Uzasadnienie
Wnioskiem z 7 listopada 2019 r. "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. wystąpiła o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2019 r., II FSK 3238/17 w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Spółka wskazała, że na jej rzecz nie powinien zostać zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego, bowiem na żadnym etapie postępowania nie składała ona takiego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek spółki podlegał uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Sprostowanie wyroku może nastąpić także na żądanie strony, która nie jest ograniczona terminem do złożenia tym zakresie wniosku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka zasadnie zwróciła uwagę na oczywistą omyłkę zaistniałą w wyroku Sądu kasacyjnego z 18 września 2019 r., II FSK 3238/17 polegającą na niewłaściwym zasądzeniu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego albowiem z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżąca na żadnym etapie postępowania nie składała wniosku, o którym mowa w art. 210 p.p.s.a. W związku z tym nie było podstaw do zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, na które zgodnie z art. 211 p.p.s.a. składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków.
Mając na uwadze poczynione rozważania Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.