obowiązującej art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Wniosek o uzupełnienie nie przysługuje również z uwagi na brzmienie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny dodaje, iż wniosek o uzupełnienie wyroku w powyższym zakresie byłby dopuszczalny jedynie wtedy, gdyby Sąd nie zamieścił w nim rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie zarówno w literaturze przedmiotu dotyczącej omawianych przepisów, jak i orzecznictwie.
W niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 4 wyroku orzekł o kosztach postępowania, tj. zasądził je od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, a wyrok zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Stwierdzić też trzeba, iż wobec tego, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny nie jest też możliwa zmiana tegoż orzeczenia. Z tych też przyczyn domaganie się w rozpoznawanym wniosku, by na mocy art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełniono wyrok poprzez zasądzenie powyższych kosztów postępowania stanowi faktycznie wniosek o zmianę tej części prawomocnego wyroku, co jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.